2 Księga Kronik 2 opisuje przygotowania do budowy świątyni. Salomon zbiera dziesiątki tysięcy robotników i zwraca się do Hurama, króla Tyru, o drewno z Libanu i uzdolnionego rzemieślnika. Podkreśla, że dom ma być wielki, bo Bóg Izraela jest większy od wszystkich bogów.
Co dzieje się w 2 Księdze Kronik 2?
Salomon postanawia zbudować dom dla imienia Pana oraz pałac królewski dla siebie. Odlicza siedemdziesiąt tysięcy mężczyzn do noszenia ciężarów, osiemdziesiąt tysięcy do ciosania kamienia w górach oraz trzy tysiące sześciuset nadzorców. Następnie posyła wiadomość do Hurama, króla Tyru, prosząc, aby postąpił z nim tak, jak z jego ojcem Dawidem, któremu przysyłał drzewo cedrowe na budowę domu.
Król wyjaśnia, że dom ma służyć paleniu wonnego kadzidła, składaniu chleba pokładnego oraz całopaleń porannych i wieczornych, w szabaty, dni nowiu i uroczyste święta Pana — zgodnie z wiecznym nakazem w Izraelu. Prosi Hurama o człowieka uzdolnionego w obróbce złota, srebra, brązu, żelaza oraz purpury, karmazynu i błękitu, a także o drzewo cedrowe, cyprysowe i sandałowe z Libanu. W zamian obiecuje dostarczyć robotnikom pszenicę, jęczmień, wino i oliwę.
Huram odpowiada listownie: błogosławi Pana, Boga Izraela, który uczynił niebo i ziemię, i dał Dawidowi mądrego syna. Posyła Salomonowi Hurama-Abiego, syna kobiety spośród córek Dana i ojca z Tyru, człowieka biegłego w pracy z metalami, kamieniem, drewnem i tkaninami oraz w rzeźbie. Zapowiada, że jego słudzy narąbią drzewa w Libanie i spławią je morzem na tratwach do Jafy, skąd Salomon każe przewieźć je do Jerozolimy. Na koniec Salomon liczy cudzoziemców w ziemi Izraela — sto pięćdziesiąt trzy tysiące sześciuset — i wyznacza ich do robót.
Kluczowe wersety
„A dom, który mam zbudować, będzie wielki, gdyż nasz Bóg jest większy od wszystkich bogów.” — 2Krn 2,5 (UBG)
„Któż jednak zdoła zbudować mu dom, skoro niebiosa i niebiosa niebios nie mogą go ogarnąć? A kim jestem ja, żebym miał mu dom zbudować? Chyba tylko do palenia przed nim kadzidła.” — 2Krn 2,6 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Salomon – król Izraela, który organizuje robotników i materiały do budowy domu dla imienia Pana.
Huram – król Tyru, sojusznik dostarczający drewno z Libanu i rzemieślnika, tak jak wcześniej Dawidowi.
Huram-Abi – uzdolniony rzemieślnik, syn kobiety z pokolenia Dana i ojca z Tyru, mistrz w metalu i rzeźbie.
Liban – źródło cedrów, cyprysów i drzewa sandałowego na budowę świątyni.
Jafa – port, do którego morzem spławiane jest drewno, zanim trafi do Jerozolimy.
Główna myśl rozdziału
Rozdział ustawia właściwą miarę budowy. Świątynia ma być wielka nie po to, by pomieścić Boga — bo niebiosa Go nie ogarniają — lecz by godnie służyć czci: kadzidłu, chlebowi pokładnemu, całopaleniom w szabaty, nowie i uroczyste święta Pana, według wiecznego nakazu w Izraelu. Salomon działa przez konkretną współpracę, umowę i uczciwą zapłatę, a nie samą pobożność, dostarczając robotnikom Hurama pszenicę, jęczmień, wino i oliwę. Wielkość domu jest wyznaniem, że Bóg Izraela przewyższa wszystkich innych bogów, a udział rzemieślnika Hurama-Abiego, syna kobiety z Dana i ojca z Tyru, pokazuje, że Boże dzieło może angażować także ludzi spoza Izraela.
Powiązane
- Czytaj słowo po słowie: 2Krn 2 w interlinii (hebr./grec. + UBG)
- Poprzedni: 2 Księga Kronik 1 — streszczenie
- Następny: 2 Księga Kronik 3 — streszczenie
- Wszystkie streszczenia rozdziałów
Rozdziały: ← 2 Księga Kronik 1 · 2 Księga Kronik — cała księga · 2 Księga Kronik 3 →