Ewangelia Łukasza, rozdział 4 — kuszenie Jeszui (Jezusa) na pustyni, gdzie odpiera diabła słowami Pisma, a następnie początek publicznego nauczania. W synagodze w Nazarecie odczytuje proroctwo Izajasza i ogłasza jego wypełnienie, po czym naucza i uzdrawia w Kafarnaum, uwalniając opętanych.
Co dzieje się w Ewangelii Łukasza 4?
Pełen Ducha Jeszua przez czterdzieści dni jest kuszony na pustyni; nic nie je w tych dniach, a gdy mijają, poczuwa głód. Diabeł żąda przemiany kamienia w chleb, oferuje w jednej chwili władzę nad wszystkimi królestwami świata w zamian za pokłon i namawia do rzucenia się ze szczytu świątyni. Za każdym razem Jeszua odpowiada słowami Pisma: Nie samym chlebem będzie żył człowiek, Panu, swemu Bogu, będziesz oddawał pokłon i tylko jemu będziesz służył oraz Nie będziesz wystawiał na próbę Pana, swego Boga. Diabeł odstępuje na jakiś czas.
W mocy Ducha Jeszua wraca do Galilei i naucza w synagogach, sławiony przez wszystkich. W Nazarecie, według swego zwyczaju, w dzień szabatu wstaje, aby czytać, i odczytuje z proroka Izajasza słowa o Duchu Pana, o namaszczeniu do głoszenia ewangelii ubogim i o tym, aby uwięzionym zwiastował wyzwolenie, a ślepym przejrzenie. Oświadcza: Dziś wypełniły się te słowa Pisma w waszych uszach. Gdy przypomina, że Eliasz i Elizeusz posłani byli do pogan, a nie do Izraela, słuchacze — którzy dopiero co pytali Czyż nie jest to syn Józefa? — zapłonęli gniewem i chcą go zrzucić z góry, lecz on przechodzi między nimi.
W Kafarnaum naucza w szabaty, a słuchacze zdumiewają się, bo przemawia z mocą i z władzą i mocą rozkazuje duchom nieczystym. Gromi ducha nieczystego, który rozpoznaje go słowami Wiem, kim jesteś: Świętym Boga, i demon wychodzi bez szkody. W domu Szymona uzdrawia jego teściową z wysokiej gorączki, a wieczorem kładzie ręce na każdego z licznych chorych i uzdrawia ich; z wielu wychodzą też demony wołające, że jest Synem Bożym, lecz on gromi je i nie pozwala im mówić, bo wiedzą, że jest Chrystusem. Gdy ludzie chcą go zatrzymać, oświadcza, że także innym miastom musi głosić królestwo Boże, bo po to został posłany. Zapis słowo w słowo znajdziesz w interlinii Ewangelii Łukasza 4.
Kluczowe wersety
„Nie samym chlebem będzie żył człowiek, ale każdym słowem Bożym.” — Łk 4,4 (UBG)
„Dziś wypełniły się te słowa Pisma w waszych uszach.” — Łk 4,21 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Występują: Jeszua, diabeł (szatan), słuchacze w synagodze w Nazarecie, opętany duchem nieczystym, teściowa Szymona oraz liczni chorzy. Przywołani zostają prorocy Eliasz i Elizeusz wraz z wdową z Sarepty i Naamanem Syryjczykiem. Miejsca: pustynia, Galilea, synagoga w Nazarecie oraz Kafarnaum. Wydarzenia: trzykrotne kuszenie, kazanie w Nazarecie i odrzucenie przez rodaków, uzdrowienia i uwolnienia w Kafarnaum oraz zapowiedź głoszenia w innych miastach.
Główna myśl rozdziału
Jeszua zwycięża pokusy nie mocą znaków, lecz posłuszeństwem spisanemu Słowu — wzór życia sola scriptura. W Nazarecie ogłasza się wypełnieniem proroctwa Izajasza, a jego czyny w Kafarnaum potwierdzają autorytet nad chorobą i demonami. Odrzucenie w rodzinnym mieście zapowiada opór, jaki napotka prawda. Poprzedni chrzest opisuje streszczenie Ewangelii Łukasza 3, a powołanie pierwszych uczniów — streszczenie Ewangelii Łukasza 5.