Ostatni rozdział księgi pokazuje owoc szczerej skruchy: modlitwa Ezdrasza porusza tłum, Szekaniasz proponuje zawrzeć przymierze z Bogiem, a zgromadzenie Judy i Beniamina — mimo deszczu — zobowiązuje się odłączyć od obcych żon. Powołana komisja przez trzy miesiące bada sprawy, a księga zamyka się imienną listą tych, którzy pojęli obce żony.
Co dzieje się w Księdze Ezdrasza 10?
Gdy Ezdrasz modli się i wyznaje grzechy z płaczem, klęcząc przed domem Bożym, zbiera się wokół niego bardzo wielki tłum mężczyzn, kobiet i dzieci, a lud gorzko płacze. Szekaniasz, syn Jechiela z synów Elama, przyznaje grzech i wskazuje nadzieję: niech zawrą przymierze z Bogiem i odprawią obce żony oraz zrodzone z nich dzieci, według Prawa. Wzywa Ezdrasza, by wstał i działał.
Ezdrasz wstaje i zaprzysięga przedniejszych kapłanów, Lewitów i cały Izrael, by postąpili według tego słowa. Następnie udaje się do komnaty Jochanana, syna Eliasziba, gdzie pości, nie jedząc chleba ani nie pijąc wody, bo smuci się z powodu przestępstwa powracających. Ogłoszono w Judzie i Jerozolimie, że wszyscy mają zgromadzić się w ciągu trzech dni pod groźbą utraty mienia i wykluczenia.
Dwudziestego dnia dziewiątego miesiąca mężczyźni Judy i Beniamina siedzą na placu przed domem Bożym, drżąc z powodu tej sprawy i z powodu deszczu. Ezdrasz wzywa ich, by wyznali grzech i odłączyli się od ludu tej ziemi i od obcych żon. Zgromadzenie zgadza się, lecz prosi, by — wobec deszczu i wielkiej liczby winnych — sprawy rozpatrywali przywódcy i starsi z każdego miasta w wyznaczonym czasie.
Komisja zasiada pierwszego dnia dziesiątego miesiąca i do pierwszego dnia pierwszego miesiąca kończy badanie spraw wszystkich, którzy pojęli obce żony. Tylko Jonatan, Jachzejasz oraz Lewici Meszullam i Szabbetaj zajmowali się tą sprawą osobno. Rozdział zamyka długa, imienna lista winnych — od synów kapłanów Jeszuy, przez Lewitów, śpiewaków i odźwiernych, po liczne rody Izraela. Ci, którzy zawinili spośród kapłanów, zaręczyli, że odprawią żony i złożą barana za swój występek.
Kluczowe wersety
„My zgrzeszyliśmy przeciwko naszemu Bogu, bo pojęliśmy obce żony z ludu tej ziemi. Ale jest jeszcze nadzieja dla Izraela w tej sprawie.” — Ezd 10,2 (UBG)
„Teraz więc wyznajcie grzech Panu, Bogu waszych ojców, i spełnijcie jego wolę. Odłączcie się od ludu tej ziemi i od obcych żon.” — Ezd 10,11 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Ezdrasz — modli się z płaczem, zaprzysięga lud, pości w komnacie Jochanana i przewodzi badaniu spraw.
Szekaniasz, syn Jechiela — przyznaje grzech wspólnoty i wskazuje nadzieję — przymierze z Bogiem według Prawa.
Zgromadzenie Judy i Beniamina — mężczyźni zebrani przed domem Bożym, drżący z powodu sprawy i deszczu.
Jonatan i Jachzejasz — wraz z Lewitami Meszullamem i Szabbetajem osobno zajmowali się tą sprawą.
Komnata Jochanana, syna Eliasziba — miejsce, gdzie Ezdrasz pościł w żałobie nad grzechem ludu.
Imienna lista winnych — kapłani, Lewici, śpiewacy, odźwierni i rody Izraela, którzy pojęli obce żony.
Główna myśl rozdziału
Księga kończy się dowodem, że prawdziwa skrucha nie zatrzymuje się na łzach, lecz owocuje konkretnym zerwaniem z grzechem i odnową przymierza. Wspólnota podejmuje bolesną decyzję według Prawa, imiennie nazywając winnych — bez chowania się za ogólnikami. Wierność Bogu wymaga odłączenia od tego, co sprowadzało Izrael na manowce, a nadzieja, o której mówił Szekaniasz, spełnia się w posłuszeństwie.
Powiązane
- Czytaj słowo po słowie: Ezd 10 w interlinii (hebr./grec. + UBG)
- Poprzedni: Księga Ezdrasza 9 — streszczenie
- Wszystkie streszczenia rozdziałów
Zobacz też: Przymierze (brit) · Lewici · Ezdrasz · Szabbetaj · Szekaniasz — znaczenie imienia · Jonatan — znaczenie imienia
Rozdziały: ← Księga Ezdrasza 9 · Księga Ezdrasza — cała księga