2 Księga Królewska, rozdział 24 — Juda wpada pod przemoc Babilonu. Joakim buntuje się przeciw Nabuchodonozorowi, a Pan zsyła na kraj oddziały wrogów za grzechy Manassesa. Po Joakimie panuje krótko Joachin, którego Nabuchodonozor pojmuje i wraz z tysiącami mieszkańców uprowadza do Babilonu, osadzając na tronie Sedekiasza.
Co dzieje się w 2 Księdze Królewskiej 24?
Za dni Joakima wyrusza Nabuchodonozor, król Babilonu, i Joakim przez trzy lata jest jego sługą, po czym się buntuje. Wtedy Pan posyła przeciw Judzie oddziały Chaldejczyków, Syryjczyków, Moabitów i synów Ammona, aby zniszczyć kraj zgodnie ze słowem wypowiedzianym przez proroków. Tekst wprost wskazuje przyczynę: sąd spada na Judę za grzechy Manassesa i za przelaną krew niewinną, której Pan nie chciał przebaczyć. Joakim zasypia ze swoimi ojcami, a królem zostaje jego syn Joachin; król Egiptu nie wyrusza już więcej, bo Babilon zajął wszystko od rzeki Egiptu aż po Eufrat.
Joachin obejmuje tron w wieku osiemnastu lat i króluje tylko trzy miesiące, czyniąc to, co złe w oczach Pana. W tym czasie słudzy Nabuchodonozora oblegają Jerozolimę, a potem nadciąga sam król Babilonu. Joachin wychodzi do niego wraz z matką, sługami, książętami i dworzanami i zostaje pojmany w ósmym roku panowania Nabuchodonozora. Zwycięzca wynosi skarby domu Pana i domu królewskiego oraz kruszy złote przedmioty, które Salomon wykonał dla świątyni — tak jak Pan zapowiedział.
Następuje wielkie przesiedlenie. Nabuchodonozor uprowadza z Jerozolimy wszystkich książąt i dzielnych wojowników — dziesięć tysięcy jeńców — oraz rzemieślników i kowali; pozostaje jedynie ubogi lud tej ziemi. Do Babilonu trafiają też sam Joachin, matka króla, jego żony, dworzanie i dostojnicy, a łącznie siedem tysięcy dzielnych mężów i tysiąc rzemieślników. W miejsce Joachina król Babilonu ustanawia jego stryja Mattaniasza i zmienia mu imię na Sedekiasz. Ten w wieku dwudziestu jeden lat króluje jedenaście lat, czyni to, co złe, a z powodu gniewu Pana Juda zostaje odrzucona sprzed Jego oblicza — na koniec Sedekiasz buntuje się przeciw Babilonowi.
Kluczowe wersety
„Owszem, zgodnie z poleceniem Pana spotkało to Judę, aby odrzucić go sprzed jego oblicza za grzechy Manassesa, za to wszystko, co uczynił.” — 2Krl 24,3 (UBG)
„I przesiedlił całą Jerozolimę: wszystkich książąt, wszystkich dzielnych wojowników – dziesięć tysięcy jeńców, oraz wszystkich rzemieślników i kowali. Nie pozostał nikt oprócz ubogiego ludu tej ziemi.” — 2Krl 24,14 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Nabuchodonozor – król Babilonu, narzędzie sądu, który podbija Judę, oblega Jerozolimę i uprowadza jej mieszkańców.
Joakim – król Judy, który buntuje się przeciw Babilonowi i za którego dni zaczyna się kara zapowiedziana przez proroków.
Joachin – syn Joakima, który po trzech miesiącach panowania zostaje pojmany i wywieziony do Babilonu.
Sedekiasz – stryj Joachina osadzony na tronie przez Babilon; czyni zło i ostatecznie się buntuje.
Pierwsze przesiedlenie – uprowadzenie książąt, wojowników i rzemieślników; w kraju zostaje tylko ubogi lud.
Skarby domu Pana – wyniesione do Babilonu naczynia świątyni, w tym pokruszone złote przedmioty Salomona.
Główna myśl rozdziału
Rozdział pokazuje, że upadek Judy nie jest przypadkiem polityki, lecz wypełnieniem słowa Pana zapowiedzianego przez proroków. Grzechy Manassesa i przelana krew niewinna ściągają sąd, którego narzędziem staje się Babilon. Utrata skarbów świątyni, wygnanie króla i tysięcy mieszkańców oraz osadzenie marionetkowego Sedekiasza prowadzą nieuchronnie ku katastrofie. Bóg pozostaje suwerenem dziejów, a Jego wyroki spełniają się co do słowa.
Powiązane
- Czytaj słowo po słowie: 2Krl 24 w interlinii (hebr./grec. + UBG)
- Poprzedni: 2 Księga Królewska 23 — streszczenie
- Następny: 2 Księga Królewska 25 — streszczenie
- Wszystkie streszczenia rozdziałów
Rozdziały: ← 2 Księga Królewska 23 · 2 Księga Królewska — cała księga · 2 Księga Królewska 25 →