Dzieje Apostolskie 9 opisują przełomowe spotkanie Saula z Jeszuą (Jezusem) pod Damaszkiem. Zajadły prześladowca kościoła zostaje powalony światłością, oślepiony na trzy dni i posłany, by nieść imię Pana poganom, królom i synom Izraela. Rozdział zamykają dwa cuda Piotra: uzdrowienie Eneasza i wskrzeszenie Tabity.
Co dzieje się w Dziejach Apostolskich 9?
Saul, wciąż „dysząc jeszcze groźbą i chęcią mordu” wobec uczniów Pana, uzyskuje od najwyższego kapłana listy do synagog w Damaszku, by aresztować zwolenników tej drogi. W drodze olśniewa go światłość z nieba; upada i słyszy głos: „Saulu, Saulu, dlaczego mnie prześladujesz?”. Na pytanie, kto mówi, pada odpowiedź: „Ja jestem Jezus, którego ty prześladujesz”. Saul, oślepły, przez trzy dni nic nie widzi, nie je i nie pije.
Pan posyła ucznia Ananiasza, mimo jego obaw, bo Saul jest „wybranym naczyniem”, które ma zanieść imię Pana do pogan, królów i synów Izraela oraz wiele wycierpieć dla tego imienia. Ananiasz kładzie na niego ręce, z oczu Saula spadają jakby łuski, odzyskuje wzrok, zostaje ochrzczony i napełniony Duchem Świętym. Od razu w synagogach zaczyna głosić, że Jeszua jest Synem Bożym, wprawiając w zakłopotanie Żydów w Damaszku.
Gdy Żydzi postanawiają go zabić i strzegą bram, uczniowie spuszczają Saula nocą w koszu przez mur. W Jerozolimie uczniowie boją się go, dopóki Barnaba nie przyjmuje go i nie przedstawia apostołom. Saul odważnie rozprawia z hellenistami, którzy również usiłują go zabić, więc bracia odsyłają go do Tarsu. Kościoły w Judei, Galilei i Samarii cieszą się pokojem i rozrastają.
Piotr, odwiedzając wiernych, w Liddzie uzdrawia sparaliżowanego od ośmiu lat Eneasza słowami: „Jezus Chrystus cię uzdrawia. Wstań i zaściel swoje łóżko”. Człowiek natychmiast wstaje, a wszyscy mieszkańcy Liddy i Saronu, widząc go, nawracają się do Pana. W pobliskiej Jafie umiera uczennica Tabita (Dorkas), której „życie wypełnione było dobrymi uczynkami i udzielaniem jałmużny”; uczniowie posyłają po Piotra. Ten wygania płaczące wdowy, klęka, modli się, a potem mówi: „Tabito, wstań!” — a ona otwiera oczy i siada. Piotr pokazuje ją żywą świętym i wdowom, wieść roznosi się po całej Jafie i wielu uwierzyło w Pana. Sam Piotr zostaje tam na dłużej u Szymona garbarza.
Kluczowe wersety
„Kim jesteś, Panie? A Pan odpowiedział: Ja jestem Jezus, którego ty prześladujesz.” — Dz 9,5 (UBG)
„Idź, bo on jest moim wybranym naczyniem, aby zanieść moje imię do pogan, królów i synów Izraela.” — Dz 9,15 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Osoby: Saul (późniejszy Paweł), Jeszua przemawiający z nieba, uczeń Ananiasz, Barnaba, apostoł Piotr, Eneasz, Tabita zwana Dorkas, wdowy z Jafy, Szymon garbarz. Miejsca: droga do Damaszku i sam Damaszek, Jerozolima, Cezarea, Tars, Lidda, Saron, Jafa. Wydarzenia: nawrócenie i chrzest Saula, ucieczka w koszu przez mur, przyjęcie przez Barnabę, pokój kościołów, uzdrowienie Eneasza i wskrzeszenie Tabity.
Główna myśl rozdziału
Rozdział świadczy, że sam zmartwychwstały Pan zatrzymuje prześladowcę i czyni z niego posłańca — łaska sięga tam, gdzie po ludzku wydaje się to niemożliwe. Utożsamienie „Ja jestem Jezus, którego ty prześladujesz” pokazuje, że gnębienie uczniów jest gnębieniem samego Pana. Powołanie Saula od początku łączy się z zapowiedzią cierpienia „dla mego imienia”, a cuda Piotra potwierdzają, że moc uzdrawiania i wskrzeszania płynie wyłącznie od Jeszui, do którego mają się nawracać ludzie, a nie do jego sług.
Studiuj tekst słowo po słowie w interlinii Dziejów 9.
Zobacz też: Jeszua (Jezus) · Apostoł (szaliach) · Dzieje Apostolskie · Saul · Ananiasz — znaczenie imienia · Barnaba — znaczenie imienia
Rozdziały: ← Dzieje Apostolskie 8 · Dzieje Apostolskie — cała księga · Dzieje Apostolskie 10 →