Czterdziesty trzeci rozdział pokazuje, jak deklarowane posłuszeństwo załamuje się w chwili próby. Ledwie Jeremiasz kończy mówić, dowódcy nazywają Boże słowo kłamstwem i mimo ostrzeżenia uprowadzają całą resztkę — wraz z prorokiem — do Egiptu. Tam PAN zapowiada, że nawet za Nilem dosięgnie ich ręka Nabuchodonozora.
O czym mówi Księga Jeremiasza 43?
Gdy prorok kończy przekazywać wszystkie słowa PANA, ich Boga, natychmiast podnosi się sprzeciw. Azariasz, syn Hoszajasza, Jochanan, syn Kareacha, i wszyscy pyszni mężczyźni zarzucają Jeremiaszowi kłamstwo: twierdzą, że Bóg nie posłał go z zakazem wychodzenia do Egiptu. Oskarżają Barucha, syna Neriasza, że podburza proroka przeciw nim, aby wydać ich w ręce Chaldejczyków na śmierć lub niewolę. Tak odrzucone słowo zostaje przypisane ludzkiej intrydze.
W efekcie Jochanan i dowódcy nie słuchają głosu PANA, by pozostać w ziemi Judy. Zabierają całą resztkę, która wcześniej wróciła z rozproszenia — mężczyzn, kobiety, dzieci, córki króla — a także Jeremiasza i Barucha, i schodzą do Egiptu, docierając do Tachpanches. Prorok, który ostrzegał przed tą drogą, zostaje przez własny lud zabrany w miejsce zapowiedzianej zguby, a wraz z nim jego wierny sekretarz Baruch, niesłusznie obwiniony o całą sprawę.
W Tachpanches Jeremiasz otrzymuje kolejne słowo połączone ze znakiem. Ma wziąć wielkie kamienie i ukryć je w glinie przy wejściu do domu faraona, na oczach mężczyzn Judy. Zapowiada przez to, że PAN pośle po swego sługę Nabuchodonozora, króla Babilonu, i sprowadzi go aż tutaj; ustawi on swój tron na tych właśnie kamieniach i rozciągnie nad nimi baldachim. Babiloński władca pobije ziemię Egiptu — kto przeznaczony na śmierć, niewolę czy miecz, ten swój los poniesie — podłoży ogień w domach egipskich bogów, uprowadzi ich, rozbije posągi w Betszemesz i spali świątynie. Ucieczka nad Nil nie daje więc żadnego schronienia przed sądem.
Kluczowe wersety
„Kłamstwo mówisz! Nie posłał cię Pan, nasz Bóg, byś mówił: Nie idźcie do Egiptu, aby tam przebywać.” — Jr 43,2 (UBG)
„Oto poślę po Nabuchodonozora, króla Babilonu, mego sługę, i sprowadzę go, i ustawię jego tron na tych kamieniach, które ukryłem; i rozciągnie swój baldachim na nich.” — Jr 43,10 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Zarzut kłamstwa — Azariasz, Jochanan i pyszni mężczyźni odrzucają Boże słowo jako nieprawdziwe.
Oskarżenie Barucha — sekretarz proroka zostaje obwiniony o podżeganie i chęć wydania ludu Chaldejczykom.
Zejście do Egiptu — cała resztka wraz z Jeremiaszem i Baruchem dociera do Tachpanches wbrew głosowi PANA.
Znak z kamieni — ukryte przy domu faraona kamienie zapowiadają tron Nabuchodonozora.
Sąd nad Egiptem — pobicie kraju, spalenie świątyń i rozbicie posągów w Betszemesz.
Główna myśl rozdziału
Rozdział demaskuje pychę, która odrzucone słowo Boże przemianowuje na ludzką manipulację, byle usprawiedliwić z góry podjętą decyzję. Resztka nie tylko sama ucieka do Egiptu, ale uprowadza tam proroka, wciągając niewinnych w skutki własnego uporu. Znak z kamieni ukrytych u progu faraona jest jednoznaczny: nie ma miejsca poza zasięgiem Bożego sądu, a nawet potężny Egipt i jego bogowie staną się narzędziem i przedmiotem wyroku, który przyniesie ręka Babilonu.
Powiązane
- Czytaj słowo po słowie: Jr 43 w interlinii (hebr. + UBG)
- Poprzedni: Księga Jeremiasza 42 — streszczenie
- Następny: Księga Jeremiasza 44 — streszczenie
- Wszystkie streszczenia rozdziałów
Zobacz też: Jeremiasz · Baruch · Azariasz — znaczenie imienia · Jochanan — znaczenie imienia
Rozdziały: ← Księga Jeremiasza 42 · Księga Jeremiasza — cała księga · Księga Jeremiasza 44 →