Księga Jozuego, rozdział 21 — przedstawia proces wyznaczania miast i pastwisk dla pokolenia Lewiego, które nie otrzymało własnego działu ziemi. Na polecenie Jahwe (PAN) dane przez Mojżesza, synowie Izraela wydzielili ze swoich dziedzictw czterdzieści osiem miast. Rozdział ten kończy się uroczystym podsumowaniem wierności Boga, który spełnił wszystkie swoje obietnice dane ojcom.
Co dzieje się w Księga Jozuego 21?
Rozdział rozpoczyna się od spotkania naczelników rodów lewickich z kapłanem Eleazarem, Jozuem oraz przywódcami pozostałych pokoleń w Szilo. Lewici powołują się na nakaz Jahwe przekazany przez Mojżesza, żądając miast do zamieszkania oraz przyległych do nich pastwisk dla swojego bydła. W odpowiedzi na to żądanie, synowie Izraela wydzielają ze swoich ziem odpowiednie terytoria, które zostają rozdzielone drogą losowania pomiędzy poszczególne rody lewickie: Kehatytów, Gerszonitów i Meraritów.
Pierwszy los przypada Kehatytom. Potomkowie kapłana Aarona otrzymują trzynaście miast z terytoriów Judy, Symeona i Beniamina, w tym Hebron, który był miastem schronienia (choć jego pola i wioski zachował Kaleb). Pozostali Kehatyci otrzymują dziesięć miast od Efraima (w tym Sychem), Dana i połowy pokolenia Manassesa. Następnie Gerszonici otrzymują trzynaście miast od Issachara, Aszera, Neftalego (w tym Kedesz) oraz drugiej połowy Manassesa w Baszanie (w tym Golan). Na końcu Meraryci otrzymują dwanaście miast od Zebulona, Rubena (w tym Beser) i Gada (w tym Ramot). Łącznie Lewici otrzymują czterdzieści osiem miast, z których każde otoczone jest pastwiskami.
Rozdział kończy się doniosłym podsumowaniem podboju i podziału Kanaan. Pisarz podkreśla, że Jahwe dał Izraelowi całą ziemię, którą poprzysiągł ich ojcom. Naród osiedlił się w niej, a Bóg obdarzył ich pokojem i odpoczynkiem ze wszystkich stron. Żaden z wrogów nie zdołał się im oprzeć, ponieważ Jahwe wydał ich w ręce Izraela. Tekst dobitnie zaznacza, że absolutnie żadne z dobrych słów i obietnic Boga nie zawiodło – wszystko, co zapowiedział, w pełni się urzeczywistniło.
Kluczowe wersety
„Dał więc Pan Izraelowi całą ziemię, którą przysiągł dać ich ojcom; i posiedli ją, i mieszkali w niej.” — Joz 21,43 (UBG)
„Nie zawiodło żadne słowo ze wszystkich dobrych słów, które Pan obiecał domowi Izraela; wszystko się wypełniło.” — Joz 21,45 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Eleazar i Jozue — przywódcy Izraela, którzy wraz z naczelnikami pokoleń nadzorują podział miast dla Lewitów w Szilo.
Lewici (Kehatyci, Gerszonici, Meraryci) — potomkowie Lewiego, podzieleni na rody, którzy otrzymują wyznaczone miasta i pastwiska rozproszone po całym Izraelu.
Szilo — miejsce w ziemi Kanaan, gdzie odbywa się losowanie i podział miast.
Miasta schronienia — Hebron, Sychem, Golan, Kedesz, Beser i Ramot, które zostały włączone do dziedzictwa Lewitów jako miejsca azylu dla nieumyślnych zabójców.
Kaleb, syn Jefunnego — otrzymuje pola i wioski wokół Hebronu, podczas gdy samo miasto przypada kapłanom.
Główna myśl rozdziału
Głównym przesłaniem tego rozdziału jest absolutna wierność i prawdomówność Jahwe, który w najdrobniejszym szczególe realizuje swoje przymierze. Rozproszenie Lewitów w czterdziestu ośmiu miastach pośród wszystkich pokoleń zapewniało obecność sług Bożych w całym kraju, co miało ułatwiać przestrzeganie Prawa. Ostateczne podsumowanie dowodzi, że słowo Boże jest niezawodne, a obiecany odpoczynek staje się rzeczywistością dla posłusznego ludu.
Powiązane
- Czytaj słowo po słowie: Joz 21 w interlinii (hebr./grec. + UBG)
- Poprzedni: Księga Jozuego 20 — streszczenie
- Następny: Księga Jozuego 22 — streszczenie
- Wszystkie streszczenia rozdziałów