Mesjasz — hebrajskie „Maszijach”, czyli Pomazaniec — to zapowiedź, która przenika całe Pismo, od Tory po proroków. Prorocy Starego Testamentu opisali jego miejsce narodzenia, cierpienie i czas przyjścia na wieki przedtem. Poniższe wersety pokazują Jeszuę (Jezusa) jako zapowiedzianego Mesjasza, w którym te dawne proroctwa znajdują swoje wypełnienie.
Biblijne wersety o Mesjaszu
Izajasz na setki lat przedtem opisał Mesjasza zranionego „za nasze występki” i startego „za nasze nieprawości”. Jego cierpienie i rany miały przynieść uzdrowienie oraz pokój, a nie polityczne panowanie siłą.
„Lecz on był zraniony za nasze występki, starty za nasze nieprawości. Kara dla naszego pokoju była na nim, a jego ranami zostaliśmy uzdrowieni.” — Iz 53,5 (UBG)
Prorok zapowiada narodziny Dziecka obdarzonego tytułami „Bóg Mocny”, „Ojciec Wieczności” i „Książę Pokoju”. Mesjasz łączy w sobie prawdziwe ludzkie narodzenie z boską władzą i wieczną królewskością.
„Dziecko bowiem narodziło się nam, syn został nam dany. Na jego ramieniu spocznie władza, a nazwą go imieniem: Cudowny, Doradca, Bóg Mocny, Ojciec Wieczności, Książę Pokoju;” — Iz 9,6 (UBG)
Micheasz wskazuje Betlejem Efrata — „najmniejsze wśród tysięcy w Judzie” — jako miejsce narodzin Władcy, „którego wyjścia są od dni wiecznych”. Precyzja tego proroctwa, konkretne i małe miasto, potwierdza wiarygodność Bożej zapowiedzi.
„Ale ty, Betlejem Efrata, choć jesteś najmniejsze wśród tysięcy w Judzie, z ciebie jednak wyjdzie mi ten, który będzie władcą w Izraelu, a jego wyjścia są od dawna, od dni wiecznych.” — Mi 5,2 (UBG)
Andrzej z radością ogłasza bratu Szymonowi: „Znaleźliśmy Mesjasza”. Ewangelia sama tłumaczy hebrajski tytuł jako „Chrystusa” — to ten sam Pomazaniec, którego przez wieki zapowiadali prorocy Izraela.
„On najpierw znalazł Szymona, swego brata, i powiedział do niego: Znaleźliśmy Mesjasza – co się tłumaczy: Chrystusa.” — J 1,41 (UBG)
Daniel podaje proroczą rachubę czasu „aż do Księcia Mesjasza”, liczoną od „nakazu o przywróceniu i odbudowaniu Jerozolimy”. To jedno z najbardziej konkretnych wskazań czasu jego przyjścia w całym Piśmie.
„Dlatego wiedz i zrozum, że od wyjścia nakazu o przywróceniu i odbudowaniu Jerozolimy aż do Księcia Mesjasza będzie siedem tygodni i sześćdziesiąt dwa tygodnie. Zostaną odbudowane ulica i mur, ale w czasach trudnych.” — Dn 9,25 (UBG)
Psalm zapowiada bunt „królów ziemskich”, którzy „naradzają się wspólnie” przeciwko Jahwe i jego „pomazańcowi”. Odrzucenie Mesjasza przez władców tego świata było więc przewidziane na długo przed jego przyjściem.
„Królowie ziemscy powstają, a władcy naradzają się wspólnie przeciwko Panu i jego pomazańcowi, mówiąc:” — Ps 2,2 (UBG)
Co Biblia mówi o Mesjaszu? — podsumowanie
Prorocy zostawili wyraźny portret Mesjasza: narodzony w Betlejem (Mi 5,2), cierpiący za grzechy ludu (Iz 53), obdarzony boską władzą (Iz 9,6) i przychodzący w wyznaczonym czasie (Dn 9,25), choć odrzucony przez władców tego świata (Ps 2,2). Ewangelia Jana świadczy, że pierwsi uczniowie rozpoznali w nim tego właśnie oczekiwanego Pomazańca. Jeszua (Jezus) jest tym zapowiedzianym Mesjaszem, w którym proroctwa Starego Testamentu się spotykają i wypełniają. Nie jest on więc postacią oderwaną od Pisma hebrajskiego, lecz jego zwieńczeniem i wypełnieniem dawnych obietnic danych Izraelowi. Aby pójść dalej tą historią zbawienia, sięgnij po wersety o odkupieniu, wersety o Izraelu oraz wersety o powtórnym przyjściu.