Dzieje Apostolskie 18 opisują pobyt Pawła w Koryncie i początek pracy w Efezie. Pracuje przy wyrobie namiotów z Akwilą i Pryscyllą, co szabat rozprawia w synagodze, a po widzeniu Pana zostaje w mieście półtora roku. Wobec zarzutów staje przed Gallionem, a na koniec Apollos zostaje dokładniej pouczony o drodze Boga.
Co dzieje się w Dziejach Apostolskich 18?
W Koryncie Paweł spotyka Żyda Akwilę i jego żonę Pryscyllę, wygnanych z Rzymu przez edykt Klaudiusza. Ponieważ znają to samo rzemiosło — wyrób namiotów — zamieszkuje u nich i pracuje. W każdy szabat rozprawia w synagodze, przekonując Żydów i Greków. Gdy przybywają Sylas i Tymoteusz, Paweł, „napierany w duchu”, świadczy, że Jeszua (Jezus) jest Chrystusem. Wobec sprzeciwu i bluźnierstw otrząsa szaty i zapowiada: „Od tej chwili pójdę do pogan”.
Paweł przenosi się do domu Justusa, sąsiadującego z synagogą. Przełożony synagogi Kryspus uwierzy z całym domem, a wielu Koryntian przyjmuje chrzest. W nocy Pan mówi w widzeniu: „Nie bój się, lecz mów i nie milcz”, obiecując ochronę, bo ma w tym mieście „liczny lud”. Paweł mieszka tam rok i sześć miesięcy, nauczając słowa Bożego.
Gdy prokonsulem Achai jest Gallio, Żydzi jednomyślnie stawiają Pawła przed sądem, zarzucając, że namawia do czczenia Boga niezgodnie z prawem. Zanim apostoł otworzy usta, Gallio odrzuca sprawę: skoro spór dotyczy „słów, imion i waszego prawa”, niech sami to rozpatrzą, i wypędza ich z sądu. Grecy biją potem przełożonego synagogi Sostenesa, lecz Gallio na to nie zważa.
Po wielu dniach Paweł żegna braci i płynie do Syrii z Pryscyllą i Akwilą; w Kenchrach strzyże głowę, bo złożył ślub. W Efezie rozprawia z Żydami, ale nie zostaje dłużej — chce obchodzić nadchodzące święto w Jerozolimie. Przez Cezareę i Jerozolimę dociera do Antiochii, a potem umacnia uczniów w krainie galackiej i Frygii. Tymczasem do Efezu przybywa wymowny i biegły w Piśmie Apollos, znający tylko chrzest Jana; Akwila i Pryscylla „dokładniej wytłumaczyli drogę Boga”, a on w Achai dzielnie dowodzi z Pisma, że Jeszua jest Chrystusem.
Kluczowe wersety
„Wtedy w nocy Pan powiedział do Pawła w widzeniu: Nie bój się, lecz mów i nie milcz; Bo ja jestem z tobą i nikt się na ciebie nie targnie, aby cię skrzywdzić. Mam bowiem liczny lud w tym mieście.” — Dz 18,9-10 (UBG)
„Dzielnie bowiem przekonywał Żydów, publicznie dowodząc z Pisma, że Jezus jest Chrystusem.” — Dz 18,28 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Osoby: Paweł; Akwila i Pryscylla; Sylas i Tymoteusz; Justus; przełożony synagogi Kryspus; Gallio, prokonsul Achai; Sostenes; Apollos z Aleksandrii.
Miejsca: Korynt; dom Justusa; sąd Gallio; Kenchry; Efez; Cezarea; Jerozolima; Antiochia; kraina galacka i Frygia.
Wydarzenia: praca przy namiotach i nauczanie co szabat; zwrot ku poganom; nawrócenie Kryspusa; nocne widzenie i półtora roku w Koryncie; sprawa przed Gallionem; ślub i ostrzyżenie głowy; pouczenie Apollosa.
Główna myśl rozdziału
Paweł łączy pracę własnych rąk z niestrudzonym głoszeniem: co szabat rozprawia w synagodze i przekonuje z Pisma, że Jeszua jest Chrystusem. Gdy narasta sprzeciw, nocne widzenie umacnia go zapewnieniem, że Bóg ma w mieście „liczny lud” — dlatego zostaje w Koryncie znacznie dłużej, mimo zagrożenia.
Rozdział pokazuje też, jak wiara szerzy się przez rzetelne nauczanie: Apollos, choć wymowny i gorliwy, zna dopiero chrzest Jana, a Akwila i Pryscylla „dokładniej wytłumaczyli drogę Boga”. Wzrost wspólnoty opiera się na cierpliwym dowodzeniu z Pisma i na uzupełnianiu wiedzy tam, gdzie była niepełna.
Zobacz interlinearny tekst Dziejów Apostolskich 18 oraz sąsiednie streszczenia: Dzieje Apostolskie 17 i Dzieje Apostolskie 19.
Zobacz też: Sabat · Jeszua (Jezus) · Apostoł (szaliach) · Dzieje Apostolskie · Akwila · Paweł — znaczenie imienia
Rozdziały: ← Dzieje Apostolskie 17 · Dzieje Apostolskie — cała księga · Dzieje Apostolskie 19 →