Objawienie 11 opisuje mierzenie świątyni oraz dwóch świadków, którzy prorokują tysiąc dwieście sześćdziesiąt dni. Bestia z otchłani zabija ich, lecz po trzech i pół dnia wracają do życia i wstępują do nieba. Siódma trąba ogłasza, że królestwo świata należy do Boga i Jego Chrystusa.
Co dzieje się w Objawieniu 11?
Jan otrzymuje „trzcinę podobną do pręta” i polecenie, by zmierzyć świątynię, ołtarz i oddających pokłon, lecz dziedziniec zewnętrzny ma pominąć, bo „został dany poganom”, którzy „będą deptać święte miasto przez czterdzieści dwa miesiące”. Bóg daje władzę dwóm świadkom, którzy prorokują „przez tysiąc dwieście sześćdziesiąt dni ubrani w wory”.
Świadkowie są nazwani „dwoma drzewami oliwnymi i dwoma świecznikami, które stoją przed Bogiem ziemi”. Mają moc: „gdy ktoś chce ich skrzywdzić, ogień wychodzi z ich ust i pożera ich wrogów”, mogą „zamknąć niebo, aby nie padał deszcz”, zamieniać wody w krew i „porazić ziemię wszelkimi plagami, ilekroć zechcą”. Gdy dopełnią świadectwa, „bestia, która wychodzi z otchłani, stoczy z nimi walkę i zwycięży ich, i zabije ich”.
Ich zwłoki leżą na ulicy „wielkiego miasta, które duchowo nazywa się Sodomą i Egiptem, gdzie też nasz Pan został ukrzyżowany”. Ludy patrzą na nie „trzy i pół dnia”, „będą się cieszyć i radować”, a nawet „posyłać podarunki”, bo „ci dwaj prorocy dręczyli mieszkańców ziemi”. Ale „po trzech i pół dnia duch życia od Boga” wchodzi w nich; wstają, a głos z nieba woła: „Wstąp tutaj”. Wstępują do nieba w obłoku, a trzęsienie ziemi zabija „siedem tysięcy ludzi”.
Trąbi siódmy anioł i rozlegają się głosy: „Królestwa świata stały się królestwami naszego Pana i jego Chrystusa” — czyli Jeszui (Jezusa). Dwudziestu czterech starszych dziękuje Bogu, że objął królowanie, nadszedł „czas osądzenia umarłych” i „oddania zapłaty” sługom oraz „zniszczenia tych, którzy niszczą ziemię”. Otwiera się świątynia Boga w niebie i „arka jego przymierza ukazała się w jego świątyni”, a towarzyszą temu „błyskawice, głosy, grzmoty, trzęsienia ziemi i wielki grad”.
Kluczowe wersety
A po trzech i pół dnia duch życia od Boga wszedł w nich i stanęli na nogach, a wielki strach padł na tych, którzy na nich patrzyli. Obj 11,11
Królestwa świata stały się królestwami naszego Pana i jego Chrystusa i będzie królować na wieki wieków. Obj 11,15
Symbole, osoby i wizje
- Trzcina do mierzenia — Boże oddzielenie świątyni i czcicieli od tego, co „dane poganom”.
- 42 miesiące / 1260 dni — czas deptania „świętego miasta” i prorokowania świadków.
- Dwaj świadkowie — „dwa drzewa oliwne i dwa świeczniki”, obdarzeni mocą jak prorocy.
- Bestia z otchłani — zabija świadków, którzy po trzech i pół dnia zmartwychwstają.
- Siódma trąba i arka przymierza — ogłoszenie królowania Boga i Jego Chrystusa, czyli Jeszui (Jezusa), wśród „błyskawic, głosów, grzmotów” i „wielkiego gradu”.
Główna myśl rozdziału
Choć świadkowie zostają pokonani i zabici, Bóg wskrzesza ich na oczach wrogów — świadectwo nie ginie. Siódma trąba przypieczętowuje przesłanie całej sekcji: „królestwa świata” przechodzą pod panowanie Boga i Jego Chrystusa. Nadchodzi „czas osądzenia umarłych” oraz „oddania zapłaty” sługom, prorokom i świętym — sąd i nagroda są pewne, a Boża świątynia w niebie „stoi otworem”, z ukazaną „arką jego przymierza”.
Rozdziały: ← Objawienie 10 · Objawienie — cała księga · Objawienie 12 →