Rosnąca wspólnota napotyka pierwszy spór wewnętrzny: zaniedbanie wdów hellenistów przy codziennym rozdawaniu. Apostołowie proponują wybór siedmiu mężów pełnych Ducha i mądrości, by oni zajęli się posługą, a apostołowie modlitwą i słowem. Wśród wybranych jest Szczepan, który czyni cuda i naraża się przeciwnikom. Fałszywi świadkowie oskarżają go przed Radą.
Co dzieje się w Dziejach Apostolskich 6?
„A w tych dniach, gdy liczba uczniów wzrastała, helleniści zaczęli szemrać przeciwko Żydom, że zaniedbywano w codziennym posługiwaniu ich wdowy.” Napięcie dotyczy sprawiedliwego podziału pomocy. Dwunastu zwołuje uczniów i stwierdza: „Nie jest rzeczą słuszną, żebyśmy porzucili słowo Boże, a obsługiwali stoły”. Rozwiązanie prześledzisz w interlinii Dziejów 6.
Apostołowie proszą, by wspólnota wskazała „siedmiu mężczyzn, mających dobre świadectwo, pełnych Ducha Świętego i mądrości”, którym zlecą tę sprawę, sami zaś oddadzą się „modlitwie i posłudze słowa”. Propozycja podoba się całej gromadzie. Wybrano „Szczepana, męża pełnego wiary i Ducha Świętego, Filipa, Prochora, Nikanora, Tymona, Parmenasa i Mikołaja, prozelitę z Antiochii”. Apostołowie modlą się i wkładają na nich ręce. Owoc jest natychmiastowy: „rozszerzało się słowo Boże”, liczba uczniów rosła, „także bardzo wielu kapłanów stawało się posłusznych wierze”.
Uwaga rozdziału skupia się teraz na Szczepanie — świadku Jeszui (Jezusa) — który „pełen wiary i mocy, czynił cuda i wielkie znaki wśród ludzi”. Przeciwnicy z synagogi Libertynów, Cyrenejczyków, Aleksandryjczyków oraz ludzi z Cylicji i Azji podejmują z nim spór, lecz „nie mogli sprostać mądrości i duchowi, z którym mówił”. Podstawiają więc fałszywych świadków oskarżających go o bluźnierstwa „przeciwko Mojżeszowi i przeciwko Bogu”. Podburzony lud porywa Szczepana i stawia przed Radą, gdzie fałszywi świadkowie zeznają, że „ten Jezus z Nazaretu zburzy to miejsce i zmieni zwyczaje, które nam przekazał Mojżesz”. Mimo oskarżeń jego twarz jaśnieje spokojem — cała Rada widzi ją „jak oblicze anioła”.
Kluczowe wersety
„My zaś oddamy się modlitwie i posłudze słowa.” — Dz 6,4 (UBG)
„A wszyscy, którzy zasiadali w Radzie, przyglądali mu się uważnie i zobaczyli, że jego twarz jest jak oblicze anioła.” — Dz 6,15 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Kluczowe grupy to helleniści i Żydzi mówiący po hebrajsku, dwunastu apostołów oraz siedmiu wybranych do posługi: Szczepan, Filip, Prochor, Nikanor, Tymon, Parmenas i Mikołaj, prozelita z Antiochii. Głównym bohaterem staje się Szczepan. Przeciw niemu występują ludzie z synagogi „zwanej synagogą Libertynów i Cyrenejczyków, i Aleksandryjczyków” oraz z Cylicji i Azji, a także podstawieni fałszywi świadkowie. Pojawiają się starsi i uczeni w Piśmie zasiadający w Radzie.
Miejscem akcji jest Jerozolima: wspólnota uczniów, synagogi diaspory i sala Rady. Wydarzenia to rozwiązanie sporu o wdowy przez ustanowienie siedmiu, wzrost liczby uczniów i kapłanów posłusznych wierze, cudotwórcza służba Szczepana oraz jego pojmanie na podstawie fałszywych zeznań.
Główna myśl rozdziału
Zdrowa wspólnota rozwiązuje spory bez porzucania priorytetu — modlitwy i słowa Bożego — a jednocześnie sprawiedliwie organizuje służbę potrzebującym. Podział zadań nie dzieli misji, lecz ją mnoży: słowo się rozszerza, przybywa uczniów, nawet kapłanów. Wierność prawdzie ma jednak swoją cenę: Szczepan, pełen Ducha i mądrości, staje się celem oszczerstw, a jego twarz „jak oblicze anioła” zapowiada świadectwo, które zabrzmi w kolejnym rozdziale.