2 Księga Kronik 5 — streszczenie rozdziału

2 Księga Kronik 5 opisuje wniesienie arki do gotowej świątyni. Salomon zbiera starszych Izraela, kapłani wnoszą arkę przymierza do Miejsca Najświętszego, a gdy Lewici i kapłani jednomyślnie chwalą Pana, obłok chwały napełnia dom tak, że nie mogą pełnić służby.

Co dzieje się w 2 Księdze Kronik 5?

Gdy ukończono wszelką pracę, Salomon wnosi do skarbców domu Bożego rzeczy poświęcone przez jego ojca Dawida — srebro, złoto i naczynia. Następnie zbiera w Jerozolimie starszych Izraela, naczelników pokoleń i przywódców rodów, aby przenieść arkę przymierza Pana z miasta Dawida, czyli z Syjonu. Wszyscy mężczyźni Izraela gromadzą się na święto w siódmym miesiącu.

Lewici i kapłani biorą arkę, Namiot Zgromadzenia i święte naczynia, a król wraz z całym zgromadzeniem składa niezliczone ofiary z owiec i wołów. Kapłani wnoszą arkę przymierza na jej miejsce, do Miejsca Najświętszego, pod skrzydła cherubinów, które okrywają arkę i jej drążki. Kronikarz zaznacza, że w arce nie ma nic oprócz dwóch tablic, które Mojżesz włożył tam na Horebie, gdy Pan zawarł przymierze z synami Izraela po wyjściu z Egiptu.

Gdy kapłani wychodzą z miejsca świętego, Lewici śpiewacy — z rodów Asafa, Hemana i Jedutuna — ubrani w bisior, stają z cymbałami, lutniami i cytrami po wschodniej stronie ołtarza, a wraz z nimi stu dwudziestu kapłanów gra na trąbach. Kiedy zgodnie i jednym głosem chwalą Pana, śpiewając, że jest dobry i że na wieki trwa jego miłosierdzie, dom Pana napełnia się obłokiem. Kapłani nie mogą ustać, by pełnić służbę, bo chwała Pana napełniła dom Boży.

Kluczowe wersety

„W arce nie było nic oprócz dwóch tablic, które Mojżesz tam włożył na Horebie, gdy Pan zawarł przymierze z synami Izraela po ich wyjściu z Egiptu.” — 2Krn 5,10 (UBG)

„Tak że kapłani nie mogli tam ustać, aby pełnić służbę, z powodu tego obłoku, bo chwała Pana napełniła dom Boży.” — 2Krn 5,14 (UBG)

Osoby, miejsca i wydarzenia

Salomon – zwołuje starszych i kieruje przeniesieniem arki do ukończonej świątyni.

Arka przymierza – przeniesiona z Syjonu do Miejsca Najświętszego; zawiera dwie tablice z Horebu.

Lewici i kapłani – niosą arkę oraz naczynia i prowadzą uwielbienie trąbami i instrumentami.

Asaf, Heman, Jedutun – rody lewickich śpiewaków grających na cymbałach, lutniach i cytrach.

Syjon – miasto Dawida, z którego arka zostaje przeniesiona do świątyni.

Główna myśl rozdziału

Rozdział wiąże obecność Bożą z przymierzem i z jednością uwielbienia. Sercem świątyni jest arka, a w niej jedynie dwie tablice Prawa — znak przymierza zawartego na Horebie. Kronikarz zaznacza, że przy tej okazji kapłani poświęcają się bez trzymania się podziału na zmiany, a uwielbienie prowadzą rody Asafa, Hemana i Jedutuna. Kiedy kapłani i Lewici przestają działać osobno i jednym głosem wyznają, że Pan jest dobry i że jego miłosierdzie trwa na wieki, dom napełnia obłok chwały. Sam Bóg potwierdza w ten sposób, że przyjmuje przygotowane wcześniej dla niego miejsce, a służbę zatrzymuje nie ludzka niedoskonałość, lecz przytłaczający ciężar jego chwały.

Powiązane

Rozdziały: ← 2 Księga Kronik 4 · 2 Księga Kronik — cała księga · 2 Księga Kronik 6 →