Ewangelia Marka, rozdział 5 — trzy sceny mocy Jeszui (Jezusa) nad demonami, chorobą i śmiercią. W krainie Gadareńczyków uwalnia opętanego przez legion demonów, w drodze do domu Jaira uzdrawia kobietę cierpiącą od dwunastu lat na upływ krwi, a na koniec wskrzesza jego zmarłą dwunastoletnią córkę.
Co dzieje się w Ewangelii Marka 5?
Po przeprawie za morze wybiega naprzeciw Jeszui człowiek opętany, mieszkający wśród grobowców, którego nikt nie zdołał związać. Zapytany o imię, duch odpowiada: Na imię mi Legion, bo jest nas wielu. Demony proszą, by posłać je w stado świń; gdy w nie wchodzą, około dwóch tysięcy świń rzuca się z urwiska do morza i tonie. Uwolniony siedzi ubrany i przy zdrowych zmysłach, a przestraszeni mieszkańcy proszą Jeszuę, by odszedł. Uwolniony chce zostać przy nim, lecz Jeszua poleca: Idź do domu, do swoich, i opowiedz im, jak wielkie rzeczy Pan ci uczynił. Ten odchodzi i w Dekapolu opowiada, jak wielkie rzeczy Jezus mu uczynił, a wszyscy się dziwią.
Po powrocie przełożony synagogi Jair pada Jeszui do nóg, błagając o uzdrowienie umierającej córeczki. W drodze kobieta chorująca od dwunastu lat na upływ krwi, która wiele wycierpiała od licznych lekarzy, dotyka z tyłu jego szaty — mówiła bowiem: Jeśli dotknę choćby jego szaty, będę zdrowa. Natychmiast ustaje jej upływ krwi i zostaje uzdrowiona. Jeszua, poznawszy, że wyszła z niego moc, odnajduje ją i mówi: Córko, twoja wiara cię uzdrowiła, idź w pokoju.
Wtedy przychodzi wieść, że córka Jaira umarła, lecz Jeszua mówi przełożonemu: Nie bój się, tylko wierz! W domu, wśród płaczu, oświadcza: Dziewczynka nie umarła, tylko śpi, i naśmiewają się z niego. Biorąc ze sobą rodziców oraz Piotra, Jakuba i Jana, ujmuje dziewczynkę za rękę i mówi: Talitha kumi! — to znaczy: Dziewczynko, mówię ci, wstań! Dwunastoletnia dziewczynka natychmiast wstaje i chodzi, a świadków ogarnia wielkie zdumienie. Jeszua surowo przykazuje, aby nikt się o tym nie dowiedział, i poleca dać jej jeść. Brzmienie oryginału prześledzisz w materiale interlinia Marka 5 (słowo po słowie).
Kluczowe wersety
„Córko, twoja wiara cię uzdrowiła, idź w pokoju i bądź uzdrowiona ze swojej choroby.” — Mk 5,34 (UBG)
„Nie bój się, tylko wierz!” — Mk 5,36 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Występują: Jeszua, opętany z legionem demonów, pasterze świń i mieszkańcy krainy, Jair — przełożony synagogi, jego córeczka, kobieta z upływem krwi oraz świadkowie wskrzeszenia: Piotr, Jakub i Jan. Miejsca: kraina Gadareńczyków i Dekapol po wschodniej stronie jeziora oraz dom Jaira po drugiej stronie Morza Galilejskiego. Kluczowe wydarzenia to uwolnienie opętanego, utonięcie stada świń, uzdrowienie kobiety przez dotknięcie szaty oraz wskrzeszenie córki Jaira.
Główna myśl rozdziału
Trzy cuda ukazują panowanie Jeszui nad tym, czego człowiek pokonać nie może: nad zniewoleniem przez demony, nad przewlekłą chorobą i nad samą śmiercią. Za każdym razem kluczem jest wiara — kobiety, która dotyka jego szaty, i Jaira, któremu mówi Nie bój się, tylko wierz! Rozdział podkreśla, że nawet śmierć nie stawia granicy mocy Mesjasza. Poprzednie przypowieści opisuje streszczenie Ewangelii Marka 4, a odrzucenie w Nazarecie — streszczenie Ewangelii Marka 6.
Zobacz też: Jeszua (Jezus) · Ewangelia Marka · Jair — znaczenie imienia · Piotr — znaczenie imienia · Jakub — znaczenie imienia
Rozdziały: ← Ewangelia Marka 4 · Ewangelia Marka — cała księga · Ewangelia Marka 6 →