Trzydziesty ósmy rozdział prowadzi Jeremiasza na dno cysterny i z powrotem. Za zapowiadanie, że ocaleje tylko ten, kto podda się Chaldejczykom, książęta domagają się jego śmierci i spuszczają go w błotnisty loch. Ratuje go Ebedmelek, a król po raz kolejny w tajemnicy pyta proroka o drogę ocalenia.
O czym mówi Księga Jeremiasza 38?
Szefatiasz, Gedaliasz, Jukal i Paszchur słyszą, jak Jeremiasz mówi do ludu, że kto zostanie w mieście, zginie od miecza, głodu i zarazy, a kto przejdzie do Chaldejczyków, ocali życie. Uznają to za osłabianie rąk wojowników i żądają od króla śmierci proroka. Sedekiasz ustępuje słowami: „Oto jest w waszych rękach, bo król nic nie może czynić przeciwko wam”.
Jeremiasza wrzucono więc do lochu Malkiasza, spuszczając go na sznurach; nie było tam wody, tylko błoto, w którym prorok ugrzązł. Ratunek przychodzi od Ebedmeleka, Etiopczyka, eunucha z dworu, który przed królem staje w obronie skazanego, ostrzegając, że umrze z głodu. Król rozkazuje mu wziąć trzydziestu mężczyzn i wyciągnąć Jeremiasza, zanim zginie. Ebedmelek spuszcza do lochu stare łachmany, by prorok podłożył je pod pachy, i wydobywa go; Jeremiasz wraca na dziedziniec więzienia.
Potem Sedekiasz potajemnie sprowadza proroka do domu PANA i przysięga, że go nie zabije. Jeremiasz przedstawia jasny wybór: jeśli król dobrowolnie wyjdzie do książąt króla Babilonu, ocali życie i miasto nie zostanie spalone; jeśli odmówi, miasto padnie, a on nie ujdzie. Sedekiasz wyznaje, że boi się Żydów, którzy już przeszli do Chaldejczyków. Prorok zapewnia, że go nie wydadzą, i ostrzega obrazem kobiet z domu króla, prowadzonych do Babilonu. Na koniec król nakazuje zachować rozmowę w tajemnicy, a Jeremiasz pozostaje na dziedzińcu więzienia aż do dnia, gdy zdobyto Jerozolimę.
Kluczowe wersety
„Zabrali więc Jeremiasza i wrzucili go do lochu Malkiasza, syna Meleka, który zbudowany był na dziedzińcu więzienia; spuścili Jeremiasza na sznurach. A w tym lochu nie było żadnej wody, tylko samo błoto. I Jeremiasz ugrzązł w tym błocie.” — Jr 38,6 (UBG)
„Jeśli dobrowolnie wyjdziesz do książąt króla Babilonu, wtedy twoja dusza będzie żyć, a to miasto nie zostanie spalone ogniem” — Jr 38,17 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Rzecz dzieje się w oblężonej Jerozolimie, w ostatnich dniach przed jej upadkiem. Dwa miejsca wyznaczają dramat: błotnisty loch Malkiasza na dziedzińcu więzienia oraz trzecie wejście domu PANA, gdzie odbywa się tajna rozmowa z królem.
Przeciwko Jeremiaszowi występują książęta — Szefatiasz, Gedaliasz, Jukal i Paszchur — którzy widzą w jego słowach zagrożenie dla obrony. Po stronie proroka staje Ebedmelek, Etiopczyk i eunuch dworski, którego odwaga i szybkie działanie ratują skazanego. Sedekiasz znów jest władcą słabym: oddaje proroka w ręce książąt, a potem sam potajemnie szuka u niego ratunku. Rozdział zamyka informacja, że Jeremiasz przetrwał na dziedzińcu więzienia do samego zdobycia miasta.
Główna myśl rozdziału
Rozdział zestawia strach przed ludźmi z posłuszeństwem słowu PANA. Prorok głosi jedyną drogę ocalenia — poddanie się sądowi Boga — i za to niemal ginie w błocie. Sedekiasz zna prawdę, lecz paraliżuje go lęk przed opinią książąt i zbiegów, więc nie chce dobrowolnie wyjść. Wybawienie przychodzi natomiast przez cudzoziemca, który nie boi się stanąć w obronie sprawiedliwości. Zwlekanie z posłuszeństwem nie odwraca wyroku — tylko go potwierdza.
Powiązane
- Czytaj słowo po słowie: Jr 38 w interlinii (hebr. + UBG)
- Poprzedni: Księga Jeremiasza 37 — streszczenie
- Następny: Księga Jeremiasza 39 — streszczenie
- Wszystkie streszczenia rozdziałów
Zobacz też: Paszchur · Jeremiasz · Sedekiasz · Szefatiasz — znaczenie imienia
Rozdziały: ← Księga Jeremiasza 37 · Księga Jeremiasza — cała księga · Księga Jeremiasza 39 →