Księga Zachariasza 6 zamyka cykl nocnych wizji obrazem czterech rydwanów wyjeżdżających spomiędzy dwóch miedzianych gór. Po wizji następuje symboliczna czynność: prorok ma z darów wygnańców sporządzić koronę i włożyć ją na głowę arcykapłana Jozuego, ogłaszając męża imieniem Latorośl, który zbuduje świątynię Pana.
O czym mówi Księga Zachariasza 6?
Zachariasz widzi cztery rydwany wychodzące spomiędzy dwóch gór z miedzi, zaprzężone w konie rude, kare, białe oraz pstrokate i gniade. Anioł wyjaśnia, że są to cztery duchy nieba, które wyruszają sprzed Pana całej ziemi: kare idą do ziemi północnej, białe za nimi, a pstrokate do ziemi południowej. Gniade rwą się, aby obejść ziemię, i czynią to na rozkaz. Anioł oznajmia, że te, które poszły na północ, uspokoiły ducha Pana w ziemi północnej. Potem dochodzi słowo Pana z poleceniem, by wziąć dary od przybyłych z Babilonu — od Cheldaja, Tobiasza i Jedajasza — wejść do domu Jozjasza, syna Sofoniasza, i z srebra oraz złota sporządzić korony, a jedną z nich włożyć na głowę Jozuego, syna Josadaka, najwyższego kapłana. Prorok ma powiedzieć do niego, że oto mąż imieniem Latorośl wyrośnie ze swego miejsca i zbuduje świątynię Pana, będzie panował na swoim tronie i będzie kapłanem na tronie, a między obydwoma urzędami będzie rada pokoju. Korony pozostaną w świątyni jako pamiątka, a ludzie z dalekich stron przyjdą pomagać w budowie — jeśli lud pilnie będzie słuchał głosu Pana.
Kluczowe wersety
„Oto mąż, którego imię brzmi Latorośl; on wyrośnie ze swego miejsca i zbuduje świątynię Pana.” — Za 6,12 (UBG)
„On zbuduje świątynię Pana, będzie obdarzony chwałą, zasiądzie na swoim tronie i będzie panować na nim, i będzie on kapłanem na swoim tronie; i rada pokoju będzie między nimi oboma.” — Za 6,13 (UBG)
Główne obrazy i zapowiedzi
Cztery rydwany między miedzianymi górami to obraz Bożych posłańców rozsyłanych na cztery strony, aby wypełnić jego wolę na ziemi; ich wyprawa na północ uspokaja ducha Pana, czyli dopełnia sądu nad krainą, z której przyszła niewola. Druga część rozdziału przenosi wizję w konkretny gest: korona ze srebra i złota włożona na głowę arcykapłana zapowiada męża imieniem „Latorośl”. Tekst łączy w jednej postaci dwa urzędy — budowniczego świątyni i tego, kto zasiądzie na tronie jako kapłan — mówiąc o radzie pokoju między nimi. Zapowiedź, że przyjdą ludzie z dalekich stron, aby budować świątynię, rozszerza obietnicę poza samą Judę. Dary złota i srebra przyniesione przez wygnańców z Babilonu, przetopione na korony pozostawione w świątyni jako pamiątka, pokazują, że w odbudowę włącza się cały powracający lud, a nie sam prorok czy kapłan. Streszczenie podaje te obrazy tak, jak formułuje je prorok, nie rozstrzygając zapowiedzi ponad tekst.
Główna myśl rozdziału
Rozdział wieńczy wizje zapowiedzią panowania, w którym łączą się kapłaństwo i władza. Korona na głowie Jozuego jest znakiem — wskazuje ponad niego, na obiecanego męża, Latorośl, który zbuduje dom Pana i będzie panował w pokoju. Bóg, który rozsyła swoje rydwany po całej ziemi, panuje nad narodami i doprowadzi do końca dzieło odbudowy. Ostatnie słowa stawiają jednak warunek: obietnica spełni się, „jeśli pilnie będziecie słuchać głosu Pana”. Łaska i posłuszeństwo idą tu razem.
Powiązane
- Czytaj słowo po słowie: Za 6 w interlinii (hebr./grec. + UBG)
- Poprzedni: Księga Zachariasza 5 — streszczenie
- Następny: Księga Zachariasza 7 — streszczenie
- Wszystkie streszczenia rozdziałów
Rozdziały: ← Księga Zachariasza 5 · Księga Zachariasza — cała księga · Księga Zachariasza 7 →