Dzieje Apostolskie 8 pokazują, że prześladowanie, które miało zniszczyć wspólnotę uczniów, w rzeczywistości roznosi dobrą nowinę coraz dalej. Filip głosi Mesjasza w Samarii, demaskuje czarownika Szymona, a na pustynnej drodze do Gazy prowadzi do wiary etiopskiego dostojnika, wyjaśniając mu proroctwo Izajasza o cierpiącym Słudze.
Co dzieje się w Dziejach Apostolskich 8?
Rozdział otwiera zgoda Saula na zabicie Szczepana i wybuch wielkiego prześladowania kościoła w Jerozolimie. Saul niszczy wspólnotę, wchodzi do domów, wywleka mężczyzn i kobiety i wtrąca ich do więzienia. Wszyscy oprócz apostołów rozpraszają się po Judei i Samarii, ale rozproszeni nie milkną — przeciwnie, „szli wszędzie, głosząc słowo Boże”.
Filip przybywa do miasta Samarii i głosi Mesjasza (Chrystusa). Lud jednomyślnie przyjmuje jego słowa, widząc znaki: duchy nieczyste wychodzą z krzykiem, a wielu sparaliżowanych i ułomnych zostaje uzdrowionych, tak że „wielka radość zapanowała w tym mieście”. Uwierzył nawet Szymon, który wcześniej mamił lud czarami i twierdził, że jest kimś wielkim; ochrzcił się i trzymał się Filipa, zdumiony cudami.
Gdy apostołowie w Jerozolimie słyszą, że Samaria przyjęła słowo Boże, posyłają Piotra i Jana. Ci modlą się i kładą ręce na wierzących, którzy otrzymują Ducha Świętego. Szymon, widząc to, przynosi pieniądze i chce kupić tę moc. Piotr ostro go gani, wzywa do pokuty i mówi, że jego serce „nie jest prawe przed Bogiem”. Szymon prosi, by modlono się za niego.
Anioł kieruje Filipa na pustynną drogę z Jerozolimy do Gazy. Spotyka tam etiopskiego eunucha, zarządcę skarbów królowej Kandaki, który wraca z oddawania czci Bogu w Jerozolimie i na wozie czyta proroka Izajasza. Na pytanie Filipa, czy rozumie, co czyta, eunuch odpowiada: „Jak mogę rozumieć, jeśli mi nikt nie wyjaśni?” i prosi go, by usiadł obok. Właśnie czytał o owcy prowadzonej na rzeź i pyta, o kim mówi prorok. Filip wyjaśnia, że słowa te dotyczą Jeszui (Jezusa). Eunuch wierzy, wyznaje, że „Jezus Chrystus jest Synem Bożym”, i zostaje ochrzczony w napotkanej wodzie. Potem Duch Pański przenosi Filipa, a eunuch jedzie dalej, „radując się”; Filip zaś, obchodząc miasta, głosi ewangelię aż do Cezarei.
Kluczowe wersety
„A ci, którzy się rozproszyli, szli wszędzie, głosząc słowo Boże.” — Dz 8,4 (UBG)
„Wtedy Filip otworzył swe usta i zaczynając od tego fragmentu Pisma, głosił mu Jezusa.” — Dz 8,35 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Osoby: Saul jako prześladowca, Filip (ewangelista), Szymon czarownik, apostołowie Piotr i Jan, etiopski eunuch — dostojnik królowej Kandaki. Miejsca: Jerozolima, miasto Samarii, pustynna droga do Gazy, Azot, Cezarea. Wydarzenia: prześladowanie i rozproszenie kościoła, głoszenie i cuda w Samarii, próba kupienia daru Bożego przez Szymona, wyjaśnienie proroctwa Izajasza i chrzest eunucha, przeniesienie Filipa.
Główna myśl rozdziału
Rozdział pokazuje, że słowa Bożego nie da się uwięzić: to, co miało zdusić wspólnotę, rozsiewa ją szerzej — rozproszeni idą wszędzie i głoszą. Sam tekst broni zasady, że Pismo objaśnia się przez Pismo — Filip nie dodaje ludzkich spekulacji, lecz „zaczynając od tego fragmentu Pisma”, pokazuje eunuchowi, że Izajasz zapowiadał Mesjasza. Nawrócenie następuje przez zrozumienie tekstu i osobiste wyznanie wiary, po którym od razu jest chrzest. Historia Szymona ostrzega z kolei, że dar Boży jest darem, a nie towarem: nie kupi się go za pieniądze ani nie zdobędzie zabiegami, lecz przez prawe serce i pokutę przed Bogiem.
Studiuj tekst słowo po słowie w interlinii Dziejów 8.
Zobacz też: Dzieje Apostolskie · Saul · Filip — znaczenie imienia · Szymon — znaczenie imienia · Piotr — znaczenie imienia
Rozdziały: ← Dzieje Apostolskie 7 · Dzieje Apostolskie — cała księga · Dzieje Apostolskie 9 →