List do Efezjan 5 wzywa do życia w światłości i miłości. Wierzący, dawniej ciemność, teraz są światłością w Panu i mają unikać nieczystości oraz próżnych słów. Rozdział kończy nauka o małżeństwie: wzajemne poddanie, miłość męża i szacunek żony na wzór Mesjasza i kościoła.
O czym mówi List do Efezjan 5?
Paweł wzywa wierzących, by byli naśladowcami Boga jako umiłowane dzieci i postępowali w miłości, tak jak Mesjasz umiłował ich i wydał samego siebie „jako dar i ofiarę Bogu na miłą woń”. Wśród świętych nie powinny być nawet wspominane nierząd, nieczystość ani chciwość, którą apostoł nazywa bałwochwalstwem; miejsce sprośnych żartów ma zająć dziękczynienie. Takie grzechy pozbawiają dziedzictwa w królestwie Mesjasza i Boga, dlatego wierzący nie mają być wspólnikami synów nieposłuszeństwa.
Kluczowy jest obraz światła. Dawniej ciemność, wierzący są teraz światłością w Panu — dlatego mają postępować jak dzieci światłości, których owocem jest wszelka dobroć, sprawiedliwość i prawda. Zamiast mieć udział w bezowocnych uczynkach ciemności, mają je strofować, bo światło ujawnia to, co ukryte. Paweł wzywa też do mądrości: uważnie postępować, odkupywać czas, rozumieć wolę Pana i nie upijać się winem, lecz być napełnionym Duchem — co wyraża się w psalmach, hymnach, śpiewie w sercu i nieustannym dziękczynieniu Bogu Ojcu w imię Jeszui (Jezusa).
Ostatnia część rozdziału, rozpoczęta wezwaniem, by być „poddani sobie nawzajem w bojaźni Boga”, opisuje małżeństwo. Żony mają być poddane mężom jak Panu, bo mąż jest głową żony, jak Mesjasz głową kościoła. Mężowie zaś mają miłować żony tak, jak Mesjasz umiłował kościół i wydał zań samego siebie, aby go uświęcić i uczynić chwalebnym. Miłość do żony Paweł porównuje do troski o własne ciało i przywołuje słowa Księgi Rodzaju o dwojgu, którzy stają się jednym ciałem, nazywając to wielką tajemnicą odniesioną do Mesjasza i kościoła.
Kluczowe wersety
„Byliście bowiem niegdyś ciemnością, lecz teraz jesteście światłością w Panu. Postępujcie jak dzieci światłości” — Ef 5,8 (UBG)
„Mężowie, miłujcie swoje żony, jak i Chrystus umiłował kościół i wydał za niego samego siebie” — Ef 5,25 (UBG)
Kluczowe myśli i nauczanie
Rozdział buduje kontrast między dwoma sposobami życia: ciemnością dawnego postępowania a światłością nowego. Tożsamość znów wyprzedza etykę — wierzący są światłością, więc mają nią żyć, demaskując zło samą jakością swojego życia. Czystość, mądre gospodarowanie czasem i wdzięczność są tu owocem światła, a nie warunkiem jego otrzymania. Napełnienie Duchem, przeciwstawione upojeniu winem, owocuje wspólnym uwielbieniem i wdzięcznością. Nauka o małżeństwie wyrasta z zasady wzajemnego poddania i czyni z relacji męża i żony obraz więzi Mesjasza z kościołem: poddanie żony odpowiada poddaniu kościoła, a miłość męża — ofiarnej, uświęcającej miłości Mesjasza. Autorytet zostaje tu przedefiniowany jako służba i poświęcenie.
Główna myśl rozdziału
Główną myślą jest chodzenie w miłości i światłości jako naśladowanie Boga. Odkupieni porzucają nieczystość i próżność ciemności, a napełnieni Duchem żyją mądrze, wdzięcznie i czysto. Życie w światłości nie jest ciężarem, lecz naturalną drogą tych, którzy stali się umiłowanymi dziećmi Boga. Ten sam wzór ofiarnej miłości, którą Mesjasz okazał kościołowi, ma kształtować najbliższe relacje — zwłaszcza małżeństwo, w którym wzajemne poddanie, ofiarna miłość męża i szacunek żony odbijają jedność Mesjasza z Jego ludem.
Powiązane
- Czytaj słowo po słowie: Ef 5 w interlinii (grec. + UBG)
- Poprzedni: List do Efezjan 4 — streszczenie
- Następny: List do Efezjan 6 — streszczenie
- Wszystkie streszczenia rozdziałów
Zobacz też: Mesjasz (Maszijach) · Apostoł (szaliach) · List do Efezjan · Paweł — znaczenie imienia
Rozdziały: ← List do Efezjan 4 · List do Efezjan — cała księga · List do Efezjan 6 →