Jak Biblia każe traktować tych, którzy nas krzywdzą? Pismo nie pozostawia złudzeń: droga ucznia to nie odwet, lecz błogosławieństwo i modlitwa za nieprzyjaciół. Poniższe wersety o wrogach — od Tory po nauczanie Jeszui (Jezusa) — pokazują, że reakcją wierzącego na wrogość ma być dobro, nie nienawiść.
Biblijne wersety o wrogach
Sam Mistrz z Nazaretu wywraca do góry nogami logikę odwetu. Zamiast nienawiści nakazuje miłość, która obejmuje nawet prześladowcę — i każe modlić się właśnie za tego, kto wyrządza nam zło. To najtrudniejsze, a zarazem najbardziej rozpoznawalne wezwanie całej Ewangelii.
„Lecz ja wam mówię: Miłujcie waszych nieprzyjaciół, błogosławcie tym, którzy was przeklinają, dobrze czyńcie tym, którzy was nienawidzą i módlcie się za tych, którzy wam wyrządzają zło i prześladują was;” — Mt 5,44 (UBG)
Apostoł Paweł sięga po mądrość z Tory i Księgi Przysłów: dobro okazane wrogowi ma moc, jakiej brak zemście. Nakarmienie głodnego przeciwnika nie jest naiwnością, lecz aktem, który może przełamać wrogość u samego korzenia.
„Jeśli więc twój nieprzyjaciel jest głodny, nakarm go, jeśli jest spragniony, napój go. Tak bowiem robiąc, rozżarzone węgle zgarniesz na jego głowę.” — Rz 12,20 (UBG)
Ta zasada nie jest nowością Nowego Testamentu — Księga Przysłów uczyła jej na wieki wcześniej. Paweł cytuje ją niemal dosłownie, pokazując, że miłość nieprzyjaciół wyrasta wprost z hebrajskich Pism.
„Jeśli twój nieprzyjaciel jest głodny, nakarm go chlebem, a jeśli jest spragniony, napój go wodą;” — Prz 25,21 (UBG)
Dawid pokazuje inną prawdę: to Bóg troszczy się o swoje dziecko na oczach nieprzyjaciół. Nie musimy sami zabiegać o przewagę — nasze bezpieczeństwo i obfitość są w Jego ręku, nawet gdy otacza nas wrogość.
„Zastawiasz przede mną stół wobec moich wrogów, namaszczasz mi głowę olejkiem, mój kielich przelewa się.” — Ps 23,5 (UBG)
W kazaniu na równinie Jeszua powtarza to samo wezwanie, by nie było wątpliwości — miłość nieprzyjaciół to nie sugestia, lecz nakaz. Kieruje je wprost do tych, którzy „słuchają”, czyli do każdego, kto naprawdę chce Go naśladować.
„Lecz mówię wam, którzy słuchacie: Miłujcie waszych nieprzyjaciół, dobrze czyńcie tym, którzy was nienawidzą.” — Łk 6,27 (UBG)
Skąd bierze się siła, by nie oddawać ciosem za cios? Z pewności, że sprawiedliwość należy do Boga, nie do nas. Kto naprawdę w to wierzy, może zrezygnować z odwetu bez poczucia, że krzywda ujdzie płazem.
„Najmilsi, nie mścijcie się sami, ale pozostawcie miejsce gniewowi. Jest bowiem napisane: Zemsta do mnie należy, ja odpłacę – mówi Pan.” — Rz 12,19 (UBG)
Co Biblia mówi o wrogach? — podsumowanie
Przesłanie Pisma jest spójne od Tory po listy apostolskie: wrogość nie może rodzić w nas kolejnej wrogości. Wierzący ma karmić głodnego przeciwnika, błogosławić przeklinającym i pozostawić rozliczenie sprawiedliwemu Bogu. To nie słabość, lecz zaufanie, że On sam rozsądzi każdą krzywdę — dlatego Pismo osobno ostrzega przed braniem odwetu we własne ręce. Miłość nieprzyjaciół nie znaczy udawania, że zło nie istnieje ani że krzywda nie boli; to raczej odmowa, by zło nas ukształtowało i zamieniło w podobieństwo tych, którzy nas ranią. Kto zna prawdę o ludzkim sercu — jego skłonności do kłamstwa i pychy — ten tym bardziej powierza swoich wrogów Bogu i szuka dla nich nawrócenia, a nie klęski.