Objawienie Jana, rozdział 14 — Baranek i sto czterdzieści cztery tysiące na górze Syjon, przesłanie trzech aniołów oraz podwójne żniwo ziemi. Rozdział zestawia pieśń wykupionych z ostrzeżeniem przed pokłonem bestii, jej wizerunkowi i znamieniu, a kończy dwoma obrazami sądu: sierpem żniwa i tłocznią gniewu Boga.
Co dzieje się w Objawieniu 14?
Jan widzi, że Baranek stał na górze Syjon, a z nim sto czterdzieści cztery tysiące tych, którzy mieli imię jego Ojca wypisane na czołach. Baranek to Jeszua (Jezus). Z nieba płynie głos jakby głos wielu wód i jakby głos wielkiego gromu, a wykupieni śpiewają przed tronem nową pieśń, której nikt się tej pieśni nie mógł nauczyć oprócz stu czterdziestu czterech tysięcy, którzy zostali wykupieni z ziemi. Są to ci, którzy podążają za Barankiem, dokądkolwiek idzie, wykupieni jako pierwocinami dla Boga i dla Baranka, bez skazy i podstępu.
Potem nadlatuje kolejno trzech aniołów. Pierwszy, mając ewangelię wieczną, woła: Bójcie się Boga i oddajcie mu chwałę, bo przyszła godzina jego sądu. Drugi ogłasza upadek wielkiego miasta: Upadł, upadł Babilon, wielkie miasto. Trzeci ostrzega, że kto odda pokłon bestii i jej wizerunkowi oraz przyjmie znamię, ten będzie pił z wina zapalczywości Boga i będzie męczony w ogniu i siarce. To właśnie tu pada wezwanie do wytrwania tych, którzy zachowują przykazania Boga i wiarę Jezusa.
W drugiej części rozdziału Jan ogląda podwójne żniwo. Na białym obłoku siedzi ktoś podobny do Syna Człowieczego, który miał na głowie złotą koronę, a w ręku ostry sierp. Na wołanie anioła: Zapuść swój sierp i żnij, gdyż nadeszła dla ciebie pora, abyś żął, bo dojrzało żniwo ziemi — rzuca sierp i ziemia została zżęta. Następnie inny anioł ostrym sierpem zbiera grona winorośli ziemi i wrzuca je do wielkiej tłoczni gniewu Boga; gdy udeptano tłocznię poza miastem, z tłoczni wypłynęła krew aż po wędzidła koni, na tysiąc sześćset stadiów. Brzmienie oryginału prześledzisz w materiale interlinia Objawienia 14.
Kluczowe wersety
„Tu jest cierpliwość świętych, tu są ci, którzy zachowują przykazania Boga i wiarę Jezusa.” — Obj 14,12 (UBG)
„Błogosławieni są umarli, którzy odtąd umierają w Panu, tak, mówi Duch, aby odpoczęli od swoich prac, a ich uczynki idą za nimi.” — Obj 14,13 (UBG)
Symbole, osoby i wizje
Kluczowe obrazy rozdziału to: Baranek na górze Syjon oraz sto czterdzieści cztery tysiące z imieniem Ojca na czołach, śpiewające nową pieśń; trzej aniołowie — jeden niosący ewangelię wieczną, drugi ogłaszający upadek Babilonu, trzeci ostrzegający przed bestią, jej wizerunkiem i znamieniem; Syn Człowieczy na białym obłoku ze złotą koroną i ostrym sierpem oraz drugi anioł z sierpem przy winobraniu. Zamykają je dwa narzędzia sądu: sierp żniwa i tłocznia gniewu Boga. Tekst przedstawia te wizje wprost, bez łączenia ich z jakąkolwiek współczesną osobą czy instytucją.
Główna myśl rozdziału
Rozdział 14 przeciwstawia dwa losy: wykupieni idący za Barankiem stoją bezpieczni na Syjonie, podczas gdy czciciele bestii słyszą ostrzeżenie o gniewie Boga. Przesłanie trzech aniołów wzywa, by bać się Boga i oddać mu chwałę, a wytrwałość świętych określa wierność — zachowują przykazania Boga i wiarę Jezusa. Podwójne żniwo zapowiada sąd, który rozwiną kolejne rozdziały. Wcześniejszą wizję bestii opisuje streszczenie Objawienia 13, a plagi ostateczne — streszczenie Objawienia 15.