Cuda w Piśmie nie są magią ani spektaklem, lecz znakami potwierdzającymi, że Bóg działa i że nie ma dla Niego rzeczy niemożliwych. Od rozstąpienia morza po dzieła Jeszui (Jezusa) — Biblia pokazuje moc, która rodzi się z wiary i służy Bożej chwale. Oto najważniejsze wersety o cudach.
Biblijne wersety o cudach
Jeszua obiecuje uczniom, że wiara otwiera drogę do dzieł podobnych do Jego własnych. Moc nie pochodzi jednak od człowieka, lecz od Ojca, do którego On odchodzi.
„Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Kto wierzy we mnie, dzieł, których ja dokonuję, i on będzie dokonywał, i większych od tych dokona, bo ja odchodzę do mego Ojca.” — J 14,12 (UBG)
W rozmowie o zbawieniu Jeszua przenosi punkt ciężkości z ludzkich możliwości na Bożą wszechmoc. To, co niewykonalne dla nas, pozostaje w zasięgu Boga.
„A Jezus, spojrzawszy na nich, powiedział: U ludzi to niemożliwe, ale nie u Boga. U Boga bowiem wszystko jest możliwe.” — Mk 10,27 (UBG)
Rozstąpienie morza to jeden z najsłynniejszych cudów Starego Testamentu. Bóg posługuje się Mojżeszem, ale to On sam otwiera drogę ratunku dla swojego ludu. Cud dokonuje się w chwili największego zagrożenia, gdy ludzkie wyjście zostało już zamknięte.
„Wtedy Mojżesz wyciągnął rękę nad morze, a Pan rozpędził morze silnym wiatrem wschodnim, który wiał przez całą noc, i osuszył morze, a wody się rozstąpiły.” — Wj 14,21 (UBG)
Tłumacząc uczniom ich bezsilność, Jeszua wskazuje na wiarę jako klucz. Nawet mała jak ziarno gorczycy, potrafi ona przenosić góry.
„A Jezus im odpowiedział: Z powodu waszej niewiary. Zaprawdę bowiem powiadam wam: Jeśli będziecie mieć wiarę jak ziarno gorczycy, powiecie tej górze: Przenieś się stąd na tamto miejsce, a przeniesie się. I nic nie będzie dla was niemożliwe.” — Mt 17,20 (UBG)
W kazaniu w dniu Pięćdziesiątnicy Piotr przypomina, że cuda Jeszui były publicznym świadectwem. To sam Bóg potwierdzał Go mocami i znakami wobec wszystkich. Znaki nie były więc prywatnym pokazem, lecz jawnym poświadczeniem, że działa przez Niego Bóg.
„Mężowie izraelscy, słuchajcie tych słów: Jezusa z Nazaretu, męża potwierdzonego przez Boga wśród was mocami, cudami i znakami, których Bóg dokonał przez niego wśród was, o czym sami wiecie;” — Dz 2,22 (UBG)
Psalmista wspomina wybawienie ludu jako dowód Bożej mocy. Pamięć o dawnych cudach umacnia wiarę w chwilach próby. Przypominanie sobie, co Bóg już uczynił, jest w Piśmie stałym lekarstwem na zwątpienie.
„Odkupiłeś swoim ramieniem twój lud, synów Jakuba i Józefa. Sela.” — Ps 77,15 (UBG)
Co Biblia mówi o cudach? — podsumowanie
Cuda są w Piśmie znakami, a nie celem samym w sobie: potwierdzają posłanie i tożsamość Jeszui (Dz 2,22), rodzą się z wiary (Mt 17,20), a ich źródłem jest Bóg, dla którego wszystko jest możliwe (Mk 10,27). Nie służą rozgłosowi człowieka, lecz Bożej chwale oraz ratunkowi ludu — jak przy rozstąpieniu morza (Wj 14,21) i wybawieniu potomków Jakuba (Ps 77,15). Wierzący nie goni więc za sensacją, ale ufa Bogu, który wciąż działa. Największym cudem pozostaje przemiana ludzkiego serca i zbawienie, do którego znaki jedynie prowadzą. Zobacz też, co Pismo mówi o uzdrowieniu, o świadectwie oraz o wolności, którą przynosi Boża moc.