Siódmy rozdział wprowadza głównego bohatera drugiej części księgi — Ezdrasza, kapłana i uczonego w Prawie Mojżesza, potomka Aarona. Za panowania Artakserksesa wyrusza on z Babilonu do Jerozolimy, a król spełnia wszystkie jego prośby i wyposaża go w list z szerokimi pełnomocnictwami, bo — jak podkreśla tekst — łaskawa ręka Boga była nad nim.
Co dzieje się w Księdze Ezdrasza 7?
Rozdział otwiera rodowód Ezdrasza, sięgający przez Sadoka i Pinchasa aż do Eleazara i Aarona, najwyższego kapłana. Ezdrasz wyrusza z Babilonu jako człowiek uczony w prawie Mojżesza, które dał Jahwe, Bóg Izraela. Wraz z nim idą niektórzy z synów Izraela oraz kapłani, Lewici, śpiewacy, odźwierni i Netynici. Do Jerozolimy przybywa w piątym miesiącu siódmego roku króla, po drodze rozpoczętej pierwszego dnia pierwszego miesiąca.
Kluczem do postaci Ezdrasza jest jego postawa wobec Słowa: przygotował swoje serce, aby szukać prawa Pana, wykonywać je, a także nauczać w Izraelu ustaw i sądów. Ta kolejność — poznać, wypełnić, przekazać — stanowi wzór wierności wobec Tory.
Następuje odpis listu, który Artakserkses dał Ezdraszowi. Król pozwala każdemu z ludu Izraela dobrowolnie udać się do Jerozolimy, wysyła przez Ezdrasza srebro i złoto ofiarowane Bogu Izraela, poleca zakupić zwierzęta i ofiary oraz złożyć je na ołtarzu. Podskarbi zarzecza mają wykonać wszystko, czego zażąda Ezdrasz — aż do stu talentów srebra, stu kor pszenicy, stu bat wina i oliwy, a soli bez ograniczenia.
List zwalnia kapłanów, Lewitów, śpiewaków, odźwiernych, Netynitów i sług świątyni z podatków, danin i cła. Ezdrasz otrzymuje też władzę sądowniczą: ma ustanowić urzędników i sędziów dla całego ludu zarzecza oraz nauczać tych, którzy nie znają prawa Boga. Rozdział zamyka błogosławieństwo Ezdrasza: dziękuje Bogu, który włożył w serce króla pragnienie, by ozdobić dom Pański, i wyznaje, że sam został wzmocniony ręką Jahwe.
Kluczowe wersety
„Ezdrasz bowiem przygotował swoje serce, aby szukać prawa Pana i wykonywać je, a także by nauczać w Izraelu ustaw i sądów.” — Ezd 7,10 (UBG)
„Błogosławiony niech będzie Pan, Bóg naszych ojców, który włożył w serce króla pragnienie, aby ozdobić dom Pana, który jest w Jerozolimie;” — Ezd 7,27 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Ezdrasz — kapłan i uczony w prawie Mojżesza, potomek Aarona; przygotował serce, by szukać Prawa, wypełniać je i nauczać.
Artakserkses — król Persji, który spełnia prośby Ezdrasza i wydaje list z pełnomocnictwami oraz zwolnieniami.
Prawo Mojżesza — Tora dana przez Jahwe — przedmiot poznania, wypełnienia i nauczania Ezdrasza.
Kapłani, Lewici, śpiewacy, odźwierni, Netynici — słudzy świątyni, którzy wyruszyli z Ezdraszem i zostali zwolnieni z danin.
Siedmiu doradców króla — wraz z Artakserksesem wysyłają Ezdrasza, by zbadał sprawy w Judei i Jerozolimie.
Babilon i Jerozolima — punkt wyjścia i cel drogi odbytej w siódmym roku króla.
Główna myśl rozdziału
Sercem rozdziału jest sylwetka człowieka oddanego Słowu. Ezdrasz najpierw „poznać”, potem „wykonać”, a dopiero potem „nauczyć” — i dlatego łaskawa ręka Boga jest nad nim, skłaniając nawet pogańskiego króla do hojności. Odbudowa wspólnoty nie kończy się na murach świątyni: potrzebny jest lud ukształtowany przez Torę. Powodzenie Ezdrasza tekst przypisuje nie jego zdolnościom, lecz Bogu, który kieruje sercem władcy.
Powiązane
- Czytaj słowo po słowie: Ezd 7 w interlinii (hebr./grec. + UBG)
- Poprzedni: Księga Ezdrasza 6 — streszczenie
- Następny: Księga Ezdrasza 8 — streszczenie
- Wszystkie streszczenia rozdziałów
Zobacz też: Jahwe · Lewici · Tora · Ezdrasz
Rozdziały: ← Księga Ezdrasza 6 · Księga Ezdrasza — cała księga · Księga Ezdrasza 8 →