Trzydziesty trzeci rozdział, wciąż z więziennego dziedzińca, przynosi „rzeczy wielkie i ukryte”: PAN obiecuje uzdrowić i odbudować Judę oraz Izraela, oczyścić lud z winy i wzbudzić Dawidowi sprawiedliwą Latorośl, która będzie sprawować sąd i sprawiedliwość na ziemi.
O czym mówi Księga Jeremiasza 33?
PAN, „Sprawca tego”, który „to ukształtował i utwierdził”, wzywa Jeremiasza: „Wołaj do mnie, a odpowiem ci i oznajmię ci rzeczy wielkie i ukryte, których nie znasz”. Choć domy miasta są burzone taranami i mieczami i napełniane trupami poległych, Bóg zapowiada: „dam mu zdrowie i uleczenie”, objawi ludowi „obfitość pokoju i prawdy”, oczyści go „z wszelkiej nieprawości” i przebaczy winy. Odbudowane miasto stanie się dla PANA „przyczyną radości, chwałą i ozdobą wśród wszystkich narodów ziemi”, które usłyszą o dobru, jakie im wyświadcza.
Tam, gdzie miało zostać „spustoszone, pozbawione człowieka i zwierzęcia”, znów rozlegnie się „głos radości i głos wesela, głos oblubieńca i głos oblubienicy” oraz śpiew niosących ofiary do domu PANA: „Wysławiajcie Pana zastępów, bo Pan jest dobry, bo jego miłosierdzie trwa na wieki”. W spustoszonych miastach Judy znów pojawią się trzody „pod ręką tego, który je liczy”.
Kulminacją jest obietnica mesjańska: „wyrośnie Dawidowi Latorośl sprawiedliwa”, która będzie sprawować sąd i wymierzać sprawiedliwość na ziemi, a Jerozolima otrzyma imię „Pan naszą sprawiedliwością”. PAN przysięga, że „nie zabraknie Dawidowi potomka” na tronie, a kapłanom Lewitom nie zabraknie służby ofiarniczej. Przymierze to jest tak niewzruszone jak porządek dnia i nocy: tylko ten, kto zdołałby „złamać” Boże przymierze z dniem i nocą, mógłby unieważnić słowo dane Dawidowi i Lewitom. Potomstwo Dawida rozmnoży się tak, jak „niezliczone są zastępy niebios i niezmierzony piasek morski”. Wbrew tym, którzy twierdzą, że PAN „odrzucił” dwa wybrane rody, Bóg zapewnia, że zlituje się nad potomstwem Jakuba i Dawida.
Kluczowe wersety
„Wołaj do mnie, a odpowiem ci i oznajmię ci rzeczy wielkie i ukryte, których nie znasz.” — Jr 33,3 (UBG)
„W tych dniach i w tym czasie sprawię, że wyrośnie Dawidowi Latorośl sprawiedliwa. Będzie on sprawował sąd i wymierzał sprawiedliwość na ziemi.” — Jr 33,15 (UBG)
Główne obrazy i zapowiedzi
Rzeczy wielkie i ukryte — obietnica objawienia dana w odpowiedzi na wołanie do PANA.
Uzdrowienie i przebaczenie — oczyszczenie z nieprawości i obfitość „pokoju i prawdy” dla winnego ludu.
Powrót wesela — głos oblubieńca i oblubienicy oraz pieśń chwały tam, gdzie panowała pustka.
Latorośl sprawiedliwa — sprawiedliwy potomek Dawida i miasto noszące imię „Pan naszą sprawiedliwością”.
Przymierze pewne jak dzień i noc — niezłamane trwanie rodu Dawida i służby Lewitów, tak stałe jak porządek stworzenia.
Główna myśl rozdziału
Z miejsca odosobnienia i wśród gruzów oblężonego miasta PAN kieruje wzrok ku odnowie. Sąd nie jest ostatnim słowem: przychodzi uzdrowienie, przebaczenie i powrót radości, a nad wszystkim góruje obietnica sprawiedliwej Latorośli z rodu Dawida oraz miasta noszącego imię „Pan naszą sprawiedliwością”. Bóg wiąże trwałość tej obietnicy z niezawodnością samego stworzenia — dnia i nocy — by pokazać, że Jego przymierze z Dawidem i Lewitami jest nieodwołalne.
Powiązane
- Czytaj słowo po słowie: Jr 33 w interlinii (hebr. + UBG)
- Poprzedni: Księga Jeremiasza 32 — streszczenie
- Następny: Księga Jeremiasza 34 — streszczenie
- Wszystkie streszczenia rozdziałów