Rozdział dwudziesty szósty zapowiada upadek Tyru — potężnego miasta handlu leżącego u wejścia do morza. Ponieważ Tyr cieszył się z ruiny Jerozolimy, licząc na własny zysk, PAN sprowadza przeciw niemu „wiele narodów, jak morze podnosi swoje fale”. Skała, na której stało miasto, ma się stać nagim miejscem suszenia sieci.
O czym mówi Księga Ezechiela 26?
Wyrocznia zaczyna się od winy Tyru. Miasto powiedziało o Jerozolimie „Ha!”, ciesząc się, że „brama ludu” została zniszczona i że teraz ono samo „będzie napełnione”, gdy rywalka leży w gruzach. Tyr widział upadek Jerozolimy jako okazję handlową. Dlatego PAN oświadcza: „Oto wystąpię przeciwko tobie, Tyrze”, i przywoła przeciw niemu wiele narodów, które jak fale morza zburzą mury i wieże, wymiotą proch i uczynią miasto „wierzchołkiem gładkiej skały”.
Następnie prorok nazywa narzędzie sądu: z północy nadciągnie Nabuchodonozor, „król królów”, z końmi, rydwanami i wielkim ludem. Zbuduje baszty, usypie wał, skieruje tarany na mury i zburzy wieże młotami wojennymi. Jego konie zdepczą ulice, „potężne słupy” miasta runą na ziemię, a bogactwo i towary zostaną złupione. Kamienie, drewno i proch Tyru wrzuci się do wody. Ustanie „głos pieśni” i dźwięk harf — miasto już nie zostanie odbudowane.
Ostatnia część maluje wstrząs, jaki upadek Tyru wywoła na morzu. Wyspy zadrżą na „huk twego upadku”, a „książęta morscy” zejdą ze swoich tronów, złożą płaszcze i haftowane szaty, usiądą na ziemi i będą drżeć. Podniosą lament: „Jakżeś zginęło, miasto zamieszkane z powodu swej bliskości do morza”. Miasto, które budziło grozę u wszystkich mieszkańców morza, samo staje się przedmiotem zdumienia i trwogi. PAN zapowiada, że sprowadzi na nie głębinę, tak że przykryją je wielkie fale, strąci Tyr „do dołu, do ludu dawnego”, umieści go w najniższych stronach ziemi i uczyni z niego postrach — miasto, którego już nikt nie odnajdzie, choć będzie go szukał.
Kluczowe wersety
„Oto wystąpię przeciwko tobie, Tyrze, i sprowadzę na ciebie wiele narodów, jak morze podnosi swoje fale.” — Ez 26,3 (UBG)
„Uczynię z ciebie postrach i przestaniesz istnieć; a choć będą cię szukać, nigdy cię nie znajdą, mówi Pan Bóg.” — Ez 26,21 (UBG)
Główne obrazy i zapowiedzi
„Ha!” Tyru — radość z upadku Jerozolimy widzianej jako konkurent handlowy.
Fale narodów — wiele ludów jak morze uderzy w mury i wieże miasta.
Nabuchodonozor z północy — „król królów” z rydwanami, wałem oblężniczym i taranami.
Gładka skała — miejsce suszenia sieci; miasto już nieodbudowane.
Książęta morscy — schodzą z tronów, składają szaty i podnoszą lament.
Zejście do dołu — strącenie do „ludu dawnego”, by miasto przestało istnieć.
Główna myśl rozdziału
Tyr liczył, że na gruzach Jerozolimy sam się wzbogaci — jego grzechem była pycha kupieckiej potęgi i radość z cudzego nieszczęścia. Rozdział odsłania, że żadne mury, bogactwo ani położenie „w sercu morza” nie chronią przed słowem PANA. Miasto, które chciało się „napełnić”, zostaje opróżnione i strącone do dołu. Zapowiedź kończy się mocnym obrazem zniknięcia: to Bóg, a nie handel czy flota, rozstrzyga o trwaniu narodów.
Powiązane
- Czytaj słowo po słowie: Ez 26 w interlinii (hebr. + UBG)
- Poprzedni: Księga Ezechiela 25 — streszczenie
- Następny: Księga Ezechiela 27 — streszczenie
- Wszystkie streszczenia rozdziałów
Rozdziały: ← Księga Ezechiela 25 · Księga Ezechiela — cała księga · Księga Ezechiela 27 →