Księga Jozuego, rozdział 16 — przedstawia podział ziemi obiecanej przez Jahwe (PAN), skupiając się na dziedzictwie synów Józefa, a w szczególności na terytorium przydzielonym pokoleniu Efraima. Tekst szczegółowo opisuje granice ich posiadłości od Jordanu koło Jerycha aż po Morze Śródziemne, a także wspomina o niewypędzeniu Kananejczyków z Gezer.
Co dzieje się w Księga Jozuego 16?
Rozdział rozpoczyna się od opisu ogólnych granic ziemi, która przypadła w udziale synom Józefa. Ich losowanie wyznaczyło terytorium rozciągające się od rzeki Jordan w pobliżu Jerycha, przez wody Jerycha na wschodzie, aż po pustynię ciągnącą się przez góry Betel. Granica ta biegła dalej od Betel do Luz, przechodziła przez granice Archy do Atarot, a następnie kierowała się na zachód ku granicy Jaflety, dolnego Bet-Choron i Gezer, kończąc swój bieg przy Morzu Śródziemnym. W ten sposób synowie Józefa – Manasses i Efraim – otrzymali swoje dziedzictwo.
W dalszej części autor szczegółowo opisuje granice przydzielone konkretnie rodzinom synów Efraima. Ich wschodnia granica rozciągała się od Atarot-Addar aż do górnego Bet-Choron. Stamtąd granica biegła na północ w kierunku morza do Mikmetat, po czym skręcała na wschód do Taanat-Szilo i przechodziła obok Janocha. Następnie schodziła od Janocha do Atarot i Naarat, docierając do Jerycha i kończąc się przy Jordanie. Od Tappuach granica zmierzała na zachód do potoku Kana, aż do ujścia przy morzu.
Oprócz własnego terytorium, synowie Efraima otrzymali również wydzielone miasta wraz z przyległymi wioskami, które znajdowały się wewnątrz dziedzictwa należącego do synów Manassesa. Rozdział kończy się jednak znaczącą uwagą historyczną i teologiczną: Efraimici nie wygnali Kananejczyków zamieszkujących miasto Gezer. W rezultacie Kananejczycy pozostali pośród Efraimitów, stając się ich sługami zobowiązanymi do składania daniny.
Kluczowe wersety
„Tak więc synowie Józefa, Manasses i Efraim, wzięli dziedzictwo.” — Joz 16,4 (UBG)
„I nie wygnali Kananejczyków, mieszkających w Gezer. I mieszkają Kananejczycy pośród Efraimitów aż do dziś, i stali się sługami składającymi daninę.” — Joz 16,10 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Synowie Józefa (Efraim i Manasses) – potomkowie Józefa, którzy otrzymali wspólny dział ziemi, podzielony następnie między ich pokolenia.
Kananejczycy z Gezer – pogańscy mieszkańcy miasta Gezer, których Efraimici nie wygnali z ziemi obiecanej przez Jahwe, lecz zmusili do płacenia daniny.
Jerycho i Jordan – kluczowe punkty orientacyjne wyznaczające wschodnią granicę dziedzictwa synów Józefa.
Betel, Luz, Gezer, potok Kana – strategiczne miejscowości i obiekty geograficzne określające przebieg granic terytorium Efraima.
Główna myśl rozdziału
Rozdział ten ukazuje wierność Jahwe w wypełnianiu obietnic przymierza poprzez sprawiedliwy podział ziemi dla potomków Józefa. Jednocześnie obnaża on brak pełnego posłuszeństwa ze strony Efraimitów, którzy zamiast całkowicie usunąć pogańskich Kananejczyków z Gezer, postanowili uczynić z nich sługów dla zysku materialnego. Taki kompromis z pogańskim światem stanowił bezpośrednie naruszenie nakazów Boga i kładł fundament pod przyszłe duchowe problemy Izraela.
Powiązane
- Czytaj słowo po słowie: Joz 16 w interlinii (hebr./grec. + UBG)
- Poprzedni: Księga Jozuego 15 — streszczenie
- Następny: Księga Jozuego 17 — streszczenie
- Wszystkie streszczenia rozdziałów