Szósty rozdział wieńczy pierwszy etap powrotu z wygnania: król Dariusz odnajduje dekret Cyrusa, nakazuje wznowić przerwaną budowę i pokryć jej koszty ze skarbu królewskiego. Świątynia w Jerozolimie zostaje ukończona i uroczyście poświęcona, a odnowiona wspólnota obchodzi Paschę oraz Święto Przaśników z radością, którą sam Bóg wlewa w ich serca.
Co dzieje się w Księdze Ezdrasza 6?
Na rozkaz Dariusza szukano w archiwum w Babilonie, aż w Achmecie, w pałacu w prowincji Medii, znaleziono zwój z dekretem Cyrusa. Dokument potwierdzał, że dom Boży w Jerozolimie ma zostać odbudowany jako miejsce składania ofiar, o określonych wymiarach, a koszty ma pokryć dom królewski. Naczynia złote i srebrne, które Nabuchodonozor zabrał ze świątyni, miały wrócić na swoje miejsce.
Dariusz wydaje własny dekret: namiestnik zarzecza Tattenaj, Szetarboznaj i ich towarzysze mają trzymać się z dala od budowy i jej nie przeszkadzać. Co więcej, koszty prac oraz zwierzęta, pszenica, sól, wino i oliwa do ofiar mają być wypłacane starszym żydowskim bezzwłocznie z dochodów królewskich — aby modlili się za życie króla i jego synów. Kto zmieni ten rozkaz, ma zawisnąć na belce z własnego domu.
Starsi żydowscy budowali i szczęściło im się według proroctwa Aggeusza i Zachariasza, syna Iddo. Dom został ukończony w trzecim dniu miesiąca Adar, w szóstym roku panowania Dariusza. Synowie Izraela, kapłani, Lewici i reszta powracających z radością obchodzili poświęcenie domu Bożego, składając sto cielców, dwieście baranów, czterysta jagniąt oraz dwanaście kozłów na ofiarę za grzech — według liczby pokoleń Izraela.
Do służby Bożej ustanowiono kapłanów według ich oddziałów i Lewitów według ich zmian, jak napisano w księdze Mojżesza. W czternastym dniu pierwszego miesiąca powracający obchodzili Paschę: kapłani i Lewici oczyścili się jak jeden mąż i zabili baranka paschalnego. Spożywali go synowie Izraela oraz każdy, kto odłączył się od nieczystości pogan tej ziemi, aby szukać Boga Izraela. Przez siedem dni z radością trwało też Święto Przaśników.
Kluczowe wersety
„I ten dom został zakończony w trzecim dniu miesiąca Adar, w szóstym roku panowania króla Dariusza.” — Ezd 6,15 (UBG)
„Przez siedem dni z radością obchodzili też Święto Przaśników, gdyż Pan napełnił ich radością i zwrócił ku nim serce króla Asyrii, aby wzmocnił ich ręce przy pracy wokół domu Bożego, Boga Izraela.” — Ezd 6,22 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Dariusz — król Persji, który każe odnaleźć dekret Cyrusa, chroni budowę i finansuje ją ze skarbu królewskiego.
Cyrus — król, którego pierwotny dekret — znaleziony w Achmecie — nakazał odbudowę domu Bożego.
Tattenaj i Szetarboznaj — namiestnik zarzecza i jego towarzysze; na rozkaz króla mają nie przeszkadzać pracom.
Aggeusz i Zachariasz — prorocy, według których słowa starszym szczęściła się budowa.
Nabuchodonozor — król, który zabrał naczynia świątyni do Babilonu; teraz mają być zwrócone.
Adar w szóstym roku Dariusza — czas ukończenia świątyni i jej poświęcenia.
Pascha i Święto Przaśników — święta obchodzone przez oczyszczoną wspólnotę powracających.
Główna myśl rozdziału
Rozdział pokazuje, że Bóg suwerennie kieruje sercami pogańskich władców, by wypełnić słowo dane przez proroków. Ukończona świątynia i przywrócony kult — z Paschą w centrum — potwierdzają wierność Jahwe wobec resztki, która odłączyła się od nieczystości narodów, aby Go szukać. Radość wspólnoty płynie nie z pomyślnych okoliczności, lecz z tego, że sam Bóg zwrócił ku niej serce króla i wzmocnił ręce przy pracy.
Powiązane
- Czytaj słowo po słowie: Ezd 6 w interlinii (hebr./grec. + UBG)
- Poprzedni: Księga Ezdrasza 5 — streszczenie
- Następny: Księga Ezdrasza 7 — streszczenie
- Wszystkie streszczenia rozdziałów
Zobacz też: Świątynia (Bejt haMikdasz) · Święto Przaśników (Chag haMacot) · Lewici · Jahwe · Aggeusz · Nabuchodonozor — znaczenie imienia
Rozdziały: ← Księga Ezdrasza 5 · Księga Ezdrasza — cała księga · Księga Ezdrasza 7 →