Trzydziesty piąty rozdział 2 Księgi Kronik opisuje wielką Paschę Jozjasza oraz jego śmierć. Król przygotowuje służbę kapłanów i Lewitów i hojnie zaopatruje lud w ofiary, tak że święto przewyższa wszystkie od czasów Samuela. Później Jozjasz wyrusza przeciw Necho i ginie pod Megiddo.
Co dzieje się w 2 Księdze Kronik 35?
Jozjasz obchodzi w Jerozolimie Paschę i każe zabić baranka czternastego dnia pierwszego miesiąca. Ustanawia kapłanów na urzędach i poleca Lewitom umieścić świętą arkę w świątyni, by już nie dźwigali jej na ramionach, lecz służyli Panu i ludowi według podziału na rody, jak zapisali Dawid i Salomon. Ze swoich dóbr daje ludowi trzydzieści tysięcy jagniąt i koźląt oraz trzy tysiące wołów, a książęta i naczelnicy Lewitów dokładają kolejne tysiące. Kapłani kropią krwią, Lewici obdzierają zwierzęta ze skóry, oddzielają część na całopalenie zgodnie z księgą Mojżesza, pieką baranki według zwyczaju i szybko rozdają ofiary całemu ludowi. Śpiewacy, synowie Asafa, stoją na stanowiskach według rozkazu Dawida, Asafa, Hemana i Jedutuna, a odźwierni czuwają przy każdej bramie, nie musząc opuszczać służby, bo bracia Lewici przygotowują dla nich posiłki. Tak wielkiej Paschy nie obchodzono w Izraelu od dni proroka Samuela, a odbyła się w osiemnastym roku panowania Jozjasza.
Po naprawie domu Bożego nadciąga Necho, król Egiptu, aby walczyć przeciw Karkemisz nad Eufratem, a Jozjasz wyrusza mu naprzeciw. Necho posyła poselstwo, ostrzegając, że nie ciągnie przeciw Judzie, lecz z Bożego nakazu, i wzywa króla, by nie walczył z Bogiem. Jozjasz jednak nie słucha słów, które pochodziły z ust Boga, zmienia szaty i staje do bitwy na równinie Megiddo. Łucznicy ciężko go ranią; słudzy przewożą go do Jerozolimy, gdzie umiera i zostaje pogrzebany w grobach ojców. Cały lud go opłakuje, a prorok Jeremiasz układa lamentację, którą śpiewacy powtarzają aż do dziś.
Kluczowe wersety
„Żadne święto Paschy podobne do tego nie było obchodzone w Izraelu od czasów proroka Samuela…” — 2Krn 35,18 (UBG)
„Ale Jozjasz nie odwrócił się od niego, lecz zmienił swoje szaty, aby z nim walczyć, i nie posłuchał słów Necho, które pochodziły z ust Boga.” — 2Krn 35,22 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Jozjasz – król Judy, który przywraca najwspanialszą Paschę, a potem ginie, lekceważąc Boże ostrzeżenie.
Kapłani i Lewici – pełnią służbę według porządku Dawida i Salomona, składają ofiary i śpiewają uwielbienie.
Necho – król Egiptu, który przekazuje słowa z ust Boga, wzywając Jozjasza, by go nie zaczepiał.
Jeremiasz – prorok, który układa lamentację nad śmiercią Jozjasza.
Megiddo – równina, na której Jozjasz zostaje śmiertelnie raniony w bitwie z Egiptem.
Główna myśl rozdziału
Rozdział zestawia szczyt pobożności Jozjasza z jego tragicznym końcem. Pascha sprawowana ściśle według słowa Pana przekazanego przez Mojżesza i porządku Dawida jednoczy lud jak nigdy od czasów Samuela. Jednak ten sam król, który tak wiernie słuchał spisanego Prawa, ginie, gdy lekceważy słowo płynące z ust Boga przez Necho. Kronikarz przypomina, że posłuszeństwo Bogu obowiązuje do końca i nie zależy od tego, jak niespodziewanym kanałem przychodzi Jego słowo. Wierność w kulcie nie zwalnia z rozeznawania Bożej woli w codziennych decyzjach; nawet dobry władca upada, gdy własną odwagę i plany przedkłada nad wyraźne ostrzeżenie, którego źródłem jest sam Bóg.
Powiązane
- Czytaj słowo po słowie: 2Krn 35 w interlinii (hebr./grec. + UBG)
- Poprzedni: 2 Księga Kronik 34 — streszczenie
- Następny: 2 Księga Kronik 36 — streszczenie
- Wszystkie streszczenia rozdziałów