Księga Kapłańska, rozdział 25 — przedstawia Boże ustawodawstwo dotyczące roku szabatowego oraz roku jubileuszowego. Jahwe (PAN) ustanawia prawa regulujące odpoczynek ziemi, wykup własności oraz wolność dla ubogich i sług. Rozdział ten ukazuje suwerenność Boga nad ziemią obiecaną i Jego troskę o sprawiedliwość społeczną oraz ochronę przed wiecznym ubóstwem.
Co dzieje się w Księga Kapłańska 25?
Jahwe przemawia do Mojżesza na górze Synaj, nakazując, aby po wejściu do Ziemi Obiecanej ziemia obchodziła szabat odpoczynku co siedem lat. Przez sześć lat Izraelici mają uprawiać rolę, lecz siódmy rok ma być całkowitym odpoczynkiem dla ziemi – bez siewu i zbiorów. Po zliczeniu siedmiu takich cykli (czterdziestu dziewięciu lat), w dziesiątym dniu siódmego miesiąca, czyli w Dniu Przebłagania, dźwięk trąby ogłasza nadejście pięćdziesiątego roku – Roku Jubileuszowego. Jest to czas ogłoszenia wolności, w którym każdy mieszkaniec powraca do swojej dziedzicznej posiadłości i rodziny.
Bóg podkreśla, że ziemia należy wyłącznie do Niego, a Izraelici są jedynie gośćmi i przybyszami. Dlatego ziemia nie może być sprzedawana na zawsze. Ceny transakcji gruntami są ściśle uzależnione od liczby lat pozostałych do Roku Jubileuszowego. Rozdział szczegółowo opisuje prawo wykupu ziemi przez najbliższych krewnych lub samego właściciela. Podobne zasady dotyczą domów: te w osadach bez murów oraz własności Lewitów podlegają prawu wykupu i zwolnieniu w jubileuszu, podczas gdy domy w miastach otoczonych murami można wykupić tylko przez rok od sprzedaży.
Jahwe zakazuje pobierania odsetek i lichwy od zubożałych braci, nakazując wspieranie ich w potrzebie. Jeśli Izraelita z powodu biedy zaprzeda się swojemu rodakowi lub osiadłemu przybyszowi, nie wolno traktować go jak niewolnika, lecz jako najemnika. Powinien być traktowany łagodnie, a w Roku Jubileuszowym on i jego dzieci odzyskują pełną wolność. Cudzoziemcy mogą być dziedziczną własnością, lecz nad synami Izraela – jako sługami samego Boga wyprowadzonymi z Egiptu – nikt nie może srogo panować.
Kluczowe wersety
„Poświęcicie pięćdziesiąty rok i ogłosicie wolność w ziemi wszystkim jej mieszkańcom. Będzie to dla was rok jubileuszowy. Każdy z was wróci do swojej posiadłości i do swojej rodziny.” — Kpł 25,10 (UBG)
„Ziemia nie będzie sprzedawana na zawsze, gdyż ziemia należy do mnie, a wy jesteście u mnie gośćmi i przybyszami.” — Kpł 25,23 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Mojżesz – pośrednik, któremu Jahwe przekazuje przykazania na górze Synaj.
Góra Synaj – miejsce ogłoszenia praw dotyczących szabatu ziemi i jubileuszu.
Dzień Przebłagania – dziesiąty dzień siódmego miesiąca, w którym dęciem w trąbę ogłaszano Rok Jubileuszowy.
Rok Jubileuszowy – pięćdziesiąty rok, przynoszący wolność sługom i powrót ziemi do pierwotnych właścicieli.
Lewici – plemię posiadające szczególne prawa do wieczystego wykupu swoich domów i pól wokół miast.
Główna myśl rozdziału
Głównym przesłaniem tego rozdziału jest prawda, że cała ziemia i jej mieszkańcy należą do Jahwe, który odkupił swój lud z niewoli egipskiej. Prawa dotyczące roku szabatowego i jubileuszowego uczą całkowitego zaufania Bożemu zaopatrzeniu oraz uniemożliwiają trwałe uwarstwienie społeczne i wyzysk. W perspektywie biblijnej zapowiadają one ostateczne wyzwolenie i przywrócenie dziedzictwa, które przynosi Mesjasz Jeszua (Jezus).
Powiązane
- Czytaj słowo po słowie: Kpł 25 w interlinii (hebr./grec. + UBG)
- Poprzedni: Księga Kapłańska 24 — streszczenie
- Następny: Księga Kapłańska 26 — streszczenie
- Wszystkie streszczenia rozdziałów
Zobacz też: Sabat · Jahwe · Lewici · Mesjasz (Maszijach) · Jeszua (Jezus) · Księga Kapłańska
Rozdziały: ← Księga Kapłańska 24 · Księga Kapłańska — cała księga · Księga Kapłańska 26 →