Ewangelia Jana 21 to zakończenie księgi: Zmartwychwstały Jeszua (Jezus) ukazuje się uczniom nad Morzem Tyberiadzkim, sprawia cudowny połów ryb, je z nimi śniadanie, trzykrotnie pyta Piotra o miłość i zapowiada jego przyszłość. Rozdział potwierdza cielesną obecność Mistrza po zmartwychwstaniu i nadzieję na Jego powrót.
Co dzieje się w Ewangelii Jana 21?
Nad Morzem Tyberiadzkim zbiera się siedmiu uczniów, wśród nich Szymon Piotr, Tomasz, Natanael i synowie Zebedeusza. Piotr wychodzi łowić ryby, lecz przez całą noc nic nie łowią. O świcie na brzegu staje Jeszua, choć uczniowie Go nie rozpoznają. Na Jego słowo zarzucają sieć po prawej stronie łodzi i nie mogą jej wyciągnąć „z powodu mnóstwa ryb”. Wtedy umiłowany uczeń mówi: „To Pan”, a Piotr, przepasawszy się koszulą, „rzucił się w morze”, by jak najszybciej dopłynąć do brzegu.
Na lądzie czekają żarzące się węgle, ryba i chleb. Piotr wyciąga sieć pełną wielkich ryb, których było sto pięćdziesiąt trzy, „a choć było ich tak wiele, sieć się nie rozdarła”. Jeszua zaprasza: „Chodźcie, jedzcie”, bierze chleb i rybę, i podaje im. Ewangelista zaznacza, że „to już trzeci raz, jak Jezus ukazał się swoim uczniom po zmartwychwstaniu” — Zmartwychwstały je wraz z nimi, co potwierdza realność Jego ciała.
Po posiłku Jeszua trzykrotnie pyta Piotra: „Szymonie, synu Jonasza, miłujesz mnie?”, a po każdej odpowiedzi zleca mu: „Paś moje baranki” i „Paś moje owce”. Za trzecim razem „zasmucił się Piotr, że go zapytał po raz trzeci”; potrójne pytanie odpowiada potrójnemu zaparciu i przywraca ucznia do służby. Następnie Mistrz zapowiada, jaką śmiercią uczeń „miał uwielbić Boga”, i wzywa go: „Pójdź za mną”. Gdy Piotr pyta o los umiłowanego ucznia, Jeszua odpowiada, że to nie jego sprawa, a wśród braci rozchodzi się nawet błędna wieść, „że ten uczeń nie umrze” — choć Mistrz tego nie powiedział. Uczeń ten zaświadcza o tym wszystkim i to spisał, a księga kończy się uwagą, że gdyby opisać wszystkie czyny Jeszui, „cały świat nie mógłby pomieścić ksiąg”.
Kluczowe wersety
„Panie, ty wszystko wiesz, ty wiesz, że cię miłuję.” — J 21,17 (UBG)
„Jeśli chcę, żeby on został, aż przyjdę, co tobie do tego? Ty pójdź za mną.” — J 21,22 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Występują Zmartwychwstały Jeszua, Szymon Piotr, Tomasz zwany Didymos, Natanael z Kany Galilejskiej, synowie Zebedeusza, dwaj inni uczniowie oraz umiłowany uczeń. Miejscem jest brzeg Morza Tyberiadzkiego z łodzią i ogniskiem. Wydarzenia: nocny bezowocny połów, cudowny połów dokładnie 153 wielkich ryb w nierozdartej sieci, wspólne śniadanie z chleba i ryby przy żarzących się węglach, trzykrotne pytanie o miłość i przywrócenie Piotra, zapowiedź jego śmierci oraz słowa Jeszui o Jego powrocie, „aż przyjdę”.
Główna myśl rozdziału
Zmartwychwstały nie jest zjawą — łowi z uczniami, rozpala ogień i je razem z nimi, potwierdzając cielesną obecność, a słowa „aż przyjdę” zwracają wzrok ku nadziei Jego powrotu i przyszłego zmartwychwstania. Jednocześnie Jeszua osobiście przywraca upadłego wcześniej Piotra i posyła go, by pasł Jego owce. To lektura sola scriptura: wiara oparta na naocznym, spisanym świadectwie, „a wiemy, że jego świadectwo jest prawdziwe”. Zapis słowo w słowo znajdziesz w interlinii Ewangelii Jana 21.