Joab zdobywa i burzy ammonicką Rabbę, a Dawid przejmuje ciężką złotą koronę i wielkie łupy. Dalej następują trzy potyczki z Filistynami, w których wojownicy Dawida zabijają potomków olbrzyma z Gat — Sippaja, Lachmiego i sześciopalczastego wojownika wyzywającego Izraela.
Co dzieje się w 1 Księdze Kronik 20?
Na początku roku, w czasie gdy królowie zwykli wyruszać na wojnę, Joab prowadzi potężne wojsko, pustoszy ziemię synów Ammona i oblega Rabbę, podczas gdy Dawid tym razem pozostaje w Jerozolimie. Joab zdobywa i burzy miasto. Dawid zdejmuje z głowy jego króla koronę ważącą talent złota, ozdobioną drogocennymi kamieniami, i wkłada ją na własną głowę; wywozi z miasta bardzo dużo łupów, a tamtejszy lud zatrudnia przy ciężkich pracach — przy piłach, bronach żelaznych i siekierach. Tak postępuje ze wszystkimi miastami synów Ammona, po czym wraca z całym ludem do Jerozolimy. Zdobycie warownej Rabby przypieczętowuje wcześniejsze zwycięstwo nad Ammonitami i ich najemnikami.
Potem wybuchają kolejne wojny z Filistynami. W Gezer Sibbekaj Chuszatyta zabija Sippaja, potomka olbrzyma, i Filistyni zostają pokonani. W następnej bitwie Elchanan, syn Jaira, zabija Lachmiego, brata Goliata Gittyty, którego drzewce włóczni było „jak wał tkacki”. Za każdym razem to nie sam Dawid, lecz jeden z jego wojowników pokonuje groźnego przeciwnika; kolejne starcia toczą się w filistyńskich miastach Gezer i Gat, dawnych bastionach wroga.
W Gat pojawia się jeszcze człowiek wysokiego wzrostu, mający po sześć palców u rąk i nóg — razem dwadzieścia cztery — również z rodu olbrzyma. Gdy wyzywa Izraela, zabija go Jonatan, syn Szimei, brata Dawida. Wszyscy ci wojownicy byli potomkami jednego olbrzyma z Gat i polegli z ręki Dawida oraz jego sług. Groza dawnego Goliata zostaje więc ostatecznie złamana w jego własnym rodzie.
Kluczowe wersety
„Następnie doszło do wojny z Filistynami w Gezer. Wtedy to Sibbekaj Chuszatyta zabił Sippaja z rodu olbrzyma i tak Filistyni zostali pokonani.” — 1Krn 20,4 (UBG)
„Ci byli synami jednego olbrzyma z Gat, a polegli z ręki Dawida i z rąk jego sług.” — 1Krn 20,8 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Joab – dowódca, który zdobywa i burzy Rabbę, stolicę Ammonitów.
Dawid – przejmuje królewską koronę i łupy, choć sam pozostaje w Jerozolimie.
Sibbekaj Chuszatyta – zabija Sippaja z rodu olbrzyma w Gezer.
Elchanan, syn Jaira – zabija Lachmiego, brata Goliata Gittyty.
Jonatan, syn Szimei – zabija sześciopalczastego olbrzyma wyzywającego Izraela.
Goliat Gittyta – olbrzym, którego brata Lachmiego zabija Elchanan w kolejnej wojnie.
Rabba i Gat – zdobyte miasto Ammonitów oraz ojczyzna filistyńskich olbrzymów.
Główna myśl rozdziału
Rozdział pokazuje, że potęga wrogów Izraela — obwarowana Rabba i groźni potomkowie olbrzyma z Gat — nie może się ostać wobec ludu Dawida. Zwycięstwa nad „synami olbrzyma” są dziełem nie samego króla, lecz jego wiernych wojowników; wszyscy giną „z ręki Dawida i z rąk jego sług”, co domyka obraz umacnianego przez Boga królestwa. Dawne przerażenie, jakie budził Goliat, zostaje ostatecznie złamane w jego własnym rodzie, a lud żyje odtąd w bezpiecznych granicach.
Powiązane
- Czytaj słowo po słowie: 1Krn 20 w interlinii (hebr./grec. + UBG)
- Poprzedni: 1 Księga Kronik 19 — streszczenie
- Następny: 1 Księga Kronik 21 — streszczenie
- Wszystkie streszczenia rozdziałów