2 Księga Kronik 9 — streszczenie rozdziału

Dziewiąty rozdział pokazuje szczyt sławy Salomona: królowa Saby przybywa z daleka wypróbować jego mądrość zagadkami i błogosławi Pana, Boga Izraela. Następnie księga wylicza ogromne bogactwo króla — złoto, tron z kości słoniowej i handel morski — a na końcu odnotowuje jego czterdziestoletnie panowanie i śmierć.

Co dzieje się w 2 Księdze Kronik 9?

Królowa Saby, usłyszawszy o sławie Salomona, przybywa do Jerozolimy z wielkim orszakiem, z wielbłądami niosącymi wonności, złoto i drogocenne kamienie, by poddać króla próbie przez zagadki. Salomon odpowiada na wszystkie jej pytania — nic nie jest przed nim tajemne. Widok jego mądrości, pałacu, potraw stołu, służby, szat podczaszych i schodów wiodących do domu Pana sprawia, że dech zamiera jej w piersi.

Królowa wyznaje, że nie wierzyła wieściom, aż zobaczyła wszystko na własne oczy, i błogosławi Pana, który z umiłowania do Izraela posadził Salomona na tronie. Daje mu sto dwadzieścia talentów złota, obfitość wonności i kamieni. Słudzy Hurama i Salomona przywożą z Ofiru złoto oraz drzewo sandałowe, z którego król wykonuje schody do domu Pana, harfy i cytry.

Roczny dochód króla wynosi sześćset sześćdziesiąt sześć talentów złota, nie licząc danin kupców i namiestników. Salomon sporządza dwieście tarcz i trzysta puklerzy z kutego złota oraz wielki tron z kości słoniowej pokryty złotem, z sześcioma stopniami i dwunastoma lwami — czegoś takiego nie uczyniono w żadnym królestwie. Srebra nie ceniono, a okręty co trzy lata wracały z Tarszisz.

Salomon przewyższa wszystkich królów ziemi bogactwem i mądrością, którą Bóg włożył w jego serce, a wszyscy przynoszą mu dary. Gromadzi cztery tysiące przegród dla koni i dwanaście tysięcy jeźdźców, sprowadza konie z Egiptu i panuje nad wszystkimi królami od Rzeki aż po granicę Egiptu. Za jego dni srebro w Jerozolimie staje się tak pospolite jak kamienie, a cedry liczne jak sykomory na nizinie. Salomon panuje w Jerozolimie nad całym Izraelem czterdzieści lat, po czym zasypia ze swoimi ojcami; królem zostaje jego syn Roboam.

Kluczowe wersety

„Niech będzie błogosławiony Pan, twój Bóg, który cię sobie upodobał, aby cię posadzić na swoim tronie jako króla dla Pana, twojego Boga.” — 2Krn 9,8 (UBG)

„I tak król Salomon przewyższał wszystkich królów ziemi bogactwem i mądrością.” — 2Krn 9,22 (UBG)

Osoby, miejsca i wydarzenia

Salomon — król, którego mądrość i bogactwo przewyższają wszystkich królów ziemi; źródłem mądrości jest Bóg.

Królowa Saby — przybywa wypróbować króla zagadkami; olśniona, błogosławi Pana, Boga Izraela, i składa bogate dary.

Huram — jego słudzy przywożą złoto z Ofiru oraz drzewo sandałowe na schody i instrumenty.

Roboam — syn Salomona, obejmuje panowanie po jego śmierci.

Jerozolima, Ofir, Tarszisz, Egipt — stolica oraz źródła złota, dóbr i koni.

Główna myśl rozdziału

Rozdział przedstawia mądrość Salomona jako dar Boga, który przyciąga narody aż po królową Saby, wyznającą chwałę Boga Izraela. Zarazem nagromadzenie złota, koni z Egiptu i przepychu odnotowane jest bez pochwały — panowanie dobiega końca wraz ze śmiercią króla, a przejście władzy do Roboama otwiera drogę do rozłamu, który opisze kolejny rozdział. Kronikarz zaznacza, że pozostałe dzieje Salomona spisano w słowach proroków Natana, Achiasza i Jeddo — panowanie ocenia się w świetle prorockiego świadectwa, nie samego przepychu.

Powiązane

Rozdziały: ← 2 Księga Kronik 8 · 2 Księga Kronik — cała księga · 2 Księga Kronik 10 →