Trzydziesty piąty rozdział stawia obok siebie dwie wierności: ród Rekabitów, który przez pokolenia dochował nakazu swego przodka Jonadaba i nie pił wina, oraz Judę, która wciąż lekceważy słowo PANA. Posłuszeństwo koczowniczej rodziny staje się tu żywą naganą dla całego ludu przymierza i zapowiedzią sądu.
O czym mówi Księga Jeremiasza 35?
Za dni Joakima, syna Jozjasza, PAN posyła Jeremiasza do domu Rekabitów, aby wprowadził ich do jednej z komnat w domu PANA i postawił przed nimi wino. Prorok gromadzi Jaazaniasza, jego braci, synów i cały ród, po czym stawia przed nimi czasze pełne wina i mówi: „Pijcie wino”. Oni jednak odmawiają, bo ich ojciec Jonadab, syn Rekaba, nakazał im nie pić wina, nie budować domów, nie obsiewać pól, nie sadzić winnic, lecz mieszkać w namiotach jako przybysze w tej ziemi.
Rekabici oświadczają, że dochowali tego nakazu we wszystkim — oni, ich żony, synowie i córki — przez wszystkie swoje dni. Do Jerozolimy weszli tylko dlatego, że nadciągnęło wojsko Nabuchodonozora i wojsko Chaldejczyków oraz Syryjczyków. Ta wierność wobec zwykłego ludzkiego przykazania staje się materiałem na Bożą lekcję.
PAN każe Jeremiaszowi obwieścić Judzie i mieszkańcom Jerozolimy pytanie: „Czy nie przyjmiecie pouczenia, by słuchać moich słów?”. Skoro synowie Jonadaba zachowali słowo swego ojca aż do dziś, dlaczego lud przymierza nie słucha słów Boga, który mówił do niego „z wczesnym wstawaniem”, posyłał proroków i wzywał, by każdy zawrócił ze swojej złej drogi i nie służył obcym bogom? Dlatego PAN zapowiada, że sprowadzi na Judę i Jerozolimę „całe nieszczęście”, które przeciw nim wypowiedział. Rekabitom zaś daje obietnicę trwałości rodu: nie zabraknie Jonadabowi potomka, który stałby przed PANEM po wszystkie dni.
Kluczowe wersety
„Nie pijemy wina, bo Jonadab, syn Rekaba, nasz ojciec, nakazał nam, mówiąc: Nie pijcie wina, ani wy, ani wasi synowie, aż na wieki.” — Jr 35,6 (UBG)
„I chociaż synowie Jonadaba, syna Rekaba, wypełnili nakaz swego ojca, który im przekazał, to jednak ten lud nie był mi posłuszny.” — Jr 35,16 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Scena rozgrywa się w Jerozolimie, w komnatach domu PANA, za panowania Joakima. Jeremiasz działa na wyraźne polecenie PANA: to nie próba, lecz przygotowana ilustracja dla ludu.
Rekabici to potomkowie Jonadaba, syna Rekaba — rodu, który przyjął koczowniczy tryb życia i całkowitą abstynencję jako znak posłuszeństwa przodkowi. Wśród przywołanych imiennie jest Jaazaniasz, syn Jeremiasza (innego niż prorok), a spotkanie odbywa się przy komnacie synów Chanana, obok komnaty książęcej, nad izbą Maasejasza, stróża progu. Tłem jest najazd Nabuchodonozora, który zmusił Rekabitów do schronienia się w mieście. Rozdział zamyka podwójne słowo PANA: wyrok nieszczęścia nad Judą i obietnica przetrwania dla wiernego rodu.
Główna myśl rozdziału
Rekabici nie są tu wzorem konkretnych zakazów, lecz obrazem wierności danemu słowu. Jeśli ludzie przez pokolenia dochowują nakazu ziemskiego ojca, tym bardziej lud przymierza powinien słuchać głosu Boga, który mówił do niego przez proroków. Rozdział obnaża, że problemem Judy nie jest brak pouczeń, lecz uparte niesłuchanie — i pokazuje, że posłuszeństwo prowadzi do trwałości, a lekceważenie słowa PANA do zapowiedzianego nieszczęścia.
Powiązane
- Czytaj słowo po słowie: Jr 35 w interlinii (hebr. + UBG)
- Poprzedni: Księga Jeremiasza 34 — streszczenie
- Następny: Księga Jeremiasza 36 — streszczenie
- Wszystkie streszczenia rozdziałów
Rozdziały: ← Księga Jeremiasza 34 · Księga Jeremiasza — cała księga · Księga Jeremiasza 36 →