Ewangelia Marka, rozdział 6 — od odrzucenia w rodzinnym Nazarecie po dwa wielkie znaki. Jeszua (Jezus) rozsyła dwunastu apostołów, Marek relacjonuje ścięcie Jana Chrzciciela przez Heroda, a następnie Jeszua karmi pięć tysięcy mężczyzn pięcioma chlebami i dwiema rybami oraz przychodzi do uczniów, idąc po morzu.
Co dzieje się w Ewangelii Marka 6?
W rodzinnych stronach Jeszua naucza w synagodze, lecz ziomkowie gorszą się: Czy to nie jest cieśla, syn Marii, a brat Jakuba, Józefa, Judy i Szymona? Odpowiada im: Nigdzie nie jest prorok bez czci, tylko w swojej ojczyźnie, i z powodu ich niedowiarstwa nie czyni tam wielu cudów. Potem rozsyła dwunastu po dwóch, dając im moc nad duchami nieczystymi i nakazując, by na drogę nie brali niczego oprócz laski. Wychodzą, wzywają do pokuty, wypędzają demony i uzdrawiają chorych.
Wieść o Jeszui dociera do Heroda, który sądzi, że to zmartwychwstały Jan. Marek przypomina, że Herod uwięził Jana za to, iż ten mówił mu: Nie wolno ci mieć żony swego brata. Podczas uczty urodzinowej córka Herodiady tańczy, a uradowany król przysięga dać jej, o cokolwiek poprosi. Podmówiona przez matkę, żąda głowy Jana Chrzciciela na misie. Zasmucony król, związany przysięgą, każe ściąć Jana w więzieniu; jego uczniowie zabierają ciało i składają w grobie.
Apostołowie wracają i zdają sprawę, a Jeszua wzywa: Pójdźcie wy na odludne miejsce i odpocznijcie trochę. Tłum jednak wyprzedza ich pieszo. Jeszua lituje się, bo byli jak owce niemające pasterza, i naucza ich. Wieczorem, wobec braku jedzenia, mówi uczniom: Wy dajcie im jeść, po czym z pięciu chlebów i dwóch ryb karmi około pięciu tysięcy mężczyzn; zebrano dwanaście pełnych koszy resztek.
Zaraz potem każe uczniom odpłynąć, a sam idzie na górę się modlić. Nocą, widząc ich zmagających się z przeciwnym wiatrem, przychodzi do nich, idąc po morzu. Przerażonym mówi: Ufajcie, to ja jestem! Nie bójcie się!, wsiada do łodzi i wiatr ustaje, oni zaś dziwią się, bo nie pojęli cudu z chlebami, gdyż ich serce było odrętwiałe. Po przeprawie do ziemi Genezaret ludzie znoszą chorych, by mogli dotknąć choćby brzegu jego szaty. Brzmienie oryginału prześledzisz w materiale interlinia Marka 6 (słowo po słowie).
Kluczowe wersety
„Nigdzie nie jest prorok bez czci, tylko w swojej ojczyźnie, wśród swoich krewnych i w swoim domu.” — Mk 6,4 (UBG)
„Ufajcie, to ja jestem! Nie bójcie się!” — Mk 6,50 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Występują: Jeszua, mieszkańcy Nazaretu, dwunastu apostołów, Jan Chrzciciel, Herod, Herodiada i jej tańcząca córka oraz tłum pięciu tysięcy. Miejsca: Nazaret, okoliczne wioski, dwór Heroda, odludne miejsce nad Morzem Galilejskim, samo morze, po którym Jeszua idzie, oraz ziemia Genezaret. Kluczowe wydarzenia to odrzucenie w ojczyźnie, rozesłanie Dwunastu, ścięcie Jana, nakarmienie pięciu tysięcy, chodzenie po morzu i liczne uzdrowienia.
Główna myśl rozdziału
Rozdział zestawia niedowiarstwo — ziomków z Nazaretu i okrucieństwo Heroda — z mocą i troską Jeszui, który jak pasterz karmi zgłodniały lud i panuje nad żywiołami. Nakarmienie tysięcy i chodzenie po morzu objawiają, kim jest, choć uczniowie wciąż tego nie pojmują. Wcześniejsze cuda opisuje streszczenie Ewangelii Marka 5, a spór o tradycję starszych — streszczenie Ewangelii Marka 7.
Zobacz też: Jeszua (Jezus) · Ewangelia Marka · Karmi · Marek — znaczenie imienia · Herod — znaczenie imienia · Herodiada — znaczenie imienia
Rozdziały: ← Ewangelia Marka 5 · Ewangelia Marka — cała księga · Ewangelia Marka 7 →