W trzecim roku Belszazara Daniel ogląda nad rzeką Ulaj barana o dwóch rogach oraz nadbiegającego z zachodu kozła z okazałym rogiem. Kozioł łamie barana, lecz jego wielki róg pęka, a na jego miejsce wyrastają cztery, spośród których wznosi się mały róg atakujący świątynię i codzienną ofiarę.
O czym mówi Księga Daniela 8?
Widzenie ukazuje się Danielowi w pałacu Suza, nad rzeką Ulaj. Prorok widzi barana o dwóch rogach, z których wyższy wyrósł później; baran bódł na zachód, północ i południe, a żadna bestia nie mogła się przed nim ostać. Wtedy z zachodu nadbiega kozioł z okazałym rogiem między oczami, nie dotykając ziemi, naciera na barana, łamie mu oba rogi i depcze go. Kozioł staje się bardzo wielki, lecz u szczytu potęgi jego wielki róg pęka, a na jego miejsce wyrastają cztery okazałe rogi na cztery strony świata. Z jednego z nich wychodzi mały róg, który wzrasta ku południu, wschodowi i wspaniałej ziemi, wznosi się aż do wojska niebieskiego, odejmuje codzienną ofiarę i porzuca miejsce świątyni. Na pytanie o czas usłyszana zostaje odpowiedź: aż do dwóch tysięcy trzystu wieczorów i poranków, a potem świątynia zostanie oczyszczona.
Widzenie wyjaśnia anioł Gabriel, posłany na głos rozlegający się nad Ulaj. Według tekstu baran o dwóch rogach to królowie Medów i Persów, a kosmaty kozioł to król Grecji, którego wielki róg jest pierwszym królem; gdy zostanie złamany, powstaną z jego narodu cztery królestwa, ale bez jego potęgi. Pod koniec ich panowania powstanie król o srogim obliczu i podstępny, którego moc będzie potężna, lecz nie dzięki własnej sile; zniszczy mocarzy i lud święty, a nawet powstanie przeciw Księciu książąt, lecz zostanie skruszony bez udziału ręki ludzkiej. Gabriel każe zapieczętować widzenie, bo dotyczy odległych dni, a wstrząśnięty Daniel choruje przez kilka dni.
Kluczowe wersety
„I powiedział do mnie: Aż do dwóch tysięcy trzystu wieczorów i poranków. Wtedy świątynia zostanie oczyszczona.” — Dn 8,14 (UBG)
„A dzięki jego pomyślności poszczęści mu się podstęp w jego ręku, będzie się wynosił w swoim sercu i w czasie pokoju zniszczy wielu. Ponadto powstanie przeciw Księciu książąt, lecz bez udziału ręki ludzkiej zostanie skruszony.” — Dn 8,25 (UBG)
Główne obrazy i zapowiedzi
Centralne obrazy to baran i kozioł — dwie potęgi, które sam tekst nazywa królestwem Medów i Persów oraz królem Grecji. Zderzenie zwierząt oddaje gwałtowny przewrót mocarstw: kozioł pokonuje barana, po czym jego własny róg pęka i dzieli się na cztery. Kluczowa jest postać małego rogu, który wznosi się przeciw wojsku niebieskiemu, odbiera codzienną ofiarę i bezcześci świątynię. Wobec tego bezczeszczenia pada pytanie „Jak długo”, a odpowiedź — dwa tysiące trzysta wieczorów i poranków — wyznacza kres profanacji i zapowiada oczyszczenie świątyni. Gabriel dwukrotnie podkreśla, że widzenie odnosi się do czasu ostatecznego i wyznaczonego końca, a król o srogim obliczu ginie nie od ludzkiej ręki, lecz mocą Bożego wyroku.
Główna myśl rozdziału
Ósmy rozdział przedstawia wzrost i upadek mocarstw jako proces, który Bóg trzyma w wyznaczonych granicach. Nawet najbardziej zuchwała władza, która ośmiela się znieść ofiarę i sięgnąć po to, co święte, ma policzony czas. Zapowiedź oczyszczenia świątyni po ustalonym okresie oraz skruszenia pysznego króla „bez udziału ręki ludzkiej” pokazuje, że ostateczne rozstrzygnięcie nie należy do ziemskich armii, lecz do samego Boga. Reakcją Daniela nie jest triumf, lecz przejęcie i choroba, bo widzenie odsłania ciężar zapowiedzianego ucisku ludu świętego.
Powiązane
- Czytaj słowo po słowie: Dn 8 w interlinii (hebr. + UBG)
- Poprzedni: Księga Daniela 7 — streszczenie
- Następny: Księga Daniela 9 — streszczenie
- Wszystkie streszczenia rozdziałów