Ewangelia Marka, rozdział 4 — Jeszua (Jezus) naucza tłumy z łodzi w przypowieściach o królestwie Bożym. Rozdział zawiera przypowieść o siewcy wraz z jej wyjaśnieniem, obrazy świecy, samorosnącego ziarna i ziarna gorczycy, a kończy się uciszeniem gwałtownej burzy na Morzu Galilejskim.
Co dzieje się w Ewangelii Marka 4?
Z łodzi na morzu Jeszua uczy lud zgromadzony na brzegu: Słuchajcie! Oto siewca wyszedł siać. Ziarno pada przy drodze, na miejsca skaliste, między ciernie i na dobrą ziemię, wydając plon trzydziesto-, sześćdziesięcio- i stokrotny. Uczniom na osobności wyjaśnia, że Siewca sieje słowo: droga to serca, z których szatan wybiera słowo; grunt skalisty to ludzie bez korzenia, gorszący się w ucisku; ciernie to troski tego świata, ułuda bogactwa i żądze innych rzeczy; dobra ziemia to ci, którzy słowo przyjmują i przynoszą owoc. Dwukrotnie powtarza wezwanie: Kto ma uszy do słuchania, niech słucha.
Wyjaśnia też cel przypowieści: Wam dano poznać tajemnicę królestwa Bożego, podczas gdy dla stojących z zewnątrz wszystko pozostaje w przypowieściach. Kolejne obrazy mówią, że świecy nie stawia się pod naczyniem oraz że Jaką miarą mierzycie, taką będzie wam odmierzone. Dwie przypowieści przybliżają wzrost królestwa: ziarno wrzucone w ziemię wschodzi samo, a on nie wie jak, a ziarno gorczycy, najmniejsze ze wszystkich nasion na ziemi, wyrasta w wielką roślinę, tak że ptaki niebieskie mogą się gnieździć w jego cieniu. Marek zaznacza, że w wielu takich przypowieściach głosił im słowo, a na osobności wykładał wszystko swoim uczniom.
Wieczorem Jeszua każe przeprawić się na drugą stronę. Gdy zrywa się gwałtowny wicher i fale zalewają łódź, on śpi w tyle łodzi na wezgłowiu. Uczniowie budzą go z wyrzutem: Nauczycielu, nie obchodzi cię, że giniemy? Zbudzony, wstaje, gromi wiatr i mówi do morza: Milcz i uspokój się! Nastaje wielka cisza. Do przestraszonych uczniów mówi: Czemu się tak boicie? Jak to jest, że nie macie wiary?, a oni pytają jeden drugiego, kim jest ten, którego słuchają wiatr i morze. Brzmienie oryginału prześledzisz w materiale interlinia Marka 4 (słowo po słowie).
Kluczowe wersety
„Kto ma uszy do słuchania, niech słucha.” — Mk 4,9 (UBG)
„Kim on jest, że nawet wiatr i morze są mu posłuszne?” — Mk 4,41 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Występują: Jeszua, tłum na brzegu oraz uczniowie (dwunastu), którym prywatnie wykłada przypowieści. Miejsce: Morze Galilejskie — łódź, z której naucza, brzeg pełen ludzi oraz przeprawa, podczas której wybucha burza. Kluczowe wydarzenia to przypowieść o siewcy i jej wyjaśnienie, przypowieści o świecy, mierze, samorosnącym ziarnie i gorczycy oraz uciszenie wichru i fal jednym słowem.
Główna myśl rozdziału
Królestwo Boże rośnie przez zasiane słowo — przyjęte w dobrym sercu wydaje obfity owoc, choć jego wzrost pozostaje tajemnicą Boga. Uciszenie burzy odsłania natomiast, kim naprawdę jest nauczyciel tych przypowieści: ma władzę nawet nad żywiołami, dlatego pełnia zaufania należy się właśnie jemu. Kto słucha słowa i przyjmuje je sercem, ten jest dobrą ziemią; pozostałych pokonują szatan, ucisk oraz troski i ułuda bogactwa. Wcześniejsze wydarzenia opisuje streszczenie Ewangelii Marka 3, a kolejne cuda mocy — streszczenie Ewangelii Marka 5.
Zobacz też: Jeszua (Jezus) · Ewangelia Marka · Marek — znaczenie imienia
Rozdziały: ← Ewangelia Marka 3 · Ewangelia Marka — cała księga · Ewangelia Marka 5 →