Podburzony przez szatana Dawid nakazuje policzyć Izraela wbrew ostrzeżeniu Joaba. Grzech ściąga zarazę, w której ginie siedemdziesiąt tysięcy ludzi. Gdy Anioł Pana staje nad Jerozolimą, Dawid pokutuje, kupuje klepisko Ornana za pełną cenę i buduje ołtarz, na który spada ogień z nieba.
Co dzieje się w 1 Księdze Kronik 21?
Szatan powstaje przeciw Izraelowi i pobudza Dawida, by policzył lud. Joab sprzeciwia się, pytając, czemu król chce ściągnąć grzech na Izraela, lecz rozkaz przemaga. Joab obchodzi kraj i podaje liczbę: milion sto tysięcy w Izraelu i czterysta siedemdziesiąt tysięcy w Judzie dobywających miecz, nie licząc Lewitów i Beniaminitów, bo rozkaz budził w nim odrazę. Rzecz nie podoba się Bogu, który za to karze Izraela.
Dawid wyznaje grzech i prosi o zgładzenie nieprawości, przyznając, że postąpił bardzo głupio. Prorok Gad przedstawia mu trzy kary do wyboru: trzy lata głodu, trzy miesiące klęsk od wrogów albo trzy dni zarazy z ręki Anioła. Dawid woli wpaść w ręce Pana ze względu na Jego wielkie miłosierdzie. Zaraza zabija siedemdziesiąt tysięcy mężczyzn. Gdy Anioł niszczy Jerozolimę, Pan użala się nad nieszczęściem i nakazuje mu powstrzymać rękę — Anioł stoi wtedy obok klepiska Ornana Jebusyty.
Dawid i starsi, ubrani w wory, padają na twarze. Król bierze winę na siebie i swój dom, prosząc, by plaga nie dotykała niewinnego ludu, tych „owiec”. Za pośrednictwem Gada Bóg poleca zbudować ołtarz na klepisku Ornana. Ornan chce oddać teren, woły i pszenicę za darmo, lecz Dawid kupuje wszystko za sześćset syklów złota, nie chcąc składać ofiary, która nic nie kosztuje. Buduje ołtarz, składa całopalenia i ofiary pojednawcze, a Pan odpowiada ogniem z nieba i nakazuje Aniołowi schować miecz do pochwy. Dawid składa tam dalej ofiary, choć przybytek Mojżesza wciąż stoi w Gibeonie, dokąd nie może już iść ze strachu przed mieczem Anioła.
Kluczowe wersety
„Wtedy szatan powstał przeciwko Izraelowi i pobudził Dawida, aby policzył Izraela.” — 1Krn 21,1 (UBG)
„Nie, raczej kupię wszystko za pełną cenę. Nie wezmę bowiem dla Pana tego, co jest twoje, ani nie będę ofiarował całopaleń, które nic nie kosztują.” — 1Krn 21,24 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Dawid – król, który grzeszy spisem, a potem pokutuje i buduje ołtarz.
Joab – dowódca ostrzegający przed grzechem i niechętnie wykonujący rozkaz.
Gad – widzący, który przekazuje Dawidowi wybór kary i polecenie budowy ołtarza.
Anioł Pana – posłany, by niszczyć, powstrzymany nad klepiskiem Ornana.
Ornan Jebusyta – właściciel klepiska, gotów oddać je Dawidowi za darmo.
Klepisko Ornana w Jerozolimie – miejsce ołtarza, na który spada ogień z nieba.
Główna myśl rozdziału
Rozdział wiąże grzech przywódcy z odpowiedzialnością za lud i z drogą pojednania. Dawid rzuca się w „ręce Pana”, ufając Jego miłosierdziu, a szczera pokuta prowadzi do ołtarza kupionego za pełną cenę — bo prawdziwa ofiara coś kosztuje. Ogień z nieba i schowany miecz Anioła potwierdzają przebaczenie i zapowiadają miejsce, w którym stanie przyszła świątynia. Pojednanie dokonuje się przez wyznanie winy, ofiarę i Bożą łaskę, a nie przez zasługę króla.
Powiązane
- Czytaj słowo po słowie: 1Krn 21 w interlinii (hebr./grec. + UBG)
- Poprzedni: 1 Księga Kronik 20 — streszczenie
- Następny: 1 Księga Kronik 22 — streszczenie
- Wszystkie streszczenia rozdziałów