List do Kolosan Paweł kieruje do wspólnoty, której nigdy nie widział, a którą zagraża błędna nauka. Rozdział pierwszy to dziękczynienie za wiarę i miłość braci oraz wielki hymn o pierwszeństwie Mesjasza: Jeszua (Jezus) jest obrazem Boga niewidzialnego, Stwórcą wszystkiego i głową kościoła, w którym mamy odkupienie.
O czym mówi List do Kolosan 1?
Paweł, apostoł z woli Boga, wraz z Tymoteuszem pisze do świętych i wiernych braci w Kolosach. Dziękuje Bogu za ich wiarę i miłość względem wszystkich świętych oraz za nadzieję odłożoną dla nich w niebie, o której usłyszeli w słowie prawdy ewangelii. Ta sama dobra nowina wydaje owoc na całym świecie. Nauczył ich jej Epafras, wierny sługa Mesjasza, który doniósł apostołowi o ich miłości w Duchu. Dlatego Paweł nie przestaje modlić się, aby zostali napełnieni poznaniem woli Boga we wszelkiej mądrości i duchowym zrozumieniu, by postępowali w sposób godny Pana i wzrastali w poznawaniu Boga, umocnieni jego mocą ku cierpliwości i wytrwałości.
Sercem rozdziału jest hymn o Synu. Paweł dziękuje Ojcu, który wyrwał wierzących z mocy ciemności i przeniósł do królestwa swego umiłowanego Syna, w którym mamy odkupienie przez jego krew i przebaczenie grzechów. Następnie opisuje, kim jest Jezus: obrazem Boga niewidzialnego i pierworodnym wszelkiego stworzenia, przez którego wszystko zostało stworzone — to, co w niebie i na ziemi, widzialne i niewidzialne, trony, panowania, zwierzchności i władze. Wszystko istnieje dzięki niemu, on jest przed wszystkim i jest głową ciała, którym jest kościół. Jako pierworodny z umarłych ma we wszystkim pierwszeństwo, bo w nim upodobał sobie Ojciec zamieszkać całą pełnią i przez krew jego krzyża pojednać wszystko ze sobą.
To pojednanie dotyczy także Kolosan, którzy niegdyś byli obcymi i wrogami w niegodziwych uczynkach, a teraz zostali pojednani w doczesnym ciele Mesjasza przez jego śmierć, aby stanąć przed Bogiem jako święci, nieskalani i nienaganni — jeśli tylko trwają w wierze i nie dają się odwieść od nadziei ewangelii. Paweł stał się sługą tej dobrej nowiny i raduje się w cierpieniach dla kościoła, głosząc tajemnicę ukrytą od wieków, a teraz objawioną: Mesjasz w wierzących, nadzieja chwały. Jego celem jest przedstawić każdego człowieka doskonałym w Jezusie.
Kluczowe wersety
„On jest obrazem Boga niewidzialnego i pierworodnym wszelkiego stworzenia.” — Kol 1,15 (UBG)
„On też jest głową ciała – kościoła; on jest początkiem i pierworodnym z umarłych, aby we wszystkim był pierwszy” — Kol 1,18 (UBG)
Kluczowe myśli i nauczanie
Pierwszeństwo Mesjasza — Jezus nie jest jednym z wielu duchowych pośredników; jako obraz Boga niewidzialnego i Stwórca wszystkiego stoi ponad wszelkimi tronami, zwierzchnościami i władzami.
Odkupienie i pojednanie przez krew — wyrwanie z mocy ciemności, przebaczenie grzechów i pokój z Bogiem płyną z krzyża, a nie z ludzkich zasług.
Tajemnica: Mesjasz w was — niegdyś ukryta, dziś objawiona także poganom nadzieja chwały, czyli obecność Jezusa w życiu wierzących.
Wytrwanie w wierze — obietnica bycia przedstawionym jako nieskalany łączy się z wezwaniem, by trwać ugruntowanym i nie dać się odwieść od ewangelii.
Główna myśl rozdziału
Rozdział pierwszy buduje fundament całego listu: skoro w Jezusie mieszka cała pełnia, a wszystko zostało stworzone przez niego i dla niego, to nie trzeba szukać zbawienia w żadnym innym pośredniku. Poznanie woli Boga i trwanie w ewangelii, którą przyjęli Kolosanie, są odpowiedzią na to, kim jest Mesjasz — pierwszy we wszystkim.
Powiązane
- Czytaj słowo po słowie: Kol 1 w interlinii (grec. + UBG)
- Następny: List do Kolosan 2 — streszczenie
- Wszystkie streszczenia rozdziałów