Objawienie Jana, rozdział 15 — krótka, uroczysta zapowiedź siedmiu plag ostatecznych. Jan widzi siedmiu aniołów z ostatnimi plagami, zwycięzców nad bestią śpiewających pieśń Mojżesza i Baranka nad szklanym morzem oraz otwartą niebiańską świątynię, z której wychodzą aniołowie z czaszami gniewu Boga.
Co dzieje się w Objawieniu 15?
Rozdział otwiera nowy znak na niebie, wielki i zadziwiający: siedmiu aniołów, którzy mieli siedem plag ostatecznych, bo przez nie dopełnił się gniew Boga. To zapowiedź kulminacji sądu — po tych plagach nie ma już następnych. Jan podkreśla, że dopiero one dopełniają Boży gniew, więc rozdział pełni funkcję wprowadzenia do wylania czasz opisanego w kolejnym fragmencie księgi.
Zanim jednak plagi zostają wypuszczone, Jan ogląda triumf wiernych. Widzi morze szklane zmieszane z ogniem, a nad nim tych, którzy odnieśli zwycięstwo nad bestią, nad jej wizerunkiem, nad jej znamieniem i nad liczbą jej imienia, mających harfy Boga. Zwycięzcy śpiewają pieśń Mojżesza, sługi Boga, i pieśń Baranka — a Barankiem jest Jeszua (Jezus). Pieśń ta nie jest lamentem, lecz uwielbieniem sprawiedliwości Boga: sławi jego dzieła, drogi i wyroki, zapowiadając, że wszystkie narody oddadzą mu pokłon.
Następnie została otwarta świątynia Przybytku Świadectwa w niebie. Wychodzi z niej siedmiu aniołów mających siedem plag, ubranych w czysty, lśniący len i przepasanych na piersi złotymi pasami. Jedno z czterech stworzeń wręcza im siedem złotych czasz pełnych gniewu Boga, który żyje na wieki wieków. Na koniec napełniła się świątynia dymem od chwały Boga i jego mocy, tak że nikt nie mógł wejść do świątyni, dopóki nie dopełniło się siedem plag siedmiu aniołów. Grekę oryginału prześledzisz słowo po słowie w materiale interlinia Objawienia 15.
Kluczowe wersety
„Wielkie i zadziwiające są twoje dzieła, Panie Boże Wszechmogący. Sprawiedliwe i prawdziwe są twoje drogi, o Królu świętych” — Obj 15,3 (UBG)
„Któż by się nie bał ciebie, Panie, i nie uwielbił twego imienia? Bo ty jedynie jesteś święty, bo wszystkie narody przyjdą i oddadzą tobie pokłon, bo objawiły się twoje wyroki.” — Obj 15,4 (UBG)
Symbole, osoby i wizje
Obrazy rozdziału to: siedmiu aniołów z siedmioma plagami ostatecznymi; morze szklane zmieszane z ogniem, nad którym stoją zwycięzcy nad bestią z harfami Boga; pieśń Mojżesza i pieśń Baranka jako wspólne uwielbienie ludu wyzwolonego i wykupionego; świątynia Przybytku Świadectwa w niebie oraz siedem złotych czasz pełnych gniewu Boga, które jedno z czterech stworzeń przekazuje aniołom. Motyw lnu i złotych pasów podkreśla kapłański charakter aniołów, a dym chwały nawiązuje do objawień obecności Boga w Przybytku. Tekst opisuje te wizje wprost, bez wiązania ich z jakąkolwiek współczesną osobą ani instytucją.
Główna myśl rozdziału
Rozdział 15 łączy dwie perspektywy: radość zwycięzców, którzy przeszli próbę bestii, oraz powagę zbliżającego się, ostatecznego sądu. Zanim padną plagi, niebo najpierw wielbi sprawiedliwość Boga — pieśń Mojżesza i Baranka głosi, że objawiły się twoje wyroki, i zapowiada, że wszystkie narody przyjdą i oddadzą tobie pokłon. To pomost między żniwem z poprzedniej wizji a wylaniem czasz. Poprzedzające żniwo ziemi opisuje streszczenie Objawienia 14, a samo wylanie czasz — streszczenie Objawienia 16.