Jeszua (Jezus) dyktuje Janowi listy do czterech z siedmiu kościołów: Efezu, Smyrny, Pergamonu i Tiatyry. Ten, który trzyma siedem gwiazd i chodzi wśród świeczników, ocenia ich uczynki — chwali wytrwałość, gani porzuconą pierwszą miłość i tolerowane fałszywe nauki, a każdemu zwycięzcy obiecuje nagrodę.
Co dzieje się w Objawieniu 2?
Do Efezu pisze Ten, który trzyma siedem gwiazd w swojej prawej ręce: Znam twoje uczynki, twoją pracę i twoją cierpliwość. Chwali odrzucenie fałszywych apostołów i nienawiść do uczynków nikolaitów, lecz zarzuca: porzuciłeś twoją pierwszą miłość, i wzywa do pokuty, grożąc ruszeniem świecznika. Zwycięzcy obiecuje: dam jeść z drzewa życia, które jest pośrodku raju Boga.
Smyrnie — od Tego, który był umarły, a ożył — mówi, że mimo ucisku i ubóstwa jest ona bogata, a bluźnią jej ci, którzy mówią, że są Żydami, a nimi nie są. Zapowiada, że diabeł wtrąci niektórych do więzienia i będą znosić ucisk przez dziesięć dni, i wzywa: Bądź wierny aż do śmierci, a dam ci koronę życia. Zwycięzca nie dozna szkody od drugiej śmierci. Pergamon, mieszkający tam, gdzie jest tron szatana, trzyma się imienia Jeszui mimo śmierci wiernego świadka Antypasa, lecz toleruje naukę Balaama i nikolaitów. Wezwanie brzmi: Pokutuj!, a obietnicą jest manna ukryta i kamyk biały z nowym imieniem.
Tiatyrze pisze Syn Boży, który ma oczy jak płomień ognia. Chwali miłość, służbę, wiarę i cierpliwość, których ostatnich rzeczy jest więcej niż pierwszych, lecz gani tolerowanie kobiety Jezabel, która zwodzi sługi do nierządu i jedzenia ofiar składanych bożkom. Dał jej czas na pokutę, lecz nie pokutowała, dlatego zapowiada, że rzuci ją na łoże, a jej dzieci porażę śmiercią, aby wszystkie kościoły poznały, że to on bada nerki i serca. Ogłasza sąd: oddam każdemu z was według waszych uczynków. Zwycięzcy, który zachowa jego uczynki aż do końca, obiecuje władzę nad narodami — będzie rządził nimi laską żelazną — oraz gwiazdę poranną. Brzmienie oryginału prześledzisz w materiale interlinia Objawienia 2 (słowo po słowie).
Kluczowe wersety
„Bądź wierny aż do śmierci, a dam ci koronę życia.” — Obj 2,10 (UBG)
„Temu, kto zwycięży, dam jeść z drzewa życia, które jest pośrodku raju Boga.” — Obj 2,7 (UBG)
Symbole, osoby i wizje
Mówi Jeszua — trzymający siedem gwiazd, mający ostry miecz obosieczny i oczy jak płomień ognia. Adresatami są aniołowie Efezu, Smyrny, Pergamonu i Tiatyry. W tle pojawiają się nikolaici, Balaam i Balak, wierny świadek Antypas oraz kobieta Jezabel. Symbole nagrody to drzewo życia, korona życia, ochrona przed drugą śmiercią, manna ukryta, biały kamyk z nowym imieniem oraz gwiazda poranna. Powraca refren: Kto ma uszy, niech słucha, co Duch mówi do kościołów.
Główna myśl rozdziału
Jeszua zna uczynki każdego zboru — chwali wierność i pracę, a gani ostygłą miłość, fałszywe nauki i tolerowanie zwiedzenia. Do wszystkich kieruje to samo wezwanie: pokutuj i wytrwaj, bo obietnice należą do tego, kto zwycięży. Poprzedni obraz — Jeszua pośród świeczników — opisuje streszczenie Objawienia 1, a listy do trzech ostatnich kościołów — streszczenie Objawienia 3.
Zobacz też: Jeszua (Jezus) · Balak — znaczenie imienia · Antypas — znaczenie imienia
Rozdziały: ← Objawienie 1 · Objawienie — cała księga · Objawienie 3 →