Objawienie Jana, rozdział 13 — wizja dwóch bestii. Z morza wychodzi bestia o siedmiu głowach i dziesięciu rogach, której smok daje moc i tron; z ziemi wychodzi druga bestia, która zwodzi mieszkańców ziemi, każe czcić wizerunek pierwszej bestii i wyciska znamię, a rozdział wieńczy tajemnicza liczba bestii.
Co dzieje się w Objawieniu 13?
Jan opisuje, że zobaczyłem bestię wychodzącą z morza, mającą siedem głów i dziesięć rogów, a na jej głowach imię bluźnierstwa. O bestii pisze, że podobna była do pantery, a jej łapy jak u niedźwiedzia, a jej paszcza jak paszcza lwa, i to smok dał jej swoją moc, swój tron i wielką władzę. Jedna z jej głów wygląda jakby śmiertelnie zranioną, lecz rana zostaje uleczona, więc cała ziemia zdziwiła się, i poszła za bestią, oddając pokłon i smokowi, i bestii: Któż jest podobny do bestii? Któż z nią może walczyć?
Bestii dano paszczę mówiącą rzeczy wielkie i bluźnierstwa oraz moc działania przez czterdzieści dwa miesiące. Bluźni ona Bogu, jego imieniu i przybytkowi, a nadto pozwolono jej walczyć ze świętymi i zwyciężać ich; otrzymuje też władzę nad każdym plemieniem, językiem i narodem. Pokłon oddają jej wszyscy mieszkańcy ziemi oprócz tych, których imiona nie są zapisane w księdze życia Baranka zabitego od założenia świata; a Barankiem jest Jeszua (Jezus). Wizję przerywa napomnienie: Jeśli ktoś ma uszy, niech słucha!
Następnie Jan widzi inną bestię wychodzącą z ziemi, mającą dwa rogi podobne do Baranka, ale mówiącą jak smok. Sprawuje ona całą władzę pierwszej bestii, czyni wielkie cuda — sprawia nawet, że ogień zstępuje z nieba — i zwodzi ludzi, by sporządzili wizerunek bestii, która miała ranę od miecza, ale ożyła. Wizerunkowi zostaje tchnięty duch, tak że przemawia i skazuje na śmierć niekłaniających się. Druga bestia wymusza też znamię: sprawia, aby wszyscy, mali i wielcy, bogaci i biedni, wolni i niewolnicy, przyjęli znamię na prawą rękę lub na czoło, bez którego nikt nie może kupić ani sprzedać. Grekę oryginału prześledzisz słowo po słowie w materiale interlinia Objawienia 13.
Kluczowe wersety
„Jeśli ktoś do niewoli bierze, do niewoli pójdzie, jeśli ktoś zabija mieczem, mieczem musi zostać zabity. Tu jest cierpliwość i wiara świętych.” — Obj 13,10 (UBG)
„Tu jest mądrość. Kto ma rozum, niech obliczy liczbę bestii, gdyż jest to liczba człowieka. A liczba jej: sześćset sześćdziesiąt sześć.” — Obj 13,18 (UBG)
Symbole, osoby i wizje
Symbole i postacie rozdziału to: bestia z morza o siedmiu głowach, dziesięciu rogach i dziesięciu koronach; smok, który przekazuje jej moc i tron; druga bestia z ziemi o dwóch rogach jak u Baranka, lecz o mowie smoka; wizerunek bestii, któremu tchnięto ducha; znamię na prawej ręce lub na czole oraz liczba bestii — sześćset sześćdziesiąt sześć, o której tekst mówi, że jest to liczba człowieka. Po stronie Boga stoją święci oraz Baranek zabity od założenia świata, a ich imiona widnieją w księdze życia. Rozdział podaje wyłącznie te obrazy i nie wskazuje żadnej konkretnej, współczesnej osoby ani instytucji.
Główna myśl rozdziału
Rozdział 13 pokazuje, jak smok działa przez dwie bestie: pierwsza żąda pokłonu i bluźni Bogu, druga zwodzi cudami i narzuca znamię warunkujące handel. Wobec przemocy i przymusu odpowiedzią wiernych jest cierpliwość i wiara świętych — trwanie przy Bogu i przy Baranku, którego księgi życia żadna władza nie wymaże. Poprzedzającą wizję smoka opisuje streszczenie Objawienia 12, a dalszy ciąg — streszczenie Objawienia 14.
Rozdziały: ← Objawienie 12 · Objawienie — cała księga · Objawienie 14 →