Księga Jozuego 19 — streszczenie rozdziału

Księga Jozuego, rozdział 19 — opisuje ostateczne etapy podziału Ziemi Obiecanej pomiędzy pozostałe siedem pokoleń Izraela. Rozdział szczegółowo przedstawia granice i miasta przydzielone Symeonowi, Zebulonowi, Issacharowi, Aszerowi, Neftalemu oraz Danowi. Na koniec Izraelici przekazują osobiste dziedzictwo samemu Jozuemu, co wieńczy proces podziału ziemi przed Jahwe (PAN) w Szilo.

Co dzieje się w Księga Jozuego 19?

Rozdział rozpoczyna się od przydzielenia dziedzictwa pokoleniu Symeona. Ich dział został wydzielony z terytorium Judy, ponieważ pierwotny obszar Judy okazał się zbyt duży dla jednego plemienia. Symeon otrzymał trzynaście miast wraz z wioskami, w tym Beer-Szebę, oraz cztery dodatkowe miasta z przyległymi terenami. Następnie trzeci los przypadł synom Zebulona, których granica rozciągała się na północy, obejmując dwanaście miast, w tym m.in. Sarid, Jafia i Betlejem. Czwartym pokoleniem, które otrzymało swój dział, był Issachar. Ich terytorium obejmowało szesnaście miast, w tym Jizreel i Szunem, a jego granica kończyła się przy rzece Jordan.

Piąty los wyznaczył dziedzictwo dla pokolenia Aszera, którego granice sięgały Karmelu na zachodzie, Wielkiego Sydonu oraz warownego miasta Tyr, obejmując dwadzieścia dwa miasta z wioskami. Szósty los przypadł synom Neftalego. Ich terytorium, składające się z dziewiętnastu warownych miast (takich jak Chasor, Kedesz czy Kinneret) i ich wiosek, rozciągało się aż do Jordanu na wschodzie. Siódmy los otrzymało pokolenie Dana. Ponieważ ich pierwotny obszar okazał się zbyt mały, synowie Dana wyruszyli na wyprawę wojenną przeciwko miastu Leszem. Zdobyli je, wycięli mieszkańców mieczem, osiedlili się tam i zmienili nazwę miasta na Dan, na cześć swojego praojca.

Po zakończeniu podziału ziemi dla wszystkich pokoleń, synowie Izraela wykazali się wdzięcznością i szacunkiem wobec swojego przywódcy. Zgodnie z nakazem Jahwe, dali Jozuemu, synowi Nuna, miasto, o które poprosił – Timnat-Serach w górzystej krainie Efraima. Jozue odbudował to miasto i w nim zamieszkał. Cały proces podziału ziemi, nadzorowany przez kapłana Eleazara, Jozuego oraz naczelników rodów, odbył się drogą losowania w Szilo, przed obliczem Jahwe, u wejścia do Namiotu Zgromadzenia, co ostatecznie zakończyło to wielkie przedsięwzięcie.

Kluczowe wersety

„Dziedzictwo synów Symeona zostało wzięte z działu synów Judy, ponieważ dział synów Judy był dla nich zbyt wielki. Synowie Symeona otrzymali więc dziedzictwo pośród ich dziedzictwa.” — Joz 19,9 (UBG)

„Oto dziedzictwa, które losem podzielili w posiadanie kapłan Eleazar, Jozue, syn Nuna, i naczelnicy ojców pokoleń synów Izraela w Szilo przed Panem, u wejścia do Namiotu Zgromadzenia, i dokończyli podział ziemi.” — Joz 19,51 (UBG)

Osoby, miejsca i wydarzenia

Jozue, syn Nuna — przywódca Izraela, który na koniec podziału otrzymuje własne miasto Timnat-Serach na górze Efraim.

Eleazar — kapłan współodpowiedzialny za sprawiedliwy podział ziemi przed Jahwe.

Symeon, Zebulon, Issachar, Aszer, Neftali, Dan — sześć pokoleń Izraela, które w tym rozdziale otrzymują swoje dziedzictwo drogą losowania.

Szilo — miejsce przed Namiotem Zgromadzenia, gdzie dokonywano losowania ziemi przed obliczem Jahwe.

Leszem — miasto zdobyte przez synów Dana i przemianowane na Dan z powodu niewystarczającej ilości pierwotnego terytorium.

Główna myśl rozdziału

Rozdział ten ukazuje wierność Jahwe w wypełnianiu obietnic przymierza poprzez sprawiedliwy i uporządkowany podział Ziemi Obiecanej. Proces ten, zakończony przed Namiotem Zgromadzenia w Szilo, podkreśla, że to sam Bóg kierował losem każdego pokolenia. Pokorne przyjęcie dziedzictwa przez Jozuego na samym końcu stanowi wzór sługi, który stawia dobro ludu ponad własne korzyści.

Powiązane