1 List do Koryntian 6 gani wierzących za procesowanie się przed świeckimi sądami i wraca do tematu czystości. Paweł pyta, dlaczego bracia szukają sprawiedliwości u niewierzących, a następnie przypomina, że ciało wierzącego jest świątynią Ducha Świętego, drogo wykupioną dla Boga.
O czym mówi 1 List do Koryntian 6?
Apostoł jest zdumiony, że brat procesuje się z bratem przed niesprawiedliwymi, zamiast szukać rozstrzygnięcia w zborze. Skoro święci będą sądzić świat, a nawet aniołów, tym bardziej powinni umieć rozsądzić sprawy doczesne. Już samo procesowanie się przynosi wspólnocie ujmę — lepiej znieść krzywdę, niż krzywdzić braci. Paweł ostrzega, że niesprawiedliwi nie odziedziczą królestwa Bożego, i wylicza grzechy, które z niego wykluczają. Zaraz jednak dodaje słowo nadziei: takimi niektórzy z Koryntian byli, lecz zostali obmyci, uświęceni i usprawiedliwieni w imię Pana Jeszui (Jezusa) i przez Ducha Boga.
W drugiej części rozdziału apostoł odpiera fałszywe hasło „Wszystko mi wolno”. Wolność nie znaczy, że wszystko jest pożyteczne ani że można dać się czemuś zniewolić. Ciało nie jest przeznaczone dla nierządu, lecz dla Pana, a Bóg, który wskrzesił Pana, wskrzesi i wierzących. Ich ciała są członkami Mesjasza, dlatego łączenie się z nierządnicą jest nie do pomyślenia. Paweł przypomina, że kto łączy się z nierządnicą, staje się z nią jednym ciałem, natomiast kto łączy się z Panem, jest z Nim jednym duchem. Dlatego trzeba uciekać od nierządu, bo w przeciwieństwie do innych grzechów ten godzi we własne ciało. To ciało jest świątynią Ducha Świętego, którego wierzący mają od Boga, i nie należy do nich samych — zostali drogo kupieni, więc mają wysławiać Boga w ciele i w duchu.
Kluczowe wersety
„W ogóle już to przynosi wam ujmę, że się ze sobą procesujecie. Czemu raczej krzywdy nie cierpicie? Czemu raczej szkody nie ponosicie?” — 1Kor 6,7 (UBG)
„Czyż nie wiecie, że wasze ciało jest świątynią Ducha Świętego, który jest w was, a którego macie od Boga, i nie należycie do samych siebie?” — 1Kor 6,19 (UBG)
Kluczowe myśli i nauczanie
Spory między wierzącymi należą do wspólnoty, nie do świeckich trybunałów, a gotowość do zniesienia krzywdy jest dojrzalsza niż domaganie się swego. Lista grzechów wykluczających z królestwa nie jest wyrokiem bez apelacji — łaska w Mesjaszu realnie zmienia ludzi, bo zostali obmyci, uświęceni i usprawiedliwieni. Wolność wierzącego nie jest pozwoleniem na nierząd, bo jego ciało należy do Pana i jest świątynią Ducha. Świętość obejmuje więc także sferę cielesną, a motywem czystości jest to, że zostaliśmy drogo kupieni i mamy wysławiać Boga całym sobą. Argument Pawła nie jest więc moralizowaniem, lecz konsekwencją tożsamości: ciało wierzącego jest członkiem Mesjasza i mieszkaniem Ducha, dlatego to, co robimy ciałem, dotyka samej istoty przynależności do Boga.
Główna myśl rozdziału
Wierzący mają rozstrzygać spory wewnątrz wspólnoty i raczej cierpieć krzywdę, niż gorszyć świat procesami. Ponieważ ciało jest świątynią Ducha Świętego i własnością Boga, czystość nie jest opcją, lecz oddawaniem Mu chwały w ciele i w duchu, które należą do Boga.
Powiązane
- Czytaj słowo po słowie: 1Kor 6 w interlinii (grec. + UBG)
- Poprzedni: 1 List do Koryntian 5 — streszczenie
- Następny: 1 List do Koryntian 7 — streszczenie
- Wszystkie streszczenia rozdziałów
Zobacz też: Apostoł (szaliach) · 1 List do Koryntian · Paweł — znaczenie imienia
Rozdziały: ← 1 List do Koryntian 5 · 1 List do Koryntian — cała księga · 1 List do Koryntian 7 →