Księga Ezdrasza 5 — streszczenie rozdziału

Księga Ezdrasza 5 opisuje wznowienie budowy świątyni. Pobudzeni przez proroków Aggeusza i Zachariasza, Zorobabel i Jeszua na nowo podejmują pracę. Namiestnik zarzecza Tattenaj dopytuje o pozwolenie, lecz — gdy budowa trwa — sprawę przekazuje listownie królowi Dariuszowi.

Co dzieje się w Księdze Ezdrasza 5?

Prorocy Aggeusz i Zachariasz, syn Iddo, prorokują Żydom w Judzie i w Jerozolimie w imię Boga Izraela. W odpowiedzi powstają Zorobabel, syn Szealtiela, i Jeszua, syn Jocadaka, i zaczynają budować dom Boży w Jerozolimie, a prorocy Boga im pomagają. Budowa, wstrzymana wcześniej przez opozycję z rozdziału czwartego, zostaje podjęta na nowo dzięki słowu prorockiemu skierowanemu do wspólnoty.

Wtedy przychodzą Tattenaj, namiestnik zarzecza, i Szetarboznaj z towarzyszami i pytają: kto wam rozkazał budować ten dom i wznosić jego mury? Spisują też imiona mężczyzn pracujących przy budowie, aby przekazać je królowi. Tekst zauważa jednak, że oko Boga czuwało nad starszymi z Żydów, tak że urzędnicy nie mogli im przeszkodzić, dopóki sprawa nie dotarła do Dariusza — postanawiają więc donieść o niej przez list.

List do Dariusza relacjonuje odpowiedź starszych: są sługami Boga nieba i ziemi i odbudowują dom wzniesiony przed wieloma laty przez wielkiego króla Izraela, a zburzony, gdy ojcowie pobudzili Boga nieba do gniewu i zostali wydani w ręce Nabuchodonozora, króla Babilonu. Przypominają, że w pierwszym roku Cyrusa król wydał dekret o odbudowie, zwrócił złote i srebrne naczynia świątynne i ustanowił Szeszbassara namiestnikiem, który położył fundamenty domu. Urzędnicy proszą, by poszukano w skarbcach królewskich w Babilonie, czy taki rozkaz Cyrusa rzeczywiście istnieje, i by król powiadomił ich o swej woli.

Kluczowe wersety

„Lecz oko ich Boga czuwało nad starszymi z Żydów, tak że nie mogli im przeszkadzać, dopóki sprawa ta nie dotarła do Dariusza – o niej donosili mu przez list.” — Ezd 5,5 (UBG)

„My jesteśmy sługami Boga nieba i ziemi i odbudowujemy dom, który został wzniesiony przed wieloma laty, a który zbudował i wystawił wielki król Izraela.” — Ezd 5,11 (UBG)

Osoby, miejsca i wydarzenia

Aggeusz i Zachariasz – prorocy, którzy w imię Boga Izraela pobudzają lud do wznowienia budowy.

Zorobabel i Jeszua – przywódcy, którzy na nowo podejmują wznoszenie domu Bożego.

Tattenaj – namiestnik zarzecza, który dopytuje o pozwolenie na budowę.

Szetarboznaj – towarzysz Tattenaja, współautor pytania i listu do króla.

Dariusz – król Persji, do którego kierowane jest zapytanie o dekret Cyrusa.

Starsi z Żydów – przywódcy wspólnoty, nad którymi czuwa oko Boga podczas kontroli urzędników.

Szeszbassar – namiestnik z czasów Cyrusa, przypomniany jako ten, który położył fundamenty domu.

Główna myśl rozdziału

Rozdział pokazuje, że to słowo prorockie ożywia zatrzymane dzieło: dopiero wystąpienie Aggeusza i Zachariasza porusza przywódców do działania po latach zastoju. Gdy urzędnicy perscy żądają wyjaśnień, budowa trwa dalej, bo oko Boga czuwa nad starszymi i nie pozwala im przeszkodzić. Odpowiedź starszych nie jest wykrętem, lecz świadectwem historii zbawienia — od wielkiego króla Izraela, przez karę wygnania, aż po dekret Cyrusa. Odwołanie do tego dekretu przenosi rozstrzygnięcie sprawy na poziom królewskiego archiwum i decyzji Dariusza.

Powiązane

Zobacz też: Jeszua (Jezus) · Księga Ezdrasza · Aggeusz · Szeszbassar · Zachariasz — znaczenie imienia · Iddo — znaczenie imienia

Rozdziały: ← Księga Ezdrasza 4 · Księga Ezdrasza — cała księga · Księga Ezdrasza 6 →