2 Księga Królewska, rozdział 25 — to upadek Jerozolimy i początek niewoli babilońskiej. Nabuchodonozor oblega miasto, zdobywa je głodem, chwyta i oślepia Sedekiasza. Nebuzaradan pali dom Pana i miasto, uprowadza lud, a naczynia świątyni zabiera do Babilonu. Na końcu Joachin zostaje ułaskawiony na obczyźnie.
Co dzieje się w 2 Księdze Królewskiej 25?
W dziewiątym roku panowania Sedekiasza Nabuchodonozor z całym wojskiem rozbija obóz pod Jerozolimą i buduje wokół niej szańce. Oblężenie trwa aż do jedenastego roku króla, a w mieście wzmaga się głód i brakuje chleba. Gdy zrobiono wyłom w murze, wojownicy uciekają nocą, a król ucieka w stronę pustyni. Wojsko Chaldejczyków dogania go na równinach Jerycha, gdy jego oddziały już się rozpierzchły. Pojmanego Sedekiasza przyprowadzają do króla Babilonu do Ribla, tam zabijają jego synów na jego oczach, jemu samemu wyłupują oczy, zakuwają go w spiżowe łańcuchy i uprowadzają do Babilonu.
W piątym miesiącu przybywa Nebuzaradan, dowódca gwardii, i pali dom Pana, dom króla oraz wszystkie domy Jerozolimy; całe wojsko Chaldejczyków burzy mury miasta. Resztę ludu i zbiegów uprowadza do niewoli, a jedynie ubogich pozostawia jako winogrodników i rolników. Chaldejczycy rozbijają brązowe kolumny, podstawy i morze z domu Pana, zabierają brąz do Babilonu, a także kotły, szufle, miski oraz przedmioty ze złota i srebra. Dowódca zabiera też najwyższego kapłana Serajasza, drugiego kapłana Sofoniasza, trzech stróżów progu oraz dostojników i mężczyzn z miasta, których król Babilonu każe zabić w Ribla. Tak zostaje uprowadzony Juda ze swojej ziemi.
Nad resztą ludu Nabuchodonozor ustanawia namiestnikiem Gedaliasza, syna Achikama. Dowódcy wojska przychodzą do niego do Mispy, a on przysięga im, że jeśli będą służyć Chaldejczykom, będzie im dobrze. Lecz w siódmym miesiącu Izmael, syn Netaniasza, z rodu królewskiego, przybywa z dziesięcioma ludźmi i zabija Gedaliasza wraz z Żydami i Chaldejczykami. Wtedy cały lud ze strachu przed Chaldejczykami ucieka do Egiptu. Księgę zamyka wzmianka o Joachinie: w trzydziestym siódmym roku jego uprowadzenia Ewil-Merodak, król Babilonu, ułaskawia go, wypuszcza z więzienia, rozmawia z nim łaskawie, wystawia jego tron ponad trony innych królów i zapewnia mu stałe utrzymanie po wszystkie dni życia.
Kluczowe wersety
„I spalił dom Pana i dom króla; wszystkie domy Jerozolimy i wszystkie wielkie budowle spalił ogniem.” — 2Krl 25,9 (UBG)
„Tak został uprowadzony Juda ze swojej ziemi.” — 2Krl 25,21 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Sedekiasz – ostatni król Judy, pojmany pod Jerychem, oślepiony w Ribla i uprowadzony do Babilonu.
Nabuchodonozor – król Babilonu, który oblega i zdobywa Jerozolimę oraz wydaje wyroki w Ribla.
Nebuzaradan – dowódca gwardii, który pali dom Pana i miasto oraz uprowadza lud i naczynia świątyni.
Gedaliasz – namiestnik nad resztą ludu, zamordowany w Mispie przez Izmaela z rodu królewskiego.
Joachin – uprowadzony wcześniej król, ostatecznie ułaskawiony przez Ewil-Merodaka i wyniesiony na obczyźnie.
Spalenie domu Pana – zniszczenie świątyni i murów Jerozolimy, kres samodzielnego królestwa Judy.
Główna myśl rozdziału
Rozdział domyka księgę obrazem sądu: Jerozolima pada, świątynia płonie, a Juda idzie na wygnanie do Babilonu dokładnie tak, jak zapowiadali prorocy. Spełnia się słowo Pana o odrzuceniu za trwałe odstępstwo, a upadek dynastii i utrata ziemi ukazują powagę Bożej sprawiedliwości. Zarazem końcowe ułaskawienie Joachina pozostawia ślad nadziei: nawet w niewoli losy uprowadzonego króla nie są ostatecznie przekreślone.
Powiązane
- Czytaj słowo po słowie: 2Krl 25 w interlinii (hebr./grec. + UBG)
- Poprzedni: 2 Księga Królewska 24 — streszczenie
- Wszystkie streszczenia rozdziałów
Rozdziały: ← 2 Księga Królewska 24 · 2 Księga Królewska — cała księga