Dziesiąty rozdział opisuje rozłam królestwa. Roboam przybywa do Sychem, gdzie lud prosi o ulżenie w ciężkim jarzmie ojca. Król odrzuca radę starszych, słucha młodzieńców i odpowiada surowo, a wtedy dziesięć pokoleń buntuje się przeciw domowi Dawida, wypełniając słowo Pana wypowiedziane przez proroka.
Co dzieje się w 2 Księdze Kronik 10?
Roboam udaje się do Sychem, gdzie zgromadził się cały Izrael, aby ustanowić go królem. Na wieść o tym wraca też z Egiptu Jeroboam, syn Nebata, który wcześniej uciekł tam przed Salomonem, i teraz zostaje wezwany przed króla. Lud przedkłada prośbę: „Twój ojciec włożył na nas ciężkie jarzmo. Teraz więc ty ulżyj nam”, a wtedy będą mu służyć. Roboam każe wrócić po trzech dniach.
Król radzi się najpierw starszych, którzy stawali przed Salomonem, jego ojcem; ci doradzają życzliwość i łagodne słowa, a wtedy lud będzie mu służył po wszystkie dni. Roboam odrzuca jednak ich radę i pyta młodzieńców, którzy z nim wzrośli, woląc pochlebstwo rówieśników od doświadczenia tych, którzy służyli jego ojcu. Ci podpowiadają odpowiedź twardą: mały palec króla ma być grubszy niż biodra jego ojca, a zamiast biczów lud spotkają skorpiony — Roboam nie ulży, lecz dołoży do jarzma.
Trzeciego dnia król odpowiada ludowi surowo, według rady młodzieńców, i nie słucha go. Kronikarz wyjaśnia, że sprawa wyszła od Boga, aby wypełniło się słowo zapowiedziane przez Achiasza Szilonitę Jeroboamowi. Cały Izrael odpowiada wtedy zerwaniem: nie ma działu w Dawidzie ani dziedzictwa w synu Jessego, i rozchodzi się do swoich namiotów.
Roboam panuje odtąd tylko nad synami Izraela mieszkającymi w miastach Judy. Gdy posyła Hadorama, poborcę pracy przymusowej, lud kamienuje go na śmierć, a król w pośpiechu ucieka rydwanem do Jerozolimy. Odtąd dom Dawida panuje jedynie nad Judą, a północne pokolenia idą własną drogą; tak Izrael zbuntował się przeciwko domowi Dawida — podział trwa aż do czasów spisania księgi.
Kluczowe wersety
„Król więc nie usłuchał ludu, sprawa bowiem wyszła od Boga, aby Pan spełnił swoje słowo, które wypowiedział przez Achiasza Szilonitę do Jeroboama, syna Nebata.” — 2Krn 10,15 (UBG)
„Jakiż dział mamy w Dawidzie? Nie mamy dziedzictwa w synu Jessego. Idźcie każdy do swoich namiotów, Izraelu!” — 2Krn 10,16 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Roboam — syn Salomona; pychą i twardą odpowiedzią traci dziesięć pokoleń.
Jeroboam, syn Nebata — wraca z Egiptu i staje na czele ludu proszącego o ulgę.
Starsi i młodzieńcy — dwie rady: życzliwości oraz surowości, którą wybiera król.
Hadoram — poborca posłany przez Roboama; ukamienowany przez lud.
Achiasz Szilonita — prorok, którego słowo wypełnia się w rozłamie.
Sychem — miejsce zgromadzenia całego Izraela i zerwania z domem Dawida.
Główna myśl rozdziału
Podział królestwa wynika z ludzkiej pychy: Roboam odrzuca mądrą radę starszych i wybiera groźbę zamiast służby. Kronikarz pokazuje jednak, że to samo wydarzenie wypełnia zapowiedziane wcześniej słowo Pana. Bunt jest zarazem winą króla i wykonaniem Bożego sądu nad domem Salomona — historia toczy się według Słowa, choć ludzie działają z własnych pobudek. Dla czytelnika trzymającego się Pisma rozdział jest przestrogą: odrzucenie mądrej rady i pogarda dla ludu sprowadzają rozdarcie, którego naprawić już się nie da, a Bóg pozostaje wierny wcześniej wypowiedzianej zapowiedzi.
Powiązane
- Czytaj słowo po słowie: 2Krn 10 w interlinii (hebr./grec. + UBG)
- Poprzedni: 2 Księga Kronik 9 — streszczenie
- Następny: 2 Księga Kronik 11 — streszczenie
- Wszystkie streszczenia rozdziałów
Rozdziały: ← 2 Księga Kronik 9 · 2 Księga Kronik — cała księga · 2 Księga Kronik 11 →