2 Księga Kronik 1 otwiera panowanie Salomona, który umacnia się w królestwie, bo Pan, jego Bóg, jest z nim. Podczas ofiar w Gibeonie Bóg pozwala mu prosić o cokolwiek. Salomon wybiera mądrość do sądzenia ludu, a Bóg dodaje mu bogactwo, majętności i sławę.
Co dzieje się w 2 Księdze Kronik 1?
Salomon, syn Dawida, umacnia się w swoim królestwie, a Pan bardzo go wywyższa. Wraz z całym zgromadzeniem — dowódcami nad tysiącami, setnikami, sędziami i naczelnikami rodów — udaje się na wyżynę w Gibeonie, gdzie znajdował się Namiot Zgromadzenia sporządzony przez Mojżesza na pustyni oraz ołtarz z brązu wykonany przez Besaleela. Arkę Boga Dawid przeniósł wcześniej z Kiriat-Jearim do Jerozolimy. Przed ołtarzem Salomon składa tysiąc ofiar całopalnych.
Tej samej nocy Bóg ukazuje się Salomonowi i mówi: „Proś, o co chcesz, a dam tobie”. Król nie prosi ani o bogactwo, ani o sławę, ani o śmierć tych, którzy go nienawidzą, ani o długie życie. Wyznaje, że Bóg okazał wielkie miłosierdzie jego ojcu Dawidowi i ustanowił go królem nad ludem tak licznym jak proch ziemi, i prosi o mądrość oraz wiedzę, aby mógł sądzić ten wielki lud.
Bóg odpowiada, że skoro Salomon nie prosił o rzeczy dla siebie, otrzyma nie tylko mądrość i umiejętność, lecz także bogactwo, majętności i sławę, jakich nie miał żaden król przed nim ani po nim. Salomon wraca z wyżyny w Gibeonie do Jerozolimy i króluje nad Izraelem. Gromadzi tysiąc czterysta rydwanów i dwanaście tysięcy jeźdźców, a srebra i złota jest w Jerozolimie jak kamieni, cedrów zaś jak sykomor. Konie sprowadza z Egiptu, pośrednicząc w handlu z królami chetyckimi i królami Syrii.
Kluczowe wersety
„Daj mi więc mądrość i wiedzę, abym wychodził i wchodził przed tym ludem; któż bowiem zdoła sądzić ten twój lud, który jest tak wielki?” — 2Krn 1,10 (UBG)
„Mądrość i umiejętność będzie ci dana, ponadto dam ci bogactwo, majętności i sławę, jakich nie miał żaden z królów, którzy byli przed tobą, ani nie będzie miał żaden z tych, którzy po tobie nastąpią.” — 2Krn 1,12 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Salomon – syn Dawida, nowy król Izraela, który umacnia się w królestwie i prosi Boga o mądrość.
Gibeon – wyżyna z Namiotem Zgromadzenia i brązowym ołtarzem, gdzie Salomon składa tysiąc całopaleń.
Namiot Zgromadzenia – przybytek sporządzony przez Mojżesza na pustyni, znajdujący się w Gibeonie.
Besaleel – rzemieślnik, który wykonał ołtarz z brązu stojący przed przybytkiem Pana.
Arka Boga – przeniesiona przez Dawida z Kiriat-Jearim do namiotu w Jerozolimie.
Egipt – źródło koni i rydwanów, które Salomon nabywa i odsprzedaje królom chetyckim i Syrii.
Główna myśl rozdziału
Rozdział pokazuje, o co warto prosić Boga. Salomon, mając możliwość wyboru dowolnego daru, nie żąda ani bogactwa, ani zemsty nad wrogami, ani długiego życia, lecz mądrości i wiedzy do sprawiedliwego sądzenia Bożego ludu. Ponieważ pragnienie jego serca służy innym, a nie sobie, Bóg dodaje mu to, o co nie prosił — bogactwo, majętności i sławę. Pomyślność królestwa wyrasta tu z właściwie ustawionego serca i z tego, że Pan jest z Salomonem.
Powiązane
- Czytaj słowo po słowie: 2Krn 1 w interlinii (hebr./grec. + UBG)
- Poprzedni: 1 Księga Kronik 29 — streszczenie
- Następny: 2 Księga Kronik 2 — streszczenie
- Wszystkie streszczenia rozdziałów
Rozdziały: 2 Księga Kronik — cała księga · 2 Księga Kronik 2 →