1 Księga Kronik, rozdział 22 — Dawid gromadzi materiały i rzemieślników na przyszłą świątynię, choć sam nie może jej wznieść, gdyż przelał wiele krwi. Budowę zleca synowi Salomonowi, człowiekowi pokoju, i nakazuje książętom Izraela, by go wsparli oraz całym sercem szukali Pana.
Co dzieje się w 1 Księdze Kronik 22?
Dawid wskazuje miejsce przyszłej świątyni słowami: „To jest dom Pana Boga i to jest ołtarz całopalenia dla Izraela”. Rozkazuje zgromadzić cudzoziemców mieszkających w ziemi Izraela i wyznacza spośród nich kamieniarzy. Przygotowuje bardzo dużo żelaza na gwoździe i spojenia, niezliczoną wagę brązu oraz mnóstwo drewna cedrowego, które przywożą Sydończycy i Tyryjczycy. Tłumaczy, że robi to, bo Salomon jest młody i niedoświadczony, a dom Pana musi być okazały i sławny we wszystkich krajach.
Dawid woła Salomona i wyjawia, że sam pragnął zbudować dom dla imienia Pana, lecz doszło do niego słowo Boże: ponieważ prowadził wielkie wojny i rozlał wiele krwi, nie zbuduje świątyni. Zbuduje ją syn, który urodzi się jako człowiek pokoju — Salomon, któremu Bóg da odpoczynek od wrogów. To on wzniesie dom dla imienia Pana, a Bóg będzie mu ojcem i utwierdzi tron jego królestwa nad Izraelem na wieki.
Dawid zachęca syna, by strzegł prawa Pana danego Mojżeszowi, był silny i mężny, i się nie lękał. Wylicza przygotowane zapasy: sto tysięcy talentów złota, tysiąc tysięcy talentów srebra oraz brąz i żelazo bez wagi, a także drewno i kamień, do których Salomon może jeszcze dokładać. Przypomina, że syn ma u siebie wielu rzemieślników — kamieniarzy, murarzy i cieśli biegłych w każdym rzemiośle — więc niczego nie zabraknie. Na koniec nakazuje wszystkim książętom Izraela, aby pomagali Salomonowi, oddali serce i duszę ku szukaniu Boga oraz budowali świątynię, do której wniosą arkę przymierza i święte naczynia. Zachętę tę uzasadnia pytaniem, czy Pan, ich Bóg, nie jest z nimi i czy nie dał im już odpoczynku wokoło, skoro oddał mieszkańców ziemi w ich rękę.
Kluczowe wersety
„Nie będziesz budował domu dla mojego imienia, ponieważ rozlałeś wiele krwi na ziemię przed moim obliczem.” — 1Krn 22,8 (UBG)
„Teraz więc oddajcie swoje serce i swoją duszę ku szukaniu Pana, waszego Boga.” — 1Krn 22,19 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Dawid – król Izraela, który mimo zakazu budowy służy sprawie świątyni, gromadząc materiały i rzemieślników przed swoją śmiercią.
Salomon – syn Dawida, zapowiedziany jako człowiek pokoju i wyznaczony budowniczy domu dla imienia Pana.
Cudzoziemcy w ziemi Izraela – wyznaczeni na kamieniarzy do obróbki kamieni ciosanych na budowę.
Sydończycy i Tyryjczycy – dostarczają Dawidowi wielką ilość drewna cedrowego.
Książęta Izraela – wezwani, by pomagać Salomonowi i szukać Pana całym sercem.
Arka przymierza i święte naczynia – mają zostać wniesione do domu zbudowanego dla imienia Pana.
Główna myśl rozdziału
To Bóg decyduje, kto i kiedy zbuduje Mu dom: Dawidowi tego zakazuje ze względu na przelaną krew, a zadanie powierza Salomonowi, człowiekowi pokoju. Dawid nie buntuje się, lecz służy sprawie przez przygotowania i przekazanie odpowiedzialności. Rozdział pokazuje, że powodzenie budowy zależy od posłuszeństwa prawu danemu przez Mojżesza i od szczerego, całosercowego szukania Pana.
Powiązane
- Czytaj słowo po słowie: 1Krn 22 w interlinii (hebr./grec. + UBG)
- Poprzedni: 1 Księga Kronik 21 — streszczenie
- Następny: 1 Księga Kronik 23 — streszczenie
- Wszystkie streszczenia rozdziałów
Rozdziały: ← 1 Księga Kronik 21 · 1 Księga Kronik — cała księga · 1 Księga Kronik 23 →