Piąty rozdział Księgi Daniela opisuje ucztę Belszazara, na której pije on ze świętych naczyń zabranych ze świątyni w Jerozolimie. Tajemnicza ręka pisze słowa na ścianie pałacu. Tylko Daniel odczytuje wyrok: królestwo policzone, zważone i podzielone. Tej samej nocy Belszazar ginie.
O czym mówi Księga Daniela 5?
Król Belszazar urządził wielką ucztę dla tysiąca książąt i rozkazał przynieść złote i srebrne naczynia, które Nabuchodonozor zabrał ze świątyni w Jerozolimie. Pili z nich król, jego książęta, żony i nałożnice, chwaląc bogów ze złota, srebra, brązu, żelaza, drewna i kamienia. W tej samej godzinie ukazały się palce ludzkiej ręki i pisały na wapnie ściany pałacu, naprzeciw świecznika, a król widział piszącą dłoń. Jego oblicze zmieniło się, myśli go zatrwożyły, stawy bioder się rozluźniły, a kolana uderzały jedno o drugie.
Belszazar wezwał astrologów i wróżbitów, obiecując purpurę, złoty łańcuch i trzecie miejsce w królestwie temu, kto odczyta pismo. Nikt z mędrców nie potrafił tego uczynić. Wtedy królowa przypomniała o Danielu, w którym za dni Nabuchodonozora znaleziono nadzwyczajnego ducha, wiedzę i wykładanie snów. Przyprowadzony Daniel odmówił darów, mówiąc, by król zatrzymał je dla siebie lub dał innemu, ale zgodził się odczytać pismo, wpierw przypominając królowi los jego ojca.
Daniel przypomniał, że Nabuchodonozor za pychę został strącony z tronu i wypędzony między zwierzęta, aż poznał, że Bóg Najwyższy ma władzę nad królestwem ludzkim. Belszazar, choć o tym wiedział, nie ukorzył serca, lecz uniósł się przeciwko Panu nieba, pijąc z naczyń Jego domu i chwaląc martwe bożki. Dlatego posłana została ręka i napis: Mene, Mene, Tekel, Uparsin. Daniel wyłożył trzy słowa: Mene — Bóg policzył królestwo i doprowadził je do końca; Tekel — król został zważony i uznany za lekkiego; Peres — państwo podzielono i oddano Medom i Persom. Zgodnie z obietnicą Daniela odziano w purpurę, założono mu złoty łańcuch i ogłoszono trzecim w królestwie. Tej samej nocy Belszazar, król Chaldejczyków, został zabity, a władzę przejął Dariusz Med.
Kluczowe wersety
„A to jest pismo, które zostało napisane: Mene, Mene, Tekel, Uparsin” — Dn 5,25 (UBG)
„Tekel: Zważono cię na wadze i okazałeś się lekki” — Dn 5,27 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Belszazar – król, który bezcześci naczynia świątyni i ginie tej samej nocy, gdy odczytano wyrok.
Daniel – jedyny, który odczytuje i wykłada pismo, odmawiając zapłaty za wyjaśnienie.
Królowa – kobieta, która przypomina o Danielu i jego darze wykładania rzeczy trudnych.
Dariusz Med – władca, który przejmuje królestwo po śmierci Belszazara.
Naczynia świątyni i pismo na ścianie – znak profanacji i ogłoszony wyrok nad królestwem.
Główna myśl rozdziału
Rozdział pokazuje, że pycha i profanacja tego, co święte, ściągają sąd. Belszazar znał los ojca, a mimo to wywyższył się przeciw Panu nieba, w którego ręku jest jego tchnienie. Pismo na ścianie ogłasza, że królestwo zostało policzone, zważone i podzielone, a wyrok wypełnia się jeszcze tej samej nocy. Bogactwo uczty i chwała bogów ze złota, srebra i kamienia okazują się bezsilne wobec Boga, w którego ręku jest tchnienie króla. Losy władców spoczywają w ręku Boga, który daje i odbiera panowanie.
Powiązane
- Czytaj słowo po słowie: Dn 5 w interlinii (hebr. + UBG)
- Poprzedni: Księga Daniela 4 — streszczenie
- Następny: Księga Daniela 6 — streszczenie
- Wszystkie streszczenia rozdziałów