Księga Hioba 2 przynosi drugą próbę: tym razem szatan uderza w ciało Hioba, okrywając go bolesnymi wrzodami. Żona namawia go, by złorzeczył Bogu i umarł, lecz Hiob nie grzeszy ustami. Na koniec przybywają trzej przyjaciele, którzy przez siedem dni siedzą przy nim w milczeniu.
Co dzieje się w Księdze Hioba 2?
Ponownie synowie Boży stają przed Panem, a wśród nich zjawia się szatan. Na pytanie, skąd przychodzi, oskarżyciel znów odpowiada, że krążył po ziemi i przechadzał się po niej. Pan zauważa, że Hiob mimo wszystko trwa w swojej prawości, choć został wystawiony na zniszczenie bez powodu. Wtedy oskarżyciel zaostrza zarzut słowami: „Skórę za skórę”, twierdząc, że człowiek odda wszystko, co ma, za własne życie, i domaga się, by Bóg dotknął tym razem samych kości i ciała Hioba. Pan wydaje męża w rękę szatana, zastrzegając jednak wyraźnie: jego życie masz zachować.
Szatan okrywa Hioba bolesnymi wrzodami od stóp aż po czubek głowy. Cierpiący mąż bierze skorupę, aby się nią skrobać, i siada w popiele. Wtedy jego żona mówi: „Jeszcze trwasz w swojej prawości? Złorzecz Bogu i umieraj”. Hiob odpowiada, że mówi ona jak jedna z głupich kobiet, i pyta, czy od Boga mamy przyjmować tylko dobro, a zła nie. Narrator podkreśla, że w tym wszystkim Hiob nie zgrzeszył swymi ustami.
Wieść o całym nieszczęściu, które spadło na Hioba, ściąga trzech przyjaciół: Elifaza z Temanu, Bildada z Szuach i Sofara z Naamy. Każdy przychodzi ze swego miejsca, a umawiają się, by wspólnie lamentować z Hiobem i pocieszyć go. Gdy z daleka podnoszą oczy, nie mogą go rozpoznać; podnoszą głos, płaczą, rozdzierają płaszcze i rzucają proch w górę na swoje głowy. Potem siedzą z nim na ziemi przez siedem dni i siedem nocy, a żaden z nich nie przemawia do niego ani słowem, bo widzą ogrom jego bólu. To milczące towarzyszenie jest ostatnim gestem współczucia, zanim rozpocznie się spór.
Kluczowe wersety
„Skórę za skórę; wszystko, co człowiek ma, odda za swoje życie” — Hi 2,4 (UBG)
„Czy tylko dobro będziemy przyjmować od Boga, a zła przyjmować nie będziemy?” — Hi 2,10 (UBG)
Osoby i tok rozmowy
Rozmowa przebiega dwutorowo: najpierw ponownie w niebie, potem na ziemi, gdzie po krótkiej wymianie z żoną zapada długie milczenie.
Pan i szatan – druga rozmowa w niebiańskim zgromadzeniu, w której oskarżyciel przesuwa próbę na ciało Hioba.
Hiob – dotknięty wrzodami, odrzuca radę żony i nie złorzeczy Bogu.
Żona Hioba – wzywa męża, by złorzeczył Bogu i umarł.
Elifaz, Bildad i Sofar – trzej przyjaciele, którzy przychodzą pocieszać i przez siedem dni siedzą przy nim w milczeniu.
Główna myśl rozdziału
Druga próba pogłębia pytanie z rozdziału pierwszego: czy wierność przetrwa, gdy cierpienie dotknie samego ciała. Hiob przyjmuje z ręki Boga zarówno dobro, jak i zło, nie odstępując od swojej prawości. Przybycie przyjaciół i ich siedmiodniowe milczenie stanowi właściwe współczucie; dopiero gdy zaczną mówić, rozpocznie się długi spór, którego rozstrzygnięcie księga odkłada do mów Boga w rozdziałach 38 – 42.
Powiązane
- Czytaj słowo po słowie: Hi 2 w interlinii (hebr. + UBG)
- Poprzedni: Księga Hioba 1 — streszczenie
- Następny: Księga Hioba 3 — streszczenie
- Wszystkie streszczenia rozdziałów