Czternasty rozdział przynosi śmierć Jana Chrzciciela, ściętego na żądanie córki Herodiady, oraz dwa wielkie cuda Jeszui (Jezusa): nakarmienie pięciu tysięcy mężczyzn pięcioma chlebami i dwiema rybami oraz chodzenie po morzu, gdy ratuje tonącego Piotra. Rozdział kończy się uzdrowieniami w ziemi Genezaret.
Co dzieje się w Ewangelii Mateusza 14?
Tetrarcha Herod, słysząc wieść o Jeszule, sądzi, że to zmartwychwstały Jan Chrzciciel i dlatego dokonują się przez niego cuda. Wcześniej uwięził Jana z powodu Herodiady, żony swego brata Filipa, bo Jan mówił mu: „Nie wolno ci jej mieć”. Chciał go zabić, ale bał się ludu, który uważał Jana za proroka. W czasie urodzin córka Herodiady tańczy, a zachwycony Herod pod przysięgą obiecuje dać jej, o cokolwiek poprosi.
Namówiona przez matkę, dziewczyna żąda głowy Jana na misie. Zasmucony król, wzgląd mając na przysięgę i gości, każe ściąć go w więzieniu; głowę przynoszą na misie, a uczniowie Jana grzebią ciało i zawiadamiają Jeszuę. Ten oddala się łodzią na miejsce odludne, lecz tłumy idą za nim pieszo z miast. Wysiadłszy, lituje się nad nimi i uzdrawia chorych.
Wieczorem, gdy uczniowie chcą odesłać ludzi po żywność, Jeszua mówi: „wy dajcie im jeść”. Mają tylko pięć chlebów i dwie ryby; każe przynieść je sobie, sadza tłum na trawie, spogląda w niebo, błogosławi i łamie chleby, dając uczniom, a ci ludziom. Wszyscy jedzą do syta, a z resztek zbierają dwanaście pełnych koszy — a jadło około pięciu tysięcy mężczyzn, nie licząc kobiet i dzieci.
Potem Jeszua przymusza uczniów, by wsiedli do łodzi i wyprzedzili go, a sam wchodzi na górę, aby się modlić. Nad ranem, gdy łódź miota przeciwny wiatr, idzie do nich po wodzie; przerażeni biorą go za zjawę, lecz on mówi: „Ufajcie, to ja jestem! Nie bójcie się!”. Piotr na jego słowo wychodzi na wodę, ale widząc gwałtowny wiatr, zaczyna tonąć i woła o ratunek; Jeszua natychmiast go chwyta, wyrzucając mu małą wiarę. Gdy wsiadają do łodzi, wiatr cichnie, a uczniowie oddają mu pokłon: „Naprawdę jesteś Synem Bożym”. W ziemi Genezaret chorzy zostają uzdrowieni przez samo dotknięcie brzegu jego szaty.
Kluczowe wersety
„Ufajcie, to ja jestem! Nie bójcie się!” — Mt 14,27 (UBG)
„Człowieku małej wiary, dlaczego zwątpiłeś?” — Mt 14,31 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Postacie: Jeszua, Jan Chrzciciel, tetrarcha Herod, Herodiada i jej tańcząca córka, uczniowie Jana oraz uczniowie Jeszui, zwłaszcza Piotr. W tle pojawia się Filip, brat Heroda. Miejsca: dwór i więzienie Heroda, odludne miejsce nad morzem, góra modlitwy, Morze Galilejskie i ziemia Genezaret. Wydarzenia: ścięcie Jana Chrzciciela, nakarmienie pięciu tysięcy, chodzenie po morzu z ratunkiem Piotra oraz uzdrowienia w Genezaret.
Główna myśl rozdziału
Rozdział zestawia okrucieństwo władzy, która zabija proroka, z mocą i litością Jeszui, który nasyca głodnych i panuje nad żywiołem. Cud rozmnożenia chleba i chodzenie po morzu objawiają jego boską władzę, prowadząc uczniów do wyznania: „Naprawdę jesteś Synem Bożym”. Historia Piotra pokazuje zarazem, że wiara skupiona na Jeszule utrzymuje na wodzie, a odwrócenie wzroku ku burzy pogrąża — ratunek przychodzi na wołanie o pomoc.
Zobacz też: Jeszua (Jezus) · Herod — znaczenie imienia · Piotr — znaczenie imienia · Herodiada — znaczenie imienia · Filip — znaczenie imienia
Rozdziały: ← Ewangelia Mateusza 13 · Ewangelia Mateusza — cała księga · Ewangelia Mateusza 15 →