Księga Jozuego, rozdział 20 — opisuje moment, w którym Jahwe (PAN) nakazuje Jozuemu wyznaczenie miast schronienia dla synów Izraela. Te szczególne miejsca miały chronić osoby, które dopuściły się nieumyślnego zabójstwa, przed zemstą ze strony mściciela krwi. Rozdział ten szczegółowo określa procedury prawne oraz wymienia konkretne lokalizacje miast po obu stronach Jordanu.
Co dzieje się w Księga Jozuego 20?
Rozdział rozpoczyna się od bezpośredniego nakazu Jahwe skierowanego do Jozuego. Bóg poleca mu wyznaczenie miast schronienia, o których wcześniej wspominał już za pośrednictwem Mojżesza. Miasta te miały służyć jako azyl dla każdego, kto zabił drugiego człowieka niechcący, bez wcześniejszej nienawiści i w sposób całkowicie niezamierzony. Instytucja ta miała na celu ochronę sprawcy przed mścicielem krwi, czyli krewnym ofiary dążącym do odwetu.
Procedura ubiegania się o azyl była ściśle określona. Uciekinier musiał zatrzymać się u wejścia do bramy wybranego miasta schronienia i przedstawić swoją sprawę starszym tego miasta. Po wysłuchaniu jego relacji, starsi mieli obowiązek przyjąć go do swojej społeczności, zapewnić mu bezpieczne miejsce do życia i nie wydawać go w ręce ścigającego go mściciela krwi. Warunkiem ostatecznego uregulowania sytuacji zabójcy było poddanie się sądowi przed zgromadzeniem oraz pozostanie w mieście schronienia aż do śmierci urzędującego wówczas najwyższego kapłana. Dopiero po tym wydarzeniu człowiek ten mógł bezpiecznie powrócić do swojego rodzinnego miasta i własnego domu.
W dalszej części rozdziału wymienione zostają konkretne miasta wyznaczone do pełnienia tej funkcji. Po zachodniej stronie Jordanu wyznaczono trzy ośrodki: Kedesz w Galilei na górze Neftalego, Sychem na górze Efraim oraz Kiriat-Arba, czyli Hebron, na górze Judy. Po wschodniej stronie Jordanu, na wschód od Jerycha, wyznaczono kolejne trzy miasta: Beser na pustyni z pokolenia Rubena, Ramot w Gileadzie z pokolenia Gada oraz Golan w Baszanie z pokolenia Manassesa. Miasta te były dostępne zarówno dla rodowitych Izraelitów, jak i dla cudzoziemców mieszkających pośród nich.
Kluczowe wersety
„Aby tam uciekał zabójca, który by zabił człowieka niechcący i mimowolnie. Będą dla was schronieniem przed mścicielem krwi.” — Joz 20,3 (UBG)
„Oto miasta ucieczki dla wszystkich synów Izraela i cudzoziemców, którzy mieszkają pośród nich, aby mógł tam uciec każdy, kto zabił kogoś przez nieuwagę i nie poniósł śmierci z ręki mściciela krwi, zanim stanie przed zgromadzeniem.” — Joz 20,9 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Jahwe — Bóg Izraela, który nakazuje Jozuemu wyznaczenie miast schronienia.
Jozue — przywódca Izraela, odbiorca Bożego nakazu.
Mojżesz — wspomniany jako ten, przez którego Jahwe wcześniej zapowiedział ustanowienie miast schronienia.
Mściciel krwi — krewny ofiary, przed którego zemstą chronił azyl.
Najwyższy kapłan — jego śmierć była momentem ułaskawienia i umożliwiała powrót zabójcy do domu.
Miasta schronienia (zachodni Jordan) — Kedesz (w Galilei, góra Neftalego), Sychem (góra Efraim), Kiriat-Arba/Hebron (góra Judy).
Miasta schronienia (wschodni Jordan) — Beser (pustynia, pokolenie Rubena), Ramot (Gilead, pokolenie Gada), Golan (Baszan, pokolenie Manassesa).
Główna myśl rozdziału
Rozdział ten ukazuje sprawiedliwość i miłosierdzie Jahwe, który dba o ochronę ludzkiego życia i zapobiega ślepej zemście. Ustanowienie miast schronienia pokazuje, że Boże prawo rozróżnia czyn popełniony z premedytacją od nieszczęśliwego wypadku. Azyl ten, dostępny również dla cudzoziemców, podkreśla uniwersalny charakter Bożej sprawiedliwości i troski o każdego mieszkańca ziemi Izraela.
Powiązane
- Czytaj słowo po słowie: Joz 20 w interlinii (hebr./grec. + UBG)
- Poprzedni: Księga Jozuego 19 — streszczenie
- Następny: Księga Jozuego 21 — streszczenie
- Wszystkie streszczenia rozdziałów